Η Μαρία-­Ιζαμπέλλα αναδεικνύει ξεχωριστούς Λεμεσιανούς και συνθέτει το παζλ της προσωπικότητάς τους

Αυτή την εβδομάδα φιλοξενεί τον πολυβραβευμένο μουσικοσυνθέτη, «άνθρωπο ορχήστρα», Κώστα Κακογιάννη

 

 

Ήρθε ποδηλατώντας και χαμογελώντας. Είχαμε ορίσει ως τόπο συνάντησης το παρατηρητήριο, απέναντι από το νέο λιμάνι. «Δεν φτάνει που σε φόρτωσε η φύση ταλέντα είσαι και τόσο όμορφος» του λέω αυθόρμητα και γελάει. Κάθε φορά που τον επαινώ, και δεν ήταν λίγες, λέει «ευχαριστώ», σχεδόν αμήχανα.

Πάντα σκεφτόμουνα πως με τα τόσα χαρίσματα και επιτυχίες του, η Κύπρος είναι μικρή και δεν τον χωράει. Μα έλα που... όχι μόνο κατάφερε να τον χωρέσει, αλλά κατόρθωσε ακόμη και ένα μικρό χωριό, τη Λεμύθου, να το τοποθετήσει στον πολιτισμικό χάρτη της Ευρώπης.

 

 

Ξεκινάμε την κουβέντα μας μέσα στο παρατηρητήριο και αντιλαμβάνομαι πως ο άνθρωπος που έχω απέναντί μου είναι τρομακτικά ευφυής και όχι μόνο μουσικά. Μπορεί να εκφράζεται με θελκτική άνεση για ζητήματα οποιασδήποτε φύσης. Τον φωτογραφίζουμε μέσα στην ξεχωριστή βλάστηση της περιοχής μπροστά από καλαμιές ή να ποδηλατεί ανάμεσα στα δέντρα. Λίγο παραδίπλα, φωτογραφίζεται επίσης, σε ένα άναρχο αντιφατικό τοπίο που θυμίζει εργοτάξιο βιομηχανικής ζώνης, ανάμεσα σε εμπορευματοκιβώτια.

Οι άνθρωποι δημιουργούμε μνήμες με τις αισθήσεις μας. Εκείνο το απόγευμα, ο συνδυασμός του ήχου του φλάουτου και του ανέμου που έπαιζε με τις καλαμιές, φυλάχθηκε στη μνήμη μου. Αποτυπώθηκε επίσης μέσα μου η εικόνα ενός μουσικού που κλείνει τα μάτια του σαν παίζει, για να επιτρέψει στις νότες να εσωτερικευθούν. Το χρυσό φλάουτο, σαν το κρατάει στα χέρια του, αντανακλά το φως. Μα φως... πηγάζει και από τον ίδιο τον Κώστα.

 

 

 

 

Αν η Λεμεσός είχε ρυθμό και ήχο, ποιος θα ήταν;

Μια ρομαντική καντάδα με beat και λίγες φράσεις στα Ρωσικά.

 

Πώς ήταν ο Κώστας Κακογιάννης ως έφηβος, στην τότε Λεμεσό;

Ένας διψασμένος νέος που ήθελε να ανακαλύπτει το καινούργιο είτε αυτό αφορούσε κάποιο όργανο είτε κάποιο τεχνολογικό επίτευγμα. Δεν έβγαινα ποτέ έξω τα βράδια, διότι το θεωρούσα… χάσιμο χρόνου.

 

Ποιος καθηγητής στο σχολείο υπήρξε για σένα πρότυπο;

Πολλοί με ενέπνευσαν, μου έδωσαν ευκαιρίες και τους χρωστώ πολλά. Στη μουσική η Βιολέτα Κακομανώλη, ο Γιώργος και ο Χρίστος Μάρκου, η Nefen Μιχαηλίδου, η Νίνα Σαββίδου. Υπάρχει όμως και ένας εκτός μουσικής που θαύμαζα και καμαρώνω ακόμα, ο Χαράλαμπος Θεοπέμπτου.

