Έλενα Αγαθοκλέους, ηθοποιός, σκηνοθέτις, καλλιτεχνική διευθύντρια του Κέντρου Παραστατικών Τεχνών ΜΙΤΟΣ


Μαχητικά ρομαντική. Αυτό σκέφτεσαι όταν τη βλέπεις. Έχει αυτό το στήσιμο στο σώμα, αυτό το βλέμμα που αποκαλύπτει όλο τον δυναμισμό της μα και ταυτόχρονα έχει κάτι από film noir σε σύγχρονη εκδοχή.

 

elena2

 

Όταν μιλάει για τη Λεμεσό μιλάει με αγάπη και πείσμα, μιλάει με λέξεις μα συμμετέχει όλο της το σώμα κυριολεκτικά σε κάθε της φράση. Σε αυτούς τους καιρούς της διαφθοράς απορείς γιατί άνθρωποι με τόσο αγνές προθέσεις μα και τόσες πολλές δεξιότητες και ταλέντα δεν είναι σε αυτόν τον τόπο σε θέσεις κλειδιά για τον πολιτισμό.

Με την Έλενα μπορείς να συζητήσεις τα πάντα και να πάρεις ακέραιες, ψαγμένες και έγκυρες απαντήσεις μα και προχωρημένες σε σκεπτικό για αυτό και οι ερωτήσεις είχαν ποικιλία θεμάτων: κοινωνικά, πολιτισμικά, καλλιτεχνικά, πολιτικά, «πανδημικά», υπαρξιακά και βάλε.

Η Έλενα γεννήθηκε κουβαλώντας τον όμορφο ρομαντισμό προηγούμενων δεκαετιών μα και ταυτόχρονα είναι ένα από τα πιο εξαίρετα παραδείγματα ενός σύγχρονου ενεργού πολίτη σε κάθε επίπεδο. Όσο με κάθε τρόπο και μέσο διεκδικεί η πόλη αυτή να δώσει στον καλλιτέχνη, στον άνθρωπο, στον εργάτη τα οφειλόμενά του... ταυτόχρονα δε μένει με τα χέρια σταυρωμένα και γεννάει ακατάπαυστα, «χτίζει» από το μηδέν πρότζεκτς και φιλοξενεί πρωτοποριακές παραστάσεις. Με τα δυο της χέρια ποιεί πολιτισμό.
 

elena3


Για τις καλλιτεχνικές της ιδιότητες νιώθω πολύ αδιάβαστη για να μιλήσω, και πλέον είναι αυταπόδεικτες, μα πέρα από το ό,τι η ίδια η Έλενα γεννάει πάνω στη σκηνή, έχει πάρει τη θέση αυτόβουλα και εξ ανάγκης -και χωρίς τη στήριξη που θα έπρεπε από την πολιτεία-ενός υπέρμαχου του πολιτισμού στην πόλη μας. Με τις δράσεις της, με τη στάση της μα και με τον χώρο «παραγωγής» πολιτισμού: το Παλιό Ξυδάδικο που έχει γίνει ένα καταφύγιο καλλιτεχνών κάθε φύσης, μια φωλιά.

Ξεκινάει λοιπόν η συζήτηση από την Έλενα ως παιδί...
 

elena4

 

Όταν ήσουνα παιδί τι ονειρευόσουνα να γίνεις;

Διάφορα φυσικά. Αρχικά ήθελα να γίνω σκουπιδιάρισσα για να κρατιέμαι από το πίσω μέρος του φορτηγού και να πηγαίνω βόλτα σε όλη την πόλη, ενώ την ίδια ώρα θα την καθαρίζω. Μετά ήθελα να γίνω ντετέκτιβ, είχα και ένα βιβλίο Σέρλοκ Χολμς που το αγόρασα από το βιβλιοπωλείο του Ηλία. Περίπου την ίδια περίοδο, μαζί με τη φίλη μου τη Χριστίνα, πηγαίναμε στη δημοτική βιβλιοθήκη να δανειστούμε βιβλία, φαντασιωνόμουν πως θα μπορούσα κάποτε να μετατρέψω το κτήριο σε ένα ζωντανό πολιτιστικό κέντρο για τα παιδιά της περιοχής.
 

