Η Μαρία­-Ιζαμπέλλα αναδεικνύει ξεχωριστούς Λεμεσιανούς και συνθέτει το παζλ της προσωπικότητάς τους.

Αυτή την εβδομάδα φιλοξενεί τον ποιητή, Μάριο Αγαθοκλέους.

 

Τον Μάριο δύσκολα μπορείς να τον περιγράψεις. Αυτό ίσως, γιατί και ο ίδιος προτιμά να μην τον στενεύουν όρια, ετικέτες και προσδιορισμοί. Είναι κατ’ επιλογήν ανένταχτος ποιητής σε λογοτεχνικούς κύκλους και ομάδες. Διανύει την έβδομη δεκαετία της ζωής του, με μια αξιοζήλευτη εφηβική ακμαιότητα. Με περίμενε σ’ ένα αγαπημένο του στέκι στη Σαριπόλου. Μοιραστήκαμε μια κρύα μπίρα, κι ας διαφωνούμε καιρό τώρα για την ορθογραφία της, αφού αυτός επιμένει να τη γράφει με «υ» και εγώ με «ι». Φιλοσοφήσαμε τη ζωή και τη «φρικτή δουλειά της γραφής».

Ο λόγος του λιτός και καθαρός. Δεν του αρέσει να του περισσεύουν λέξεις.  Μετράει τι θα πει, με συχνές παύσεις σιωπής, ώστε να αναθεωρήσει και να ανασυντάξει τη σκέψη του, όχι από έλλειψη γενναιότητας, μα από μεγάλη ανάγκη να παραμείνει πιστός στο νόημά τους.

 

Εμένα που ταπεινά σου προσφέρω

τα ποιήματά μου

ελέησέ με

χάρισέ μου

μια στιγμή στην αιωνιότητα

μια λεπτομέρεια του κορμιού σου

και σώσε με

από τη φρικτή δουλεία της γραφής.

(ΙΚΕΣΙΑ, «Θάνατος σε ανοικτή ζώνη», 2018)

 

2

 

 

Τι σε έχει διδάξει η παρατήρηση καιρικών φαινομένων στη σαραντάχρονη προηγούμενή σου εργασία στη μετεωρολογική υπηρεσία;

Αυτό που συμβαίνει και στη ζωή, αλλά όχι στα μαθηματικά. Το Ένα και Ένα ισούται με Δύο, συν Κάτι απρόβλεπτο.

 

Τι σε περιορίζει;

Ό,τι με πιέζει.

 

Τι σε απελευθερώνει;

Όταν κάνω πράγματα που αγαπώ με ανθρώπους που αγαπώ.

 

Απομόνωσε έναν στίχο σου που θεωρείς ότι σε καθρεφτίζει:

«Του έσωζε την αξιοπρέπεια μια φυσική δειλία»

 

Μια στιγμή που θα ήθελες να ξεχάσεις και μια που θα ήθελες να ΜΗΝ ξεχάσεις ποτέ;

Κάθομαι στη βεράντα και πίνω μπύρες. Η σκέψη μου κυκλοφορεί στα διάφορα που θέλω να ξεχάσω. Κάποτε, νόμιζα πως θα μπορούσα να γίνω το αποτέλεσμα των καλών αναμνήσεων.

 

3

 

 

4

 

Τι είναι για σένα πολύτιμο;

Πολύτιμο είναι για μένα κάτι που η απώλειά του αφήνει μέσα μου δυσαναπλήρωτο κενό.

 

Φταίει τελικά ο άνθρωπος ή το σύστημα;

Ο άνθρωπος δημιουργεί τα συστήματα και τα συστήματα δημιουργούν ανθρώπους. Στην τελική όμως, γιατί ο άνθρωπος να μην μπορεί να δημιουργήσει πιο φιλικά συστήματα προς τον ίδιο και το περιβάλλον, ίσως να φταίει η ανθρώπινη απληστία.