 

Ποιο soundtrack που άκουσες σαν παιδί/έφηβος επηρέασε τη μετέπειτα μουσική σου πορεία;

Το 1981, ένας θείος μου έφερε δώρο από την Αγγλία το σάουντρακ του «Chariots of Fire» του Βαγγέλη Παπαθανασίου, το οποίο είχε μόλις κυκλοφορήσει. Μαγεύτηκα τόσο από τους καινούργιους ήχους της ηλεκτρονικής μουσικής, που ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στη μουσική μου δημιουργία. Μου στοίχισε όμως αρκετές χιλιάδες λίρες για την αγορά ηλεκτρονικών οργάνων, τα οποία έπρεπε να ξεπληρώσω δουλεύοντας τα καλοκαίρια από μικρός.

 

Δεδομένου και του πτυχίου σου στην Ηλεκτρολογία, θεωρείς ότι η τεχνολογία αναδεικνύει και συνεργάζεται με την τέχνη ή υπάρχουν και περιπτώσεις που τη φθείρει;

Τουλάχιστον στη μουσική, η τεχνολογία είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της. Από τα πρώτα βήματα της καταγραφής σε φθόγγους, μέχρι την ηχογράφηση και τη διανομή. Η καλή τέχνη όμως θέλει να κυοφορηθεί, θέλει χρόνο για να ωριμάσει και να γεννηθεί. Αν η τεχνολογία χρησιμοποιείται χάριν ευκολίας και ταχύτητας στην παραγωγή, τότε ναι τη φθείρει.

 

 

Το μεγαλύτερο σου κατόρθωμα:

Η απόφασή μου να μετακομίσω στη Λεμύθου.

 

Η πρώτη στιγμή που κατάλαβες ότι η μουσική θα καθορίσει τη ζωή σου:

Όταν στα 6 μου, ήρθε στο σπίτι ένα πιάνο για την αδελφή μου την Ειρήνη.

 

Αν είχε background music η ζωή σου, ποια θα ήταν;

Το 4’33” του Cage* - Η μουσική της φύσης είναι η πιο όμορφη, η πιο δική μου μουσική! (Το «4’33”» είναι μια σύνθεση του Αμερικανού συνθέτη John Cage, στην οποία ο πιανίστας πάει στο πιάνο, αλλά για 4 λεπτά και 33 δεύτερα δεν παίζει τίποτα, ώστε το κοινό να αφουγκραστεί τους γύρω ήχους)

 

Κώστα, πώς καταφέρνεις να παραμένεις ταπεινός;

Νιώθω τυχερός που στο επάγγελμά μου και ο πιο ασήμαντος κόπος προβάλλεται δημόσια, λόγω της φύσης της μουσικής. Το ότι είμαι κληρονόμος ενός τέτοιου προνομίου δεν μου δίνει το δικαίωμα να έχω έπαρση και να νιώθω είτε ως ξεχωριστός είτε ως ανώτερος του όποιου συνανθρώπου μου που εργάζεται το ίδιο ή και περισσότερο σκληρά για την επιβίωσή του.

 

Η σχέση σου με τη φύση;

Σαν αυτή του βρέφους στην αγκαλιά της μάνας του.

 

Ποιο είναι το πιο «ακριβό» σου απόκτημα;

Το ποδήλατο μου!

 

 

 

Ο ρόλος ενός συνθέτη αλλάζει με τον χρόνο. Ποια είναι η άποψή σου για τον κοινωνικό, πολιτισμικό και ακόμη και τον πολιτικό ρόλο του συνθέτη στο σήμερα;

Δυστυχώς, λόγω τόσο της παρεμβολής των δισκογραφικών εταιρειών όσο και της βιομηχανοποίησης της μουσικής, ο σύγχρονος συνθέτης από οδηγός, πρωτοστάτης και εμψυχωτής μετατρέπεται σε διεκπεραιωτή της βιομηχανίας των σουξέ. Εύχομαι η ύφεση που μαστίζει αυτή την περίοδο τις δισκογραφικές, να επιτρέψει τη δημιουργία μιας νέας γενιάς ανεξάρτητων δημιουργών που θα χαρίσουν ταυτότητα και ποιότητα στο έθνος, όπως έπραξαν ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης και ο Ξαρχάκος.