Ένα κτήριο ή ένας δρόμος στην πόλη μας που σε συγκινεί που να έχει μία δική του ιστορία είτε που την έχεις βιώσει εσύ είτε κάποιος άλλος:

Το πάρκο του Σίνε Βόλος στη γειτονιά μου. Λεγόταν έτσι γιατί ήταν το παρκούϊ που βρισκόταν απέναντι από τον τότε κινηματογράφο Σίνε Βόλος της περιοχής. Τρεις γενιές μεγαλώσαμε παίζοντας στο πάρκο - οι γονείς μου, εγώ με τα αδέλφια μου και αργότερα τα παιδιά μου. Σήμερα στη θέση του σινεμά υπάρχει ένας Σκλαβενίτης και το πάρκο συνεχίζει να φιλοξενεί παιδιά κυρίως μεταναστών, έχει ανακαινιστεί πρόσφατα στο πλαίσιο ανάπτυξης των Δυτικών συνοικιών με προγράμματα που διαχειρίζεται ο Δήμος Λεμεσού και του έχει δοθεί μια παράξενη ονομασία: “πλατεία παρά την οδό Φιλελλήνων”.

Η Έλενα πια αυτή που παιδί έπαιζε στο πάρκο είναι ενήλικας. Και πλέον η ίδια είναι μητέρα δύο αγοριών, ανάμεσα στις τόσες άλλες της ιδιότητες, οπότε αδύνατον να μην πάει η συζήτηση και σε αυτό το θέμα.


Πιστεύεις ότι έχεις απομυθοποιήσει τη μητρότητα με τον τρόπο και το ρόλο που θέλει η κοινωνία να έχει μία μητέρα; Πώς κρατάς τις ισορροπίες;

Δεν είναι καθόλου εύκολο να απομυθοποιηθούν τόσο δυνατά στερεότυπα, ιδιαίτερα σε μια κοινωνία όπως τη δική μας που συχνά είναι συντηρητική και υποκριτική σχετικά με το τι είναι κανονικό, πόσο μάλλον για τη θέση της γυναίκας - της μητέρας. Από την άλλη χαίρομαι που ζω στη συγκεκριμένη εποχή στην οποία δημιουργούνται νέα πρότυπα από τα οποία αντλούμε δύναμη για τη δική μας ζωή.

Κατά γενική ομολογία έχεις φέρει στο θέατρο της Κύπρου μία αλληλεπίδραση πάνω στη σκηνή και ίσως ήσουν η πρωτεργάτης σε αυτό τον τομέα. Σκέψεις/ συναισθήματα πάνω σε αυτό που σου είπα:

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πρωτεργάτη. Εργάτη ναι.
 

H πανδημία πως έχει επηρεάσει το θέατρο, τον ηθοποιό, τον πολιτισμό, τον άνθρωπο;

Η πανδημία έχει φέρει στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα των επαγγελμάτων που αφορούν στον πολιτισμό. Δηλαδή πολλά επαγγέλματα δεν είναι ακόμα κατοχυρωμένα ή άλλα που είναι, αγνοείται η φύση του επαγγέλματος. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί είχαμε την ευκαιρία να οργανωθούμε σε συλλογικότητες, να καταγραφούν όλα τα θέματα και να ξεκινήσει μια συζήτηση αρχικά με τον Υπουργό Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας. Η διαχείριση τώρα της πανδημίας και όλων των πιο πάνω ζητημάτων είναι που έχει διαλύσει όλο τον κλάδο και που είναι πολύ απογοητευτική. Κανένα πρόβλημα δεν θα επιλυθεί αν αυτός που βρίσκεται σε θέση κλειδί δεν αντιλαμβάνεται την ευθύνη και δεν έχει μάτια και αυτιά ανοικτά.
 

elena5


Ένα μικρό κόλπο, μία συμβουλή αντοχής, που ίσως κάνεις εσύ, για να επιβιώσει κάποιος συναισθηματικά σε αυτή την πανδημία:

Αν συζητούμε μόνο το συναισθηματικό μέρος, υποδηλώνοντας πως το οικονομικό είναι λυμένο, τότε μια βόλτα στη θάλασσα βοηθά μια χαρά. Αν όμως κάποιος δεν έχει να πληρώσει τις δόσεις στην τράπεζα ή να ταΐσει τα παιδιά του, το να αφουγκραστεί το κύμα δεν θα τον βοηθήσει και πάρα πολύ. Σίγουρα η πανδημία είναι μια υπενθύμιση πως μπορούμε με πολύ πιο λίγα, αλλά δεν ξεκινάμε όλοι από την ίδια την αφετηρία, δυστυχώς κάποιοι είναι βήματα πιο πίσω.

Υπάρχει θεατρική παιδεία στο νησί; Υπάρχουν στόχοι θεατρικής παιδείας από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού;

Συχνά κάνουμε κριτική ξεχνώντας πως είμαστε ένα νέο κράτος που έχει πολλά να μάθει. Μεταξύ των οποίων και πως να χαράσσεται μια πολιτιστική πολιτική πρωτίστως από το πολυπόθητο Υφυπουργείο Πολιτισμού, που περιμένουμε χρόνια να δημιουργηθεί. Αυτό που με «δείχνουν με το δάκτυλο τι είναι το ‘σωστό’. Ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη το έχει πει αιώνες πριν, δεν γίνεται να έχεις μόνος σου δίκαιο.

Πώς ξεκινάς τη μέρα σου και πώς την τελειώνεις;

Εξαρτάται. Υπάρχουν περίοδοι που η μέρα μου είναι χρονομετρημένη και ξέρω ανά 10’ τι κάνω. Παιδιά, σχολείο, δουλειά, πρόβα, αιτήσεις, συναντήσεις, τα των παιδιών, τα του σπιτιού, κλπ. μέχρι πολύ αργά το βράδυ και πάλι από την αρχή. Και άλλες φορές, πιο σπάνιες, όταν ο χρόνος είναι ανθρώπινος μου επιτρέπει να «χάσκω» και λίγο.

Μία φράση που επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου όταν θες να πάρεις θάρρος ή όταν δεν νιώθεις καλά:

Bήμα - βήμα.
 

elena6
 

 

Έχεις μαγικό ραβδί. Τι αλλάζεις στη Λεμεσό σε πέντε μόνο κινήσεις:

Επιτέλους! Θα προστάτευα τον δημόσιο χώρο. Θα περιόριζα την ανάπτυξη σε συγκεκριμένη περιοχή, με ωφελήματα πρωτίστως για την κοινότητα. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που να αποκαλείται κοινωνική - αρχικτεκτονική, αλλά σε αυτή θα βασιζόταν όλος ο σχεδιασμός. Θα προστάτευα τις παραλίες. Θα γέμιζε ο τόπος πράσινο. Θα εφάρμοζα εναλλακτικούς τρόπους διακίνησης, με σωστές υποδομές, ώστε η πόλη να είναι πραγματικά φιλόξενη προς όλους.
 

Πώς και γιατί έγινε η επιλογή του Ξυδάδικου ως χώρου για να φιλοξενήσει όσα φιλοξενεί;

