Η Μαρία-Ιζαμπέλλα αναδεικνύει ξεχωριστούς Λεμεσιανούς και συνθέτει το παζλ της προσωπικότητάς τους

Αυτή την εβδομάδα φιλοξενεί τον γλύπτη, Φίλιππο Γιαπάνη

 

 

Η διαδρομή για να φτάσω εκεί είναι μαγευτική. Ανθισμένες αμυγδαλιές, πράσινο, ήχοι της εξοχής. Μπαίνεις στη ΜΙΚΡΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ και αντικρίζεις έναν επίγειο πολιτισμικό παράδεισο. Ένας εκθεσιακός χώρος ζωντανός που ανανεώνεται μέρα με τη μέρα. Οι αντιθέσεις στον χώρο είναι εντυπωσιακές. Από τη μια χλιδή και από την άλλη απόλυτη γυμνότητα. Συνυπάρχει η τέχνη της φύσης με την τέχνη του ανθρώπου.

 

 

Ο Φίλιππος Γιαπάνης μας υποδέχεται. Τα χέρια του και τα ρούχα του έχουν ίχνη μπογιάς και πηλού. Απόδειξη πως ζει μέσα στο έργο του, πλάθεται μαζί του.

Ο ήλιος της άνοιξης μας συντροφεύει σαν πίνουμε τον καφέ μας. Μιλάμε για την παιδεία, για θέματα πολιτισμού. Θυμώνει που το  «σύστημα είναι επιθετικό»... για το ότι «σαν λαός είμαστε όλο λόγια, θα... θα... θα... μα την ώρα της πράξης, δεν πλησιάζει κανένας».

Νιώθω στην φωνή του την πίκρα, μα και την ανάγκη επανάστασής του που δεν δίνουμε σε αυτόν τον τόπο, ό,τι του αξίζει. Μιλάμε ακόμη για την ειρήνη. Την ειρήνη στον τόπο μας, στη Μεσόγειο, την ειρήνη στις καθημερινές μας πράξεις και επιλογές. Την ειρήνη μέσα στην ψυσιή μας. Οι απαντήσεις του λιτές, απλές, αυθεντικές, ωμές μικρές αλήθειες.

 

 

Μια ανάμνηση που το μυαλό σου θέλει να ξεχάσει, μα αδυνατεί;

Διχόνοια, πόλεμος, αίμα, νεκροί.

 

Τι έχεις να πεις για τη σεμνοτυφία και τη λογοκρισία στην τέχνη;

Είμαστε σαν λαός μια μεγάλη βιτρίνα. Μας αρέσει το γυμνό από την μια και από την άλλη το κατακρίνουμε. Όσον αφορά την τέχνη μας αρέσει να πηγαίνουμε στο εξωτερικό σε ένα μουσείο με γυμνούς πίνακες και γλυπτά, αλλά στην Κύπρο εάν δούμε κάτι το κριτικάρουμε.

 

Πιστεύεις ότι ενοχοποιείται το γυναικείο στήθος, ακόμη και στη γλυπτική;

Η ερώτηση αυτή είναι καλύτερα να γίνει στην επιθεωρήτρια (καθηγήτρια) τέχνης που επισκέφτηκε τη Μικρή Σαλαμίνα, για να αξιολογήσει εάν είναι κατάλληλη ή όχι, για να φέρνουν μαθητές.

 

 

Ποιο είναι το όνειρό σου ως καλλιτέχνης για τους λαούς της Μεσογείου;

Μέσω της τέχνης να έρθει η ειρήνη και η φιλία των λαών.

 

Γιατί «Μικρή Σαλαμίνα»;

Μνήμες της κατεχόμενης πατρίδας. Δεν ξεχνώ, δεν χαρίζω σε κανένα τη γη που μας γέννησε.

 

Το εργαστήρι κι ο εκθεσιακός χώρος  είναι ζωντανά, αλλάζουν μέρα με τη μέρα με την προσθήκη νέων έργων. Σχολίασε:

Το εργαστήρι είναι η ζωή μου. Όταν δεν ονειρεύεσαι πεθαίνεις. Ό,τι ονειρεύεσαι μπορεί να γίνει. Η δύναμη της ψυχής είναι το παν.