 

Είσαι ένας άνθρωπος πολυτάλαντος, μα πες μας ακόμη ένα κρυφό σου ταλέντο που έχεις και δε γνωρίζουμε ή που θα ήθελες να έχεις;

Με γεμίζει ό,τι αφορά τη δημιουργία: να κτίζω και να ανακαινίζω σπίτια, να φτιάχνω έπιπλα, να κατασκευάζω σαπούνια και να ανακαλύπτω νέες συνταγές για vegan!

 

Ως δάσκαλος μουσικής, ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που συναντάς και ποια η μεγαλύτερη ανταμοιβή σου;

Τα παιδιά της υπαίθρου είναι αθώες ψυχές, που δυστυχώς στις περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν απίστευτες οικονομικές δυσκολίες. Στόχος μου είναι η μουσική και το τραγούδι να δρουν θεραπευτικά στις πονεμένες τους ψυχούλες. Όταν αυτό συμβαίνει και αφεθούν στα χέρια μου ώστε να εξωτερικεύσουν τον πόνο τους μέσα από το τραγούδι, τότε μια μεταφυσική ενέργεια ηλεκτρίζει την αίθουσα!

 

Ποιες δεξιότητες ζωής δεν διδάσκονται στο σχολείο, αλλά θα έπρεπε;

Διαφωνώ με πολλές πτυχές του εκπαιδευτικού συστήματος. Αντί να νοιαζόμαστε οι μαθητές μας να είναι ευτυχισμένοι και δημιουργικοί, να ξέρουν τέχνες, να μαγειρεύουν, να είναι σωστοί γονιοί και να μπορούν να είναι αυτάρκεις στον πολύπλοκο κόσμο στον οποίο θα πρέπει να επιβιώσουν, σε ένα μεγάλο βαθμό, το μόνο που τους προσφέρουμε ως πανάκεια, είναι η προετοιμασία για το πανεπιστήμιο, λες και όλοι θα γίνουν επιστήμονες!

 

Περίγραψέ μια στιγμή μέσα στη μέρα σου που σε ηρεμεί:

Το ξημέρωμα είναι η στιγμή που νιώθω πιο δημιουργικός, η πάχνη στα χόρτα, τα πουλιά, ακόμα και οι κόκορες του χωριού με πλημμυρίζουν με ελπίδα! Έτσι γύρω στις 5:30 συνηθίζω να ανεβαίνω στην ταράτσα του Παράκεντρου και να γυμνάζομαι, ατενίζοντας το Τρόοδος, μέχρι που να ανατείλει ο ήλιος.

 

Μουσική είναι…

Η πιο πλούσια και ευεργετική τροφή, και μάλιστα με τις πιο λίγες θερμίδες!

 

 

 

Μια στιγμή που θεωρείς «καρμική» στη ζωή σου:

Τη συνάντησή μου με τον ποιητή Πάμπο Κουζάλη. Οι δημιουργίες μας, οι καλλιτεχνικές μας ανησυχίες και η αγάπη μας για τη φύση και τα παιδιά της υπαίθρου είναι απόλυτα ταυτισμένες!

 

Τετριμμένη ερώτηση, αλλά τι σε εμπνέει;

Ό,τι δεν έφτιαξε ο άνθρωπος!

 

Τι σε αποκαρδιώνει;

Η απάθεια με την οποία δεχθήκαμε, σαν άβουλη αγέλη και με μόνη αντίδραση αυτήν του καναπέ και του facebook, τα όσα παράλογα μας επιβλήθηκαν και ειδικά στον οικονομικό τομέα τα τελευταία χρόνια!

 

Είσαι ο «άνθρωπος ορχήστρα». Ποιο όμως ακόμη όργανο θα ήθελες να ξέρεις να παίζεις;

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να ερωτευθώ ξανά, όπως τότε που πρωτοάκουσα το φλάουτο, το όμποε και το βιολί, όμως η πολίτικη λύρα είναι ένα όργανο που με μαγεύει και δεν κατάφερα ακόμα να μάθω.

 

Ένας αγαπημένος μουσικός/μουσικοσυνθέτης από το παρελθόν και ένας από το παρόν είναι…

O Vaughan Williams του τότε και ο Ennio Morricone του σήμερα.