Τυχαία. Ο πατέρας μου βρήκε τον χώρο πριν από περίπου 15 χρόνια και φαίνεται πως ήταν το καρότο να έρθω πίσω στα πάτρια εδάφη. Κάποτε εκεί ήταν το εργαστήριο παρασκευής ξυδιού του Αργυρίδη, για αυτό και κρατήσαμε την προηγούμενη ιδιότητα του χώρου ως ονομασία. Το Ξυδάδικο βρίσκεται επί της Γενεθλίου Μιτέλλα, σε ένα δηλαδή από τα ωραιότερα δρομάκια του ιστορικού κέντρου της Λεμεσού, που σήμερα είναι πεζόδρομος. Όταν μπήκαμε το 2007 με τον Λούκα Βαλέβσκι ο χώρος ήταν… και πως δεν ήταν… Με τα χέρια μας και τη βοήθεια φίλων, και σιγά σιγά, ξεκινήσαμε να λειτουργούμε τον χώρο ως τη βάση του Κέντρου Παραστατικών Τεχνών ΜΙΤΟΣ και σύντομα εξελίχθηκε σε μια μικρή μεν, μα δυναμική, εναλλακτική σκηνή που δεν έχει σταματήσει για σχεδόν 14 χρόνια να δραστηριοποιείται εντός και εκτός Κύπρου με παραστάσεις, προγράμματα, εκδηλώσεις δικές μας, των συνεργατών μας αλλά και άλλων καλλιτεχνών από Κύπρο και εξωτερικό που θέλουν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.
 

elena7


Κάτι που έχεις μετανιώσει:

Δεν θεωρώ ότι μαθαίνουμε από όλα. Μια χαρά έχω μετανιώσει για πολλά. Θα ήθελα να δούλευα λιγότερο και να ήμουν περισσότερο με τα παιδιά μου στα πρώτα τους χρόνια. Αλλά ήμουν μεγάλο παλικάρι τότε και θα έσωζα τον κόσμο.
 

Κάτι που δεν θα μετανιώσεις ποτέ:

Τις φορές που ερωτεύτηκα.

Κάτι που δεν πρόλαβες να πεις σε κάποιον που έχει φύγει κι αν θες μας λες ποιος ήταν:

Πρόσφατα, έφυγε η Γιώτα. Κάποτε υπήρξε μαθήτρια μου στο θεατρικό τμήμα και αργότερα έγινε παραμυθού. Θα ήθελα πριν φύγει να προλαβαίναμε να πούμε ένα παραμύθι μαζί. Λυπάμαι που δεν το κάναμε….

Αν σου ζητούσα να ορίσεις το θέατρο χρησιμοποιώντας μόνο 7 λέξεις, ποιες θα ήταν;

Αέρας κουπανιστός, όμως περνάει από την καρδιά.
 

elena8


Τι σε φέρνει στα όρια σου;

Η βία.

Τι σου δίνει ελπίδα;

Οι εμπνευσμένοι άνθρωποι, με τις πράξεις ή την παρουσία τους.
 

Θα το φανταζόσουν ποτέ ότι η μάσκα που είχε γεννηθεί μέσα από το θέατρο στην αρχαία Ελλάδα θα είχε σήμερα το ρόλο που έχει; Νιώθεις στιγμές ότι αυτό που ζούμε είναι ένα θεατρικό σενάριο;

Είναι αποκαρδιωτική η κατάσταση που βιώνουμε με την πολιτική διαφθορά και την προχειρότητα Το ένα σκάνδαλο ακολουθεί το άλλο, τα ΜΜΕ παίζουν reality και εμείς ακόμα συμπεριφερόμαστε σαν όλα αυτά να συμβαίνουν σε κάποιον άλλο.
 

elena9


Με διάφορες δράσεις σου/ projects, κάποια μάλιστα που έχουν γίνει θεσμός, έχεις βοηθήσει στο να γεννηθεί και να γεννιέται ένας σταθερός πολιτισμός σε αυτή την πόλη. Ποιοι σε στήριξαν;

Το ΜΙΤΟΣ έχει αναπτύξει μια πλούσια διαδρομή, με πολλές συνεργασίες σε Κύπρο και εξωτερικό. Ωστόσο, αυτή η δουλειά κάθε χρόνο βρίσκεται στον αέρα, με την έννοια ότι δεν υπάρχει ούτε επαρκής ούτε σταθερή χρηματοδότηση για τίποτα. Παρόλες τις προσπάθειες μας, παραμένει ένα ζητούμενο άλυτο. Αυτό το εκλαμβάνω πως “δεν μας νοιάζει αν αύριο δεν υπάρχετε”. Σήμερα ακόμα συνεχίζουμε λόγω του πείσματος - πίστης μου και σε ένα σπουδαίο συνεργάτη, την Κωνσταντίνα Peter.
 