 

 

Τι σε θυμώνει στο σύστημα;

Η απάθεια, η σιωπή, το μάντρισμα, οι παρωπίδες.

 

Τι χωρίζει τους ανθρώπους; Και τι τους ενώνει;

Το χρώμα και οι θρησκείες. Και τους ενώνει ο έρωτας και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.

 

Μίλα μου για τον πόλεμο...

Δεν ξύνουμε πληγές. Ο θάνατος... η λύτρωση.

 

Ένας τόσο μεγάλος εκθεσιακός χώρος-εργαστήρι χρειάζεται τεράστια οικονομική συντήρηση. Το κράτος στάθηκε δίπλα σου;

Δεν έγινα και δεν θα γίνω ζητιάνος. Η Κύπρος χάνεται γιατί σαν λαός χάσαμε την Αξιοπρέπεια μας.

 

 

Τον τελευταίο καιρό ασχολήθηκες και με τη ζωγραφική. Είναι αδελφή η ζωγραφική με τη γλυπτική;

Γλυπτική... ζωγραφική... γαλήνη ψυχής.

 

Περίγραψέ μας μια σκηνή από τη ζωή σου σαν παιδί ;

Ποτίζοντας της πορτοκαλιές και παίζοντας με τες λάσπες δημιουργώντας φούρνους, κάστρα, φιγούρες. Με τον πηλό πλάθεις τη ζωή.

 

«Όλοι έχουν ταλέντο στα είκοσι πέντε. Το δύσκολο είναι να το έχεις στα πενήντα. » Πώς κατορθώνεις να διατηρείς ζωντανή την έμπνευσή σου;

Η έμπνευση δεν έχει ηλικία. Είναι εσωτερική ενέργεια. Ξεκινάς ένα έργο και στην πορεία γεννιούνται από μόνα τους.

 

Πλέον είσαι αρκετά γνωστός για την τέχνη σου. Επηρέασε αυτό με κάποιο τρόπο την ζωή σου;

Καθόλου.

 

Ο γλύπτης πλάθει τα έργα ή μήπως τα έργα πλάθουν τον γλύπτη;

Η ψυχή του γλύπτη πλάθει τα έργα. Τα έργα είναι εμπειρίες ζωής. Πρέπει να ζεις στο έδαφος, να νιώθεις τους κραδασμούς της ζωής.

 

Τι ρόλο παίζουν τα ΜΚΔ και συγκεκριμένα το facebook στην περίπτωσή σου, στην προβολή της δουλειάς σου;

Τεράστιο το facebook σου. Σου δίνει φτερά να φύγεις από τον μικρόκοσμο που ζούμε. Η τέχνη δεν έχει σύνορα, ούτε ψηφιακά. Ενώνει λαούς. Το ίδιο ισχύει και στο facebook.

 

Η δημιουργία είναι μια πράξη χαράς, λύπης ή ελέους;

Μια πράξη συναισθημάτων.

 

Τα χέρια ενός γλύπτη...

Τα χέρια ενός γλύπτη... γράφουν ιστορίαν.

 

 

Μπορεί η τέχνη να σε σώσει; Εσένα σε έσωσε;

Είναι τα ψυχοφάρμακα μου.

 

Ποια η σχέση της παιδείας και της τέχνης στον τόπο μας;

Συμπυκνώνεται σε αυτό: Έκοψαν 200€ που προορίζονταν για αγορά πηλού, ώστε να αγοράσουν σημαίες.

 

Αν έπρεπε να περιγράψεις το χρώμα κόκκινο σε ένα άτομο με αναπηρία στην όραση, τι θα του έλεγες;

Το κόκκινο χρώμα είναι όλα αυτά... πόνος, θλίψη, θυμός, γαλήνη, ευτυχία, ελπίδα.

 

Υπάρχει κάποια μορφή που επανεμφανίζεται στα γλυπτά σου;

Η ελευθερία... το μεγαλύτερο αγαθό.

 

Ποια είναι η μεγαλύτερη τιμή και το μεγαλύτερο ευχαριστώ που μπορεί να σου προσφέρει αυτός ο τόπος, για την προσφορά σου;

Δεν θέλω, δεν ζητώ τίποτα. Εγώ ζητώ συγνώμη από την πατρίδα μου για ό,τι δεν έχω κάνει και για ό,τι έχω κάνει.