 

Ποια συμβουλή της μητέρας σου, κουβαλάς πάντα μαζί σου;

Να είσαι πάντα γενναιόδωρος με το «μπράβο» και το «ευχαριστώ» σου.

 

Αν με ένα βλεφάρισμα, θα μπορούσες να ήσουν όπου ήθελες στο χωροχρόνο, πού/πότε θα ήταν αυτό;

Τη στιγμή της «δίκαιης» λύσης του Κυπριακού, αν αυτή υπάρξει ποτέ!

 

Ένας ήχος που χαράχτηκε στη μνήμη σου:

Αναστατώνομαι, όποτε ακούω ελικόπτερα στο Τρόοδος, από τον φόβο μην είναι πυροσβεστικά, αλλά και στον ήχο των σειρήνων, γιατί ξύνουν πληγές του ’74.

 

Τριάντα και χρόνια μουσικής δημιουργίας που έχουν ξεπεράσει τα όρια του νησιού μας. Είσαι αναμφισβήτητα, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικοσυνθέτες του τόπου. Έγραψες και γράφεις μουσική και πολιτισμική ιστορία. Αναρωτιέμαι αν αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της προσφοράς σου ή αν είναι για σένα πλέον, μια «καθημερινότητα»;

Πραγματικά σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Αν τα πράγματα έχουν όπως τα περιγράφεις, τότε πρέπει να νιώθω απόλυτα ευτυχισμένος! Για να είμαι ειλικρινής όμως, το μόνο που νιώθω ότι έπραξα ήταν να εργάζομαι σκληρά και τίμια μεν, αλλά όπως και ο κάθε βιοπαλαιστής στον τομέα του. Αν το αντίκρισμα της δικής μου εργασίας ήταν όντως σημαντικό, θα το αποφασίσει ο αμείλικτος χρόνος.

 

Την εποχή της ευκολίας και της ταχύτητας στα πάντα, ακόμη και στη μουσική, πώς αντιστέκεσαι;

Από μικρός μου άρεσε να ακολουθώ το δικό μου μονοπάτι, μακριά από καλούπια, μεθόδους και μόδες. Σε ό,τι με συμβούλευαν οι δάσκαλοι, έκανα σχεδόν πάντα το αντίθετο ώστε να φτάνω στο ποθούμενο μέσω της δικής μου οδού. Άρα αν η εποχή και η μόδα επιβάλλουν ταχύτητα, τότε σίγουρα θα ακολουθήσω τον… γαϊδουρόδρομο!

 

 

 

Ποια παρούσα μόδα θεωρείς παράλογη;

Θεωρώ παράλογη την όποια μόδα γενικά, είτε αφορά το ντύσιμο, την αγορά χλιδάτων gadgets και γενικά την… «Lifestyle» κοινωνική συμπεριφορά! Πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο χωρίς τους κανόνες της όποιας μόδας, που έτσι κι αλλιώς τις περισσότερες φορές είναι απλώς ακόμα ένα αγκίστρι, ακόμα ένας δούρειος ίππος για το κέρδος των πολυεθνικών οίκων και εταιρειών.

 

Λεμύθου. Πότε; Πώς; Γιατί;

Φθινόπωρο του 1999, ένας διορισμός στο άγνωστο μέχρι τότε για μένα χωριό με ιντριγκάρει. Αντί να συμπληρώσω την αναμενόμενη ένσταση που μου σύστησαν συνάδελφοι, αποφασίζω να αγκαλιάσω το πεπρωμένο και να επισκεφθώ τη Σχολή Μιτσή. Με το που φτάνω, ερωτεύομαι τόσο το τοπίο που ψάχνω άμεσα για αγορά σπιτιού στην περιοχή. Βρήκα ένα «χαλαμάντουρο», το αναπαλαίωσα και το επέκτεινα με δικά μου σχέδια και σε ένα μεγάλο βαθμό με τα δυο μου χέρια ώστε να μεταμορφωθεί στο κτήριο που πλέον είναι το οίκημα του Παράκεντρου.

 

Ποιο είναι το παράπονό σου, αν έχεις κάποιο, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος από την πόλη μας;

H Λεμεσός είναι μια τόσο όμορφη και ανθρώπινη πόλη που θεωρώ αδιανόητο κάποιος να έχει την ανάγκη να λερώσει τους τοίχους και τις πινακίδες της με συνθήματα και «graffiti»!