 

«Δουλειά του ποιητή είναι να περιπλέκει τα πράγματα μιλώντας απλά.» Ισχύει; Ποια είναι η «αποστολή» ενός ποιητή;

Εγώ πιστεύω κάτι διαφορετικό. Μιλώντας απλά, ξεπλέκεις και αποκωδικοποιείς τον περιβάλλοντα σου χώρο και τον κάνεις κατανοητό στον εαυτό σου και στους άλλους. Η απλότητα φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την ευκολία. Συμφωνώ με τον Αϊνστάιν που είπε « για να ξέρεις κάτι καλά, πρέπει να μπορείς να το εξηγήσεις και στη γιαγιά σου.» Προς τι λοιπόν η περιπλοκότητα; Φυσικά αν μιλούμε για ποίηση, όλες οι θεωρίες δικαιώνονται ή καταρρέουν μπροστά στο ποιητικό αποτέλεσμα. Η αποστολή του ποιητή είναι μία και μοναδική: να γράφει όσο πιο καλά ποιήματα μπορεί.

 

«Άδραξε τη μέρα» ή «Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι»;

Δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Σε άλλα η σωστή χρονική στιγμή, διαφορετικά έχασες την ευκαιρία, σε άλλα η απλωσιά του χρόνου, διαφορετικά πάλι χάνεις την ευκαιρία.

 

Ποια λέξη (ή λέξεις) θα βρούμε να επαναλαμβάνονται στα ποιήματά σου;

Υπάρχει μια λέξη που δεν αναφέρεται πουθενά στα ποιήματά μου, η λέξη «φθορά», και οδηγεί από τα παρασκήνια το πνεύμα της πλειοψηφίας των ποιημάτων μου. Η δεύτερη λέξη είναι ο «θάνατος» που διέπει όλα τα ποιήματά μου, είτε αναφέροντάς τον είτε από τα παρασκήνια. Σε μια συνέντευξη με ρώτησαν με τι θέματα ασχολείται η ποίηση σου;

Απάντησα: Με ένα και μοναδικό, να νικήσει τον θάνατο.

 

Ποια είναι τελικά, αυτή «η γυναίκα με τα μαύρα», που αναφέρεις στο ομότιτλο ποίημα και συλλογή σου;

Είναι η Γυναίκα της τολμηρότερής μου φαντασίωσης.

 

Τι θα ήθελες να δώσεις στα εγγόνια ως «φυλαχτό» από σένα;

Αυτό που πήρα από το ποίημα η «Τελευταία διαθήκη του Πατέρα μου»...

«Γαλάτεια, αφήστε με να πεθάνω με αξιοπρέπεια.»

 

Τι θα απαντούσε ο πιο κοντινός σου άνθρωπος στην ερώτηση: «Ποιο είναι το προτέρημά σου και ποιο το πιο εκνευριστικό ελάττωμά σου;»

Ο κοντινότερος μου άνθρωπος είναι ο εαυτός μου. Προτέρημα και ελάττωμα είναι το ίδιο. Δυσκολεύομαι να πω «όχι», όταν μου μιλήσουν με καλό τρόπο.

 

Ποια είναι ή θα έπρεπε να είναι η σχέση ενός ποιητή με την πολιτική;

Δεν προσχώρησα ποτέ σε κομματικό ή άλλο οργανωμένο σύνολο με τη θέλησή μου. Είμαι όμως πολιτικοποιημένο άτομο. Τώρα η σχέση ποιητή-πολιτικής θα έλεγα καμία. Η πολιτική ψάχνει το συγκεκριμένο συμφέρον της, έννομο ή άνομο, με όπλα όλα τα μέσα που διαθέτει, ενώ ο ποιητής ψάχνει την ομορφιά και την αλήθεια με όπλα τις λέξεις και την αισθητική.

 

5

 

6

 

 

Δεν έχεις ενταχθεί ούτε σε λογοτεχνικό οργανωμένο σύνολο. Γιατί;

Ήταν μια επιλογή διαμαρτυρίας.