 

Σε παρατηρώ να μιλάς και σκέφτομαι ότι είσαι αεικίνητος. Πώς μεταφέρεται όλη αυτή η ενεργητικότητα μέσα σε ένα στατικό άγαλμα;

Το γλυπτό έχει ψυχή. Την ψυχή του δημιουργού.

 

Η αγαπημένη σου στιγμή της μέρας:

Το ξεκίνημα μιας νέας δημιουργίας.

 

 

Ποιο είναι το πιο ακριβό έργο σου στο μουσείο, κυριολεκτικά ή μεταφορικά;

Το Μνημείον Πεσόντων και Αγνοουμένων.

 

Σε τι θεωρείς ότι έχεις αποτύχει;

Να ανοίξω το παράθυρο της ψυχής μου να μπει φως, αλλά να δει κι ο κόσμος τι κρύβει.

 

Ποιο ήταν το πρώτο έργο τέχνης που πούλησες;

Η ΑΝΤΕΡΑΝΑ, το πρώτο γλυπτό που βγήκε από το χυτήριό μου, μετά από τρία χρόνια προσπάθειας.

 

Ποιο είναι το αδύναμό σου σημείο;

Ο αυθορμητισμός.

 

 

Ζεις λίγο έξω από τη Λεμεσό, στη Φασούλα. Τι σου λείπει από τη ζωή της πόλης;

Απολύτως τίποτε!

 

Σε ποιο σημείο, του ομολογουμένως μεγάλης έκτασης εκθεσιακού χώρου σου, περνάς τις περισσότερες σου ώρες;

Στο εργαστήριό μου.

 

Η Λεμεσός είναι μια πόλη που αγαπά την τέχνη και τους δημιουργούς;

ΝΑΙ, αλλά μπορούν να γίνουν και περισσότερα.

 

Οι Λεμεσιανοί επισκέπτονται τη Μικρή Σαλαμίνα;

Ναι. Κάποιους είναι ευλογία που τους γνώρισα: Κολώτας,  Ζάμπογλου, Λούλης, Μαρία Κρίστη Γεωργαλλίδη, κλπ.

 

Ένας επισκέπτης στη Μικρή Σαλαμίνα που με τα λόγια-πράξεις του σε συγκίνησε:

Μαθητής μετά από τη ξενάγηση είπε: Σε ευχαριστώ, γιατί έμαθα πράγματα που δεν έμαθα μέχρι σήμερα. Άλλαξες τον τρόπο σκέψης μου.

 

 

Τι θα έπρεπε ακόμη να σε είχα ρωτήσει, αλλά δεν το έκανα:

Τι είναι Θάνατος;

 

 

 

Απαντώ εγώ στη θέση του: Θάνατος για τον Φίλιππο, θα ήταν να μη δημιουργεί.

Θα τελειώσω αυτή τη συνέντευξη διαφορετικά, με λέξεις δανεικές. Παραθέτοντας τα λόγια που έγραψε ένα νεαρό κορίτσι, μετά την επίσκεψή της στη ΜΙΚΡΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ.

 

«Σήμερα μέσα σε τρεις ώρες, έμαθα όσα δεν έμαθα μέσα σε δεκαοκτώ χρόνια. Άκουσα ιστορίες, ένιωσα συναισθήματα, πήρα συμβουλές, πρώτα από έναν Άνθρωπο, και στη συνέχεια καλλιτέχνη. Έναν άνθρωπο που μέσα από την τέχνη του εξέφρασε τον πόνο του, τη νοσταλγία, τον σεβασμό του.

Έναν άνθρωπο που ντρέπομαι να πω ότι πριν τη σημερινή μας ξενάγηση στον χώρο του, δεν γνώριζα για την ύπαρξη του έργου του. Ένας άνθρωπος που μας ώθησε να διεκδικούμε, να δουλεύουμε και να ελπίζουμε, που όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε το έργο του να γίνει σε τριάντα χρόνια, η απάντηση του, που συνοδευόταν με δάκρυα στα μάτια, ήταν να ξαναπάμε σε εκείνο το μέρος και να πάρουμε τα εγγόνια μας να το δουν...»