 

Ποια «κληρονομιά» θες να αφήσεις στη Λεμεσό και στην Κύπρο μας;

Εύχομαι μέσα από τη μουσική και τα τραγούδια μου να καταφέρω να συμβάλω στη διατήρηση της κυπριακής μας ταυτότητας. Θα ήθελα το δικό μου λιθαράκι να είναι όσο χρειάζεται μεγάλο ώστε να μην κινδυνεύσει να… «μουσειοποιηθεί» η παράδοσή μας.

 

Πέρα από το ότι η μουσική σου υπογράφει πάμπολλες θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές παραγωγές, έχει αλλάξει και την ποιότητα της κυπριακής τηλεόρασης με τις μουσικές σου επενδύσεις, σε τηλεοπτικές σειρές. Οι νότες σου μπήκαν σε όλα τα κυπριακά σπίτια... έγιναν συνήθεια, έγιναν παρηγοριά. Πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό;

Νιώθω απέραντα ευλογημένος που η μουσική μου μπορεί να συνοδεύει τις πιο ιερές στιγμές μιας οικογένειας: το δείπνο και την ώρα χαλάρωσης μετά από μια δύσκολη μέρα. Ταυτόχρονα νιώθω μεγάλη ευθύνη, αυτή η πνευματική τροφή να είναι ποιοτική και να συμβάλει στην ψυχική ηρεμία που έχει ανάγκη ο σύγχρονος Κύπριος.

 

Μια σκηνή από την παιδική σου ηλικία ...

Ήμουν δεν ήμουν 4 χρόνων, όταν με την αδελφή μου την Ειρήνη μοιραζόμασταν στο ίδιο δωμάτιο ένα δίπατο κρεβάτι. Αυτή πάνω, εγώ κάτω. Ένα πρωινό, λίγο πριν από το χάραμα, κάτι με ώθησε να σηκωθώ από το κρεβάτι και να πάω στην τουαλέτα, κάτι που σπάνια κάνει ένα τόσο μικρό παιδί. Δευτερόλεπτα αργότερα η αδελφή μου φώναζε με υστερία: «Μάμα, εσκότωσα τον Κωστάκη»! Όντως, το πάνω κρεβάτι έσπασε και πέφτοντας ολόκληρο με το αιχμηρό μεταλλικό του πλαίσιο, καταπλάκωσε το δικό μου στρώμα. Και ενώ όλοι με θρηνούσαν, ξαφνικά επέστρεψα ανέμελος από την τουαλέτα… Τόσες σφιχτές αγκαλιές και φιλιά από όλη την οικογένεια δεν ξαναείχα στη ζωή μου!

 

 

Ο διάσημος συνθέτης J. Cage είπε: «ό,τι κάνουμε είναι μουσική» και εγώ θα πρόσθετα με την προϋπόθεση αυτό, να γίνεται με πάθος. Όντως, με ό,τι καταπιαστεί ο Κώστας είναι μουσική. Ένας συνθέτης με επαγγελματισμό κι αστείρευτη δημιουργικότητα, ένας εκπαιδευτικός με όραμα, ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση που έχει επιλέξει μια ειρηνική και ποιητική στάση ζωής. Τίποτα δεν ήρθε τυχαία στη ζωή του. Από παιδί ήταν φοβερά οργανωτικός και δούλεψε με επιμονή και υπομονή για κάθε στόχο του.

Μετράει με ακρίβεια ό,τι και όσους τον στήριξαν στο μουσικό διάβα του. Χάνει το μέτρο σε όσα έδωσε...δεν τα αντιλαμβάνεται. Τολμώ να πω και λίγοι θα το αμφισβητούσαν, ότι έχει προσφέρει τόσα τις τελευταίες δεκαετίες σε τούτο το νησί, όσα ελάχιστοι άλλοι.

Κώστα, για όσα έδωσες και για όσα θα δώσεις, η Λεμεσός μας σε ευχαριστεί, με ταπεινό χαμόγελο που μοιάζει στο δικό σου.