Θέατρο και ψηφιακή τεχνολογία. Φίλοι ή εχθροί;

Εννοείται πως φίλοι. Πώς αλλιώς; Δεν θεωρώ πως η ψηφιακή τεχνολογία αντικαθιστά τη ζωντανή σχέση, γιατί πρόκειται για ένα άλλο μέσο. Ιδιαίτερα για την περίοδο που διανύουμε, η ψηφιακή τεχνολογία μας δίνει τόσες πολλές δυνατότητες να επικοινωνήσουμε, να αναπτύξουμε, να μάθουμε. Σε λίγους μήνες θα ξεκινήσουμε την υλοποίηση ενός προγράμματος Erasmus που μόλις έχει εγκριθεί και αφορά ακριβώς αυτό: την ανάπτυξη ψηφιακών ικανοτήτων για νέους ηθοποιούς και τεχνικούς των παραστατικών τεχνών κατά την περίοδο της πανδημίας.

Κάποιες φορές νιώθω, χωρίς να τους μετρήσω βέβαια, ότι αυτή η πόλη έχει πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων του πολιτισμού κάθε μορφής. Ισχύει; Μπορεί να απορροφήσει μία μικρή πόλη τόσα έργα που θα παραχθούν;

Συμφωνώ, μεγάλο ποσοστό δημιουργών, επαγγελματιών και ερασιτεχνών, μικρών και μεγάλων, που είναι σημαντικό να συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται και να εξελίσσουν το έργο τους. Μα τι πιο όμορφο; Πάντα θα τάσσομαι υπέρ αυτού. Για αυτό χρειάζεται η πολιτιστική πολιτική, όχι μόνο για ενεργοποίηση και ανάπτυξη διαφορετικών ομάδων κοινού, μα και για την ίδια την καλλιτεχνική δυναμική.

Ναι, «χρειάζεται μια πολιτιστική πολιτική.» Χθες. Και ως πολίτες πρέπει να ωριμάσουμε και πέρα από τη γκρίνια να προχωρήσουμε στη διεκδίκησή της.

Κι αν αυτό το πλάσμα βγαλμένο από κάποιο παραμύθι που έχω απέναντί μου μας διδάσκει κάτι είναι αυτό: Αγάπη και αφοσίωση άνευ όρων για τον πολιτισμό μα και πράξεις, πράξεις, πράξεις.
 

elena10
 

 

Περπατώντας στην παλιά πόλη λίγο αργότερα, προς το σπίτι μου σκέφτηκα πως κάποιες φορές πολιτισμός δεν είναι μόνο μια παράσταση, ένα έργο τέχνης, ένας χώρος, μια δράση, μια πολιτική απόφαση ή μια πράξη επαναστατική.

Κάποιες φορές πολιτισμός είναι ένας άνθρωπος από μόνος του κι αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε να τους «εκμεταλλευτούμε». Αυτό το αιθέριο πλάσμα, το τόσο λεπτεπίλεπτα φτιαγμένο, σηκώνει στις πλάτες της καιρό τώρα ένα αρκετά μεγάλο μερίδιο «βάρους» του πολιτισμού της πόλης.
 

maria-isampella

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

 