Σε έναν τόπο που δεν επενδύει στον πολιτισμό, τουλάχιστον όχι όσο θα έπρεπε, η μάχη του Φίλιππου να ποιεί πολιτισμό με τα ίδια του τα χέρια, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι αξιέπαινη. Το ότι μπορεί να εμπνεύσει τους νέους, όταν σχεδόν όλοι και όλα τους έχουν απογοητεύσει, είναι από μόνο του μια ελπίδα.  Με τη καυστική ματιά του καλλιτέχνη ατενίζει το μέλλον μας με σκεπτικισμό.

Φίλιππε, όντως τα χέρια σου γράφουν ιστορία. Τη δική σου, τη δική μου, τη δική μας. Την ιστορίαν του τόπου μας.

 

 

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

 

Ευχαριστούμε τον Αντρέα Ιερείδη για τη φωτογράφιση.

Η συνέντευξη θα κυκλοφορήσει στην έντυπη «ΛΕΜΕΣΟΣ»,  την Παρασκευή, 19 Απριλίου.

 

 

 

 

 

Who is Who:

Ονομάζομαι Φίλιππος Γιαπάνης.  Γεννήθηκα στην Αμμόχωστο, στις 8.1.1957.

Σπούδασα ναυπηγός στην Αθήνα, όταν επέστρεψα όμως στην Κύπρο ασχολήθηκα με τις επιχειρήσεις και το εμπόριο.  Το όνειρο μου ήταν πάντα η γλυπτική.  Πιστεύω ότι η προσφυγοποίηση και η κατάληψη της πόλης μου ήταν οι λόγοι που με οδήγησαν να ξεκινήσω.  Ήταν ένας τρόπος για να εκφράσω τα συναισθήματα μου.

Η πρώτη μου επαφή με την γλυπτική ήταν στο Γυμνάσιο, στην Αμμόχωστο, όπου έφτιαξα ένα ξυλόγλυπτο. Ήθελα να δημιουργώ τα έργα μου σε υλικό που να είναι ανεξίτηλο στον χρόνο γι’ αυτό και διάλεξα τον μπρούντζο. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω το δικό μου χυτήριο και το πρώτο καλλιτεχνικό χυτήριο στην Κύπρο. Όμως τον τελευταίο χρόνο ξεκίνησα να δημιουργώ και σε μάρμαρο. Επαγγελματικά ασχολούμαι με την γλυπτική από το 1993. 

 

 

Γλυπτά σε δημόσιους χώρους:

1.Έργο στο Κάβο Γκρέκο στην Αγία Νάπα, ύψους 6 μέτρων, για τον ερχομό του 21ου αιώνα. Μετά από έρευνα που έγινε από ομάδα Αμερικανών ανάμεσα στα μνημεία της ελεύθερης και κατεχόμενης Κύπρου επιλέγηκε ως το καλύτερο έργο τέχνης το οποίο στέλλει μήνυμα αγάπης και συμφιλίωσης στον κόσμο.

2.Μνημείο με 5 αετούς για τον χαμό του αρχηγού της Εθνικής Φρουράς κ. Φλωράκη και των 4 άλλων αξιωματικών, στα Κούκλια.

3.Γλυπτό σε πάρκο στη Δανία.

4.Γλυπτό το οποίο φιλοτέχνησα για την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και το οποίο συμβολίζει το σωστό και δίκαιο παιγνίδι.  Το έργο αυτό η ΚΟΠ το δώρισε στην UEFA κατά την διάρκεια του συνεδρίου που έκανε στην Κύπρο τον Απρίλιο του 2004 για τα 50χρονα της.  Σήμερα το γλυπτό αυτό βρίσκεται στα κεντρικά γραφεία της UEFA στην Ελβετία.

5.Γλυπτό στην είσοδο του εργοστασίου ΚΕΑΝ στην Λεμεσό.

6.Πολλλές προτομές σε κοινότητες της Κύπρου.

7.Γλυπτό στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αμμοχώστου στη Δερύνεια.

8.Εννέα γλυπτά σε πλατείες και δημόσιους χώρους στην Αγία Νάπα.

9.Γλυπτό «Έρωτας» στο πάρκο «Τριανδρίας» στον Δήμο Μέσα Γειτονιάς στη Λεμεσό.