 

 

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

 

-Η συνέντευξη θα κυκλοφορήσει στην έντυπη «ΛΕΜΕΣΟΣ» την Παρασκευή, 12 Απριλίου.

-Eυχαριστούμε τον Αντρέα Ιερείδη για τη φωτογράφιση.

 

 

 

 

 

 

Who is Who:

ΣΠΟΥΔΕΣ:

Με 6 πλήρεις υποτροφίες (περιλαμβανομένης και της Fulbright) αποκτά διπλώματα Πιάνου, Φλάουτου, Βιολιού, Electrical Engineering, Διδασκαλίας, Ανωτέρων Θεωρητικών και Σύνθεσης. Το 1994 γίνεται δεκτός, πάλι με πλήρη υποτροφία, σε μια από τις πιο φημισμένες σχολές μουσικής, το Eastman School of Music των H.Π.Α., όπου αποκτά τον τίτλο Master of Music in composition. Καθηγητής του ο βραβευμένος με Pulitzer και Grammy συνθέτης Christopher Rouse. Παράλληλα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Rochester ηλεκτρονική μουσική.

 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ:

Έχει συνεργαστεί ως συνθέτης και μαέστρος με τους Γιώργο Νταλάρα, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Νάνα Μούσχουρη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, George Moustaki, Johnny Logan, Γιάννη Κότσιρα, Μιχάλη Χατζηγιάννη, Armando Mora, Χάρις Αλεξίου, Αλέξια, κ.ά.

 

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ & ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ:

Έχει συνθέσει τη μουσική και τα τραγούδια για 30 τηλεοπτικές σειρές (“Χάλκινα Χρόνια”, “Πέτρινο Ποτάμι”, “Γαλάτεια” , “Τα Μαύρα Μάθκια”, “Τα Ρόδα της Οργής”, “Ιστορίες του Χωρκού”, “Στην Άκρη του Παράδεισου”, “Γενιές της Σιωπής”, “Σε Φόντο Κόκκινο”, “Ακτή Ονείρων” κ.ά.) και 13 κινηματογραφικές ταινίες (βραβεύτηκε για 3 από αυτές). Πρόσφατα έχει γράψει μέρος της μουσικής για τις ταινίες αμερικανικής παραγωγής “Cliffs of Freedom” και “The Black Prince”. Tον Σεπτέμβρη του 2017 το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι (CCTV6) της ΚΙΝΑΣ ετοιμάσε και παρουσίασε ένα ντοκιμαντέρ αφιέρωμα στην κινηματογραφική μουσική του Κώστα Κακογιάννη όπως και το BBC world service το Μάη του 2018 στα πλαίσια της επιτυχημένης σειράς πορτρέτων «In the Studio».

 

ΘΕΑΤΡΟ & ΧΟΡΟΣ:

Έγραψε τη μουσική για 30 θεατρικές παραστάσεις και μπαλέτα σε Κύπρο, Ελλάδα, Αγγλία και Αμερική για σημαντικούς σκηνοθέτες / χορογράφους, όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης, με τον οποίο είχε συγγενική σχέση, ο John Forgham, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Εύης Γαβριηλίδης, ο Νίκος Χαραλάμπους, ο Κλείτος Κλείτου, η Λία Χαράκη, o Φώτης Νικολάου κ.ά.

 

ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ:

Το μιούζικαλ του “Έρως Πατρίδος” (Mother Land) που έγραψε ειδικά για τη Διάσταση, παρουσιάστηκε στο ιστορικό θέατρο Her Majesty’s στο West End του Λονδίνου, στο Παλάτι του Κρεμλίνου και στο Haus der Kulturen του Βερολίνου.

 

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ & ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Οι συνθέσεις και τα τραγούδια του Κώστα Κακογιάννη κυκλοφορούν σε 27 CD (5 από τα οποία έγιναν πλατινένια). Για το Υπουργείο Παιδείας ετοίμασε 2 βιβλία και ήταν μέλος της ομάδας παραγωγής CDRom. Παράλληλα επιμελήθηκε 8 λογοτεχνικές εκδόσεις, δύο από τις οποίες απέσπασαν Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας.