Who is Who

Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1977, όπου και ζει σήμερα μεγαλώνοντας τα 11χρονα παιδιά της, Αλέξανδρο και Μάριο. Σκηνοθέτρια και δραματουργός, ηθοποιός/performer, συν-ιδρύτρια και διευθύντρια του κέντρου παραστατικών τεχνών ΜΙΤΟΣ (www.mitos.org.cy) και του χώρου τέχνης Ξυδάδικο, καλλιτεχνική επιμελήτρια φεστιβάλ και προγραμμάτων, εκπαιδεύτρια θεάτρου, υπεύθυνη παραγωγής των δράσεων του ΜΙΤΟΣ και της βιωσιμότητας του Ξυδάδικου. Έχει προσκληθεί σε διοργανώσεις για εργαστήρια, παραστάσεις και συμπόσια στην Κύπρο και το εξωτερικό.  
Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 15 θεατρικές παραγωγές, παραστάσεις performance και λογοτεχνικά/θεατρικά αναλόγια από το 2007. Πρόσφατες σκηνοθεσίες:
• Σάββατο του Λαζάρου μια μουσική performance για τον Λάζαρο των Γραφών, 2020
• Μαντάτα περιοδεία σε καφενεία και εστιατόρια χωριών, Καλοκαίρι 2020
• Αντιγόνη του Σοφοκλή, μια τραγωδία δωματίου, σε γκαλερί 2019-20
• Συμβάντα παρόδοξες ιστορίες από τον Δανιήλ Χαρμς, 2019
• Ηλέκτρα του Ευριπίδη περιοδεία σε πλατείες και γήπεδα χωριών, 2018
• ωδά κι εκειά ιστορίες από το Χρονικό του Λεοντίου Μαχαιρά, Διεθνές Φεστιβάλ ΚΥΠΡΙΑ 2017, κ.α.  
Για την ίδια η σκηνοθεσία είναι συνυφασμένη με τη δραματουργία γι’ αυτό και έχει αναλάβει τη δραματουργία σε όλες τις σκηνοθεσίες της, όπως και για άλλες παραγωγές του ΜΙΤΟΣ ή σε δράσεις άλλων καλλιτεχνών όπως:
• Breath the beach της Γεωργίας Αντρέου, Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Χορού 2020
• SPIRIT της Ελεάνας Αλεξάνδρου, 1η διαδικτυακή παράσταση στην Κύπρο, θεάτρο Ριάλτο, Ιούνιος 2020
• Αμούρ Αμούρ αφιέρωμα στην ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου σε συνεργασία με την Έλενα Κοτασβίλη και τον Δημήτρη Σπύρου, 2017
• Τrinity του Φώτη Νικολάου στο Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Χορού 2015, κ.α.
Ως ηθοποιός ή performer έχει συμμετάσχει σε πάνω από 60 παραστάσεις θεάτρου και χορού, performance, happenings, σκηνοθετημένα αναλόγια και άλλες δράσεις σε Κύπρο και εξωτερικό. Πρόσφατες συμμετοχές:
• Σάββατο του Λαζάρου μια μουσική performance για τον Λάζαρο των Γραφών, 2020
• Μαντάτα περιοδεία σε καφενεία και εστιατόρια χωριών, Καλοκαίρι 2020 WISH της Έλενας Αντωνίου, θεάτρο Ριάλτο, 2019 και 2020
• Ηλέκτρα του Ευριπίδη, περιοδεία σε πλατείες και γήπεδα χωριών, 2018
• Η Κασσάνδρα και ο λύκος της Μαργαρίτας Καραπάνου, σκηνοθεσία Μιχάλης Ασιήκκας, Δημαρχείο Λεμεσού, 2018
• MΙΝΕΤΤΙ του Τόμας Μπέρνχαρτ σε σκηνοθεσία Θανάση Γεωργίου, Θέατρο Δέντρο, 2017, κ.α.
Από το 2007 που δημιουργήθηκε το ΜΙΤΟΣ έχει αναλάβει τον σχεδιασμό των δράσεων, τις συνεργασίες και την επιμέλεια της υλοποίησης προγραμμάτων και άλλων διοργανώσεων που αφορούν στην καλλιτεχνική ανάπτυξη, ανταλλαγή και κινητικότητα, όπως και τη χρήση της τέχνης ως κοινωνικό εργαλείο. Παραδείγματα: • theYard.Residency ετήσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα φιλοξενίας στο Ξυδάδικο, 2011-2020
• 95 stops, Limassol Famagusta, the space between us, σε συνεργασία με τη Nurtane Karagil, στο πλαίσιο του Buffer Fringe Festival 2020 από το Σπίτι της Συνεργασίας