10.Το «Πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων» στην είσοδο του κτιρίου της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής, στο Ολυμπιακό Μέγαρο.

11.Γλυπτό «Αρσιβαρίστας» στο Ολυμπιακό Μέγαρο.

12.Ο «Περπατητής» (Λεμεσός Αγάπη Μου) στο παραλιακό μέτωπο της Λεμεσού (απέναντι από το πολυκατάστημα Debenhams).

13.Ανδριάντας στον Άγιο Κωνσταντίνο.

14.Ανδριάντας στον Άγιο Θεράποντα.

15.Μνημείο στο χωριό Μαρί , αφιερωμένο στους αγνοούμενους και πεσόντες του 1974.

16.Γλυπτό «Φοίνικας» μεγέθους 3.5 μέτρων στο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος στην Λάρνακα.

17.Γλυπτό «Καράβι» αφιερωμένο στους αγνοούμενους του 1974 σε πλατεία κοντά στην εκκλησία του συνοικισμού Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό.

18.Μνημείο στην είσοδο των γραφείων της ΣΕΚ στην Λευκωσία.

19.Γλυπτό «Γρηγόρης Αυξεντίου» στην πλατεία Γρηγόρη Αυξεντίου, στην είσοδο της βιομηχανικής περιοχής Αγίου Αθανασίου, αφιερωμένο στην θυσία του ήρωα.

20.Γλυπτό «Ψαρά» στην πλατεία στο λιμανάκι της Αγίας Νάπας αφιερωμένο στους ψαράδες της Αγίας Νάπας αλλά και στους ψαράδες όλου του κόσμου.

21.Γλυπτό «Γοργόνα» στην πλατεία στο λιμανάκι της Αγίας Νάπας.  Η Γοργόνα του Σεφέρη με δύο ουρές.

 

 

Ατομικές Εκθέσεις:

Νοέμβριος 1996               Peter’s Gallery (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 1997              Τράπεζα Κύπρου (Πάφος)

Απρίλιος 1998                  Ηλιοτρόπιο (Λάρνακα)

Οκτώβριος 1998               Ξενοδοχείο Αινείας (Αγία Νάπα)

Απρίλιος 1999                  Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Αύγουστος 1999              Nissi Beach Hotel (Αγία Νάπα)

Οκτώβριος 2001              Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Νοέμβριος 2002               Κυπριακή Γωνιά (Λάρνακα)

Φεβρουάριος 2003         Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Μάιος 2005                        Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Σεπτέμβριος 2006           Στον δικό μου εκθεσιακό χώρο στη Φασούλα

Μάρτιος 2008                   Silks Gallery (Λεμεσός)

Οκτώβριος 2010              Στον δικό μου εκθεσιακό χώρο στη Φασούλα

 

Ομαδικές Εκθέσεις:

Μάιος 1997                                    Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Ιούνιος 1997                                  Γκαλερί Θεομαρία (Λεμεσός)

Ιούνιος 1997                                  Ξενοδοχείο Meridien – Οργάνωση Δ. Αμμοχ.

Οκτώβριος 1997                          2η Παγκύπρια Έκθεση Κεραμικής/Γλυπτικής

                                                                                                                       

Δεκέμβριος 1999                         Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 2000                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Δεκέμβριος 2001                            «        «           «

Δεκέμβριος 2001                         Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Iούνιος 2002                                     «       «      «

Δεκέμβριος 2002                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Ιούνιος 2003                                  Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 2003                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Δεκέμβριος 2004                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Οκτώβριος 2004                          Έκθεση ΕΚΑΤΕ (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 2004                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Ιούνιος 2005                                  Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 2005                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Ιούνιος 2006                                  Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

Δεκέμβριος 2006                         Γκαλερί Αποκάλυψη (Λευκωσία)

Ιούνιος 2007                                  Γκαλερί Μορφή (Λεμεσός)

 

Τον Δεκέμβριο του 2007 έλαβα μέρος στην Μπιενάλε Φλωρεντίας αφού έλαβα πρόσκληση από την Οργανωτική Επιτροπή της Μπιενάλε.

Στις 15 Οκτωβρίου 2008 μετά από πρόσκληση έλαβα μέρος στην Διεθνή έκθεση τέχνης Contemporary Istanbul 2008 στην Κωνσταντινούπολη.