 

ΆΛΛΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ για ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:

Έγραψε τη μουσική για το χοροθεατρικό δρώμενο της Λίας Χαράκη ISLANDING, με το οποίο εγκαινιάστηκε το Νέο Αεροδρόμιο Λάρνακας, έγραψε τη μουσική για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επιμελήθηκε το τραγούδι που ερμήνευσε ο M. Χατζηγιάννης για τα 50 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, έδωσε μαζί με την Αλέξια την επίσημη συναυλία για τη λήξη της Κυπριακής Προεδρίας στο Bozar των Βρυξελλών. Το συμφωνικό του έργο “ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ” εκτελέσθηκε από διάφορες ορχήστρες σε Καναδά και ΗΠΑ. Τον Φεβρουάριο του 2016 παρουσίασε το έργο του Neverland στο ιστορικό θέατρο Volksbühne του Βερολίνο, ενώ τον Οκτώβρη του 2017 ανέλαβε το μουσικό μέρος στην παρουσίαση του βιβλίου του Πάμπου Κουζάλη Presque στο Παρίσι.

 

ΒΡΑΒΕΙΑ:

Υπήρξε δύο φορές υποψήφιος στα Man of the Year Awards. Είναι Ambassador of tourism του KOT. Τιμήθηκε στα John Lenon Awards για το τραγούδι του “The Road to Ithaca”. Απέσπασε το “Ming Best composer Prize”, το GWUC award, το Α΄ Βραβείο Μουσικής στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Κύπρου και το Α΄ Βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας 2008. Πρόσφατα βραβεύτηκε στα GLOBAL INDEPENDENT FILM AWARDS και στα LOS

ANGELES FILM AWARDS για τη μουσική της ταινίας κινουμένων σχεδίων

“Αγρινούι” του Αλέξη Χαβιάρα. To 2018 του απονέμεται το ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ «Παπαδόπουλου-Παρτασίδη» του ΑΚΕΛ.

 

ΤΕΧΝΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ:

Από μικρός συνδυάζει τις τέχνες με την τεχνολογία, έτσι στα 15 του, η αγγλική εταιρεία FOCUS εκδίδει το videogame που προγραμμάτισε με τίτλο “Call it Smurf” και το λανσάρει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στα 19 του, δίνει την πρώτη του συναυλία ηλεκτρονικής μουσικής (που ήταν και η πρώτη στο είδος της στην Κύπρο) με τη συμμετοχή της Διάστασης.

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:

Έχει σκηνοθετήσει δεκάδες βιντεοκλίπ, ντοκιμαντέρ και βιντεοποιήματα, καθώς και την κινηματογραφική παραγωγή “Στέλιος/Υπέρβαση”, ένα πορτρέτο του συνθέτη με μυϊκή δυστροφία Στέλιου Πισή, το οποίο απέσπασε το Α΄ Βραβείο ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Δράμας το 2008 και προβλήθηκε σε Ελλάδα (ΕΡΤ), Κύπρο (ΡΙΚ), Ιταλία, Αυστραλία, Κορέα, Ζιμπάμπουε και άλλες χώρες.

 

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:

To 1998 διευθύνει την ορχήστρα του BBC στο κομμάτι “Γένεσις”. Το 2008 η EBU τον διορίζει μουσικό διευθυντή της Junior Eurovision. Από το 1994 ως το 1998 ήταν μαέστρος της Διάστασης.

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ:

Το 2010 παρουσιαζόταν ως κριτής στο τηλεοπτικό talent-show PERFORMANCE του ΡΙΚ και το 2016 στο Musical Kids του Sigma. Υπήρξε μέλος των επιτροπών της Eurovision (4 φορές), της Junior Eurovision (2 φορές), πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού Κυπριακού Τραγουδιού (2 φορές). Διετέλεσε επίσης δύο φορές ως μέλος της επιτροπής των βραβείων Madame Figaro.

 

ΠΑΡΑΚΕΝΤΡΟ:

Σε μια προσπάθεια πολιτιστικής αναβάθμισης της υπαίθρου, ο Κ.Κ. ίδρυσε και διευθύνει στη Λεμύθου τον μη-κερδοσκοπικό πολιτιστικό οργανισμό Παράκεντρο. Το Παράκεντρο λειτουργεί επίσης ως εκδοτικός οίκος (Έξι εκδόσεις του έχουν τιμηθεί με διεθνή και κρατικά βραβεία) ενώ συμμετέχει συχνά ως συμπαραγωγός σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές.