• Ηρω_ισμοί διετές project στο πλαίσιο του επίσημου πρόγραμματος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Πάφος 2017
• Songs of My Neighbours διετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα Culture 2007-2013 (χαρακτηρίστηκε ως success project), όπως και άλλα 2 προγράμματα Leonardo που υλοποιήθηκαν σε Πολωνία και Γαλλία.
• μικρό φεστιβάλ αρχαίου δράματος πραγματοποιήθηκε για 4 χρονιές
• παράξενη οθόνη.Κύπρος φεστιβάλ πειραματικών ταινιών και άλλων δράσεων, σε συνεργασία με την κινηματογραφική ομάδα Anemicinema από τη Θεασσολονίκη, πραγματοποιήθηκε για 3 χρονιές
• ΑΝΟΜΒΡΙΑ project παράσταση, έκθεση και έκδοση βιβλίου, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Κυπριακής Προεδρίας της Ε.Ε. 2012 (βραβευτηκε από το ΙΔΕΠ), κ.α. Επίσης, έχει κληθεί να συμμετάσχει σε επιτροπές αξιολόγησης καλλιτεχνών για τοπικές και διεθνείς διοργανώσεις όπως Μπιενάλε Νέων Παραστατικές Τέχνες, Καλοκαιρινό Φεστιβάλ Χορού, Παράλληλες δράσεις της Πλατφόρμας Χορού κ.α
Υπεύθυνη παραγωγής και οικονομικής διαχείρισης για όλο το πρόγραμμα δράσης του ΜΙΤΟΣ (παραγωγές, προγράμματα, συνεργασίες, φιλοξενίες κ.λ.π.) από το 2007 μέχρι σήμερα, όπως και για τη βιωσιμότητα του χώρου τέχνης Ξυδάδικο που βρίσκεται στο κέντρο της Λεμεσού.
Εκπαιδεύτρια/ εμψυχώτρια θεάτρου εδώ και 15 χρόνια: • θεατρικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ΜΙΤΟΣ (lipasma) • σε ζώνες σχολικής προτεραιότητας σε θέματα διαφορετικότητας, ρατσισμού και αρχαίου δράματος • εξωτερική εκπαιδεύτρια σε φοιτητές δραματικών σχολών και μεταπτυχιακών φοιτητών. Έχει προσκληθεί σε συμπόσια και ημερίδες να μιλήσει για τη δουλειά της ή να τρέξει εργαστήρια σε Κύπρο και εξωτερικό, όπως Ελλάδα, Πολωνία, Γαλλία, Κίνα, Ισπανία κ.α.
• Ιστορικό-Αρχαιολογικό Φιλοσοφικής Σχολής στο Α.Π.Θ. (δεν έχουν ολοκληρωθεί οι σπουδές)
• Post-Grotowski θεατρική εκπαίδευση σε Ελλάδα (Εργαστήρι Παραστατικών Τεχνών AlmaKalma με δάσκαλο τον Γιάννη Μήτρου), σε Πολωνία (Milon Mela), σε Ρωσία και Ιταλία (πρόγραμμα Traicing Roads Across από το Workcentre of Jerzy Grotowski and Thomas Richards) κ.α.
• Από το 2004 συμμετέχει σε διεθνή σεμινάρια και ευρωπαϊκά προγράμματα πάνω σε τεχνικές του ηθοποιού όπως Μarya Lowry (τεχνική φωνής), Masaki Ivana (θέατρο Μπούτο), Linda Wise και Saso Wallmayer (τεχνική φωνής Roy Hard), Θεόδωρος Τερζόπουλος (σωματικό θέατρο), Ροδούλα Γκουλιαμπέρη (σύγχρονος χορός), Άρης Ρέτσος (αρχαίο δράμα), Βίκυ Παναγιωτάκη (τεχνική Αλεξάντερ), κ.α. Έχει επιμεληθεί την έκδοση των βιβλίων που αφορούν στη δράση του ΜΙΤΟΣ, όπως και έχει πραγματοποιήσει εκπομπές στο CUT radio με τίτλο do not cut art. Συμμετείχε σε ταινίες μικρού μήκους.

 

Διαβάστηκε 6954 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top