Η Γερμανική Ναυτιλιακή Εταιρεία Hanseatic με επέλεξε και φιλοτέχνησα ένα έργο το οποίο δώρισαν στους πελάτες και συνεργάτες τους σε όλο τον κόσμο, επ’ ευκαιρία των 25χρονων τους.

Αυτή τη στιγμή εργάζομαι στο νέο μου εργαστήριο στο χωριό Φασούλα, λίγο έξω από την Λεμεσό όπου δημιούργησα ένα σύγχρονο χώρο μέσα στο πράσινο.  Το 2016 ολοκληρώθηκε ο χώρος με την κατασκευή του Art Nest.  Ένας πολυχώρος που φιλοξενεί τα γλυπτά μου και με στόχο να φιλοξενεί καλλιτέχνες των γειτονικών μας χωρών ώστε να μπορέσουμε να γνωρίσουμε τον πολιτισμό τους μέσω της γλυπτικής, ζωγραφικής, φωτογραφίας, χορού και μουσικής.

Ο χώρος αυτός προσφέρει στα πολιτιστικά του τόπου μας και είναι ανοικτός στον κόσμο που θέλει να τον επισκεφθεί.  Ο κήπος έχει γίνει πάρκο γλυπτικής, με ένα μικρό αμφιθέατρο να δεσπόζει του χώρου την «Μικρή Σαλαμίνα» όπου γίνονται διάφορες εκδηλώσεις σχετικές με την μουσική και την ποίηση με σκοπό πάντα την συλλογή χρημάτων για φιλανθρωπικά ιδρύματα. Επίσης έχω παραχωρήσει τον χώρο στον Δήμο Αμμοχώστου για την διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου όπως η βράβευση των αθλητών και άριστων μαθητών που κατάγονται από την Αμμόχωστο.

Από το 2004 είμαι μέλος του ΕΚΑΤΕ.

Το 2006 η Ολυμπιακή Επιτροπή της Κίνας σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Γλυπτών Κίνας προκήρυξε παγκόσμιο διαγωνισμό γλυπτικής όπου και έλαβα μέρος με το έργο μου «Το Πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων».  Υπήρξαν 3000 συμμετοχές από 82 χώρες και επιλέχθηκαν 290 γλυπτά και ανάμεσα τους και το δικό μου.  Κατόπιν το έργο μου επιλέχθηκε ανάμεσα στα 110 «excellent works» τα οποία έκαναν τον γύρο του κόσμου σε εκθέσεις σε διάφορες πόλεις.  Οι σημαντικότερες ήταν αυτές στα κεντρικά γραφεία των Ηνωμένων Εθνών στην Αμερική και το Ολυμπιακό Μουσείο στην Λωζάνη.  Τα έργα αυτά έγιναν σε μεγάλο μέγεθος και τοποθετήθηκαν σε διάφορα σημεία του Πεκίνου.

«Το Πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων» συμβολίζει την θεά Αθηνά η οποία στο ένα χέρι κρατεί τους ολυμπιακούς κύκλους και στο άλλο ένα πουλί το οποίο συμβολίζει την ειρήνη που φέρνουν οι ολυμπιακοί αγώνες.  Τα φύλλα ελιάς γύρο της συμβολίζουν το έπαθλο των ολυμπιακών αγώνων στην αρχαία Ελλάδα.

Επίσης το έργο μου αυτό ήταν το μοναδικό γλυπτό που επιλέχθηκε από τα Ταχυδρομεία της Κίνας για να φιλοτεχνήσει ένα ειδικό άλμπουμ τεσσάρων τόμων αφιέρωμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.  Περιέχουν αυθεντικά γραμματόσημα διαφόρων χωρών οι οποίες κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου αλλά και προηγούμενων διοργανώσεων έκδωσαν σειρές γραμματοσήμων αφιερωμένα στους Ολυμπιακούς αλλά και διάφορα στατιστικά στοιχεία των Αγώνων.  Το άλμπουμ αυτό κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου.

Έργα μου έχουν δοθεί σε επίσημες αποστολές στο εξωτερικό.

www.yiapanis-sculptor.com

 

Διαβάστηκε 2147 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top