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:

Aπό το 1996 διδάσκει μουσική σε Γυμνάσια και Λύκεια της Κύπρου.

 

α. ΟΡΕΙΒΑΤΕΣ:

Με τον διορισμό του στη Σχολή Μιτσή αποφασίζει να εγκατασταθεί μόνιμα στη Λεμύθου και σε μια προσπάθεια ανοικοδόμησης της φήμης της σχολής, ιδρύει το φωνητικό σύνολο Ορειβάτες που αποτελείται από μαθητές που φοιτούν εκεί. Οι “Ορειβάτες” γίνονται γνωστοί μέσω των βιντεοκλίπ και των χρυσών δίσκων τους. Παρουσιάζονται επανειλημμένα από τηλεοράσεως (ΡΙΚ, ΑΝΤ1, SIGMA, ΕΡΤ, MEGA, LTV) και ραδιοφώνου καθώς και σε σημαντικά έντυπα της Κύπρου και της Ελλάδας. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις των CD των Ορειβατών δίνονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπως την ανέγερση του ορφανοτροφείου Μακάριος στην Κένυα και για τα μαθητικά συσσίτια του Αγ. Γεωργίου Ζωφριάς στην Ελλάδα. Τον 2012, ο γνωστός Βιεννέζος μαέστρος Günther Antesberger άκουσε τυχαία στο youtube το τραγούδι “Τιτσίν Τιτσίν Λουκάνικο” που ο Κ.Κ. έγραψε με τους Ορειβάτες. Του άρεσε τόσο που το διασκεύασε και το ηχογράφησε με την ορχήστρα και χορωδία Klagenfurt της Αυστρίας και το συμπεριέλαβε σε ένα χριστουγεννιάτικο CD που κυκλοφόρησε σε όλη την Ευρώπη.

 

β. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ:

Στη Σχολή Μιτσή ο Κώστας Κακογιάννης εφαρμόζει διάφορα πρωτοποριακά εκπαιδευτικά προγράμματα, όπως την κατάργηση των θρανίων και µετατροπή της αίθουσας µουσικής σε αναπαυτικό καθιστικό, την εκτεταµένη χρήση της τεχνολογίας και των video games στην εκµάθηση του πιάνου και της σύνθεσης. Κάθε µαθητής έχει στη διάθεσή του έναν υπολογιστή και ένα πιάνο. Στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης, κατά τη διάρκεια των αναπληρώσεων διδάσκει τους µαθητές πώς να φτιάχνουν βιολογικά σαπούνια και καλλυντικά από ελαιόλαδο, µελισσοκοµεία, να σκηνοθετούν βίντεο και κινούµενα σχέδια και να φτιάχνουν µουσικά όργανα. Διδάσκονται επίσης βασικές γνώσεις ηλεκτρολογίας και επιδιόρθωσης υπολογιστών.

 

γ. ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ της ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ (National Council for Curriculum and Assessment of Ireland) του ανακοίνωσε ότι ένα από τα τραγούδια του, το Hand in Hand, διδάσκεται από το 2013 στα παιδιά των δημόσιων δημοτικών σχολείων της χώρας. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας από την UNICEF.

 

δ. ΟΙ ΟΡΧΗΣΤΡΕΣ New Score chamber Orchestra στην Αμερική και η West Coast Symphony του Καναδά ενέταξαν το συμφωνικό του έργο “Δωδεκάθεο” στα εκπαιδευτικά τους κονσέρτα (Το “Δωδεκάθεο” είναι μια διαθεματική με την ελληνική μυθολογία σύνθεση, στα πλαίσια της οποίας παρουσιάζονται ένα-ένα τα όργανα της ορχήστρας. Ήταν αρχικά παραγγελία του Υπουργείου Παιδείας για τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου και παρουσιάστηκε στα πλαίσια των εκπαιδευτικών συναυλιών της. Κινηματογραφήθηκε από το ΡΙΚ και προβλήθηκε μέσω της EBU από διάφορους ευρωπαϊκούς τηλεοπτικούς σταθμούς).

Διαβάστηκε 1060 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top