 

Δηλαδή;

Από τον καιρό που άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον χώρο που ζω, είχα να επιλέγω διλήμματα. Ενωτικός-Ανθενωτικός, Μακαριακός-Γριβικός, Δεξιός-Αριστερός, κι πολλά άλλα. Όταν έφτασε η στιγμή που έπρεπε να επιλέξω και στη λογοτεχνία μεταξύ Εταιρίας λογοτεχνών Κύπρου, κεντροδεξιάς, και Ένωσης λογοτεχνών Κύπρου, κεντροαριστεράς, κάτι μέσα μου αντιστάθηκε έντονα. Και έτσι έκανα την επιλογή διαμαρτυρίας, να μην ενταχθώ σε κανένα. Να πορευθώ μόνος.

 

Στην ειρωνεία απαντάς με...

Με τους ανθρώπους που κάνουμε παρέα δεν έχουμε έτσι θέματα. Αν συμβεί καμιά φορά την αντιμετωπίζω με χιούμορ.

 

Τι είναι (η) ποίηση;

«Όπλο μελλοντικό στων ποιητών την έμπνευση. Λέξη τη λέξη όραμα το όραμα υφαίνει με υπομονή το σάβανο του αήττητου Θανάτου.»

 

Είναι «φρικτή η δουλειά της γραφής»;

Θα απαντήσω με ένα στίχο της Έλενας Τουμαζή: «Αν είχα το ζωντανό σου κορμί ποτέ δεν θα έγραφα».

 

Αν «το κρασί είναι εμφιαλωμένη ποίηση» όπως είπε ο Ρ. Λ. Στίβενσον, Σκωτσέζος συγγραφέας, η μπίρα που ξέρω ότι αγαπάς, τι είναι;

Η μπύρα, με «υ» για να μπορείς να την πίνεις, είναι μια σοβαρή απόλαυση, ένα ενοποιητικό στοιχείο της παρέας, αλλά παραφράζοντας τον Στίβενσον, θα έλεγα πως η μπύρα με τον ιδρώτα της, είναι η απελευθερωμένη ποίηση.

 

Το διαδίκτυο και τα ΜΚΔ  ενδυναμώνουν την ελευθερία έκφρασης ή εν τέλει την αποδυναμώνουν;

Το διαδίκτυο είναι κάτι μαγικό. Δίνει ευκαιρίες. Άλλοι δείχνουν τις ικανότητες και άλλοι τη γύμνια της ελευθερίας έκφρασης.

 

Αγαπημένος χώρος/οι στη Λεμεσό και γιατί;

Ιδιωτικός αγαπημένος χώρος είναι το πλακόστρωτο της αυλής με το μεγάλο τραπέζι, κάτω από την τεράστια καρυδιά με τον ξυλόφουρνο δίπλα, όπου έζησα αξέχαστες στιγμές με της φίλους μου.

Δημόσιο αγαπημένο χώρο θα έλεγα την πλατεία Σαριπόλου, όπου εδώ και τριάντα χρόνια μαζευόμαστε τα Σάββατα το πρωί, φίλοι για κουβέντα, μπύρες και ιστορίες εδώ στου Πολύκαρπου. Η συνήθεια αυτή έχει ατονίσει τελευταία, αλλά εμένα θα με βρεις δύο με τρεις φορές τη βδομάδα τα πρωινά εκεί, να πίνω την μπύρα μου.

 

7

 

 

Τι ονειρεύεσαι για την πόλη σου;

Να αγαπά τους κατοίκους της.

 

 Τι ονειρεύεσαι για σένα;

Να γράψω ποίηση που να την απολαμβάνουν το ίδιο ειδικοί και μη.

 

Μια ανάμνηση παιδική ή εφηβική σε κάποιο σημείο της Λεμεσού:

Στην συνοικία του Αγίου Ιωάννη, υπήρχε το τρίπτυχο σίνε Βόλος-κήπος-παιδική στέγη [υπάρχει και σήμερα μόνο που ο σινε Βόλος έγινε υπεραγορά].  Ανατολικά λοιπόν της παιδικής στέγης, υπήρχε η «Χωράφα», την οποία εμείς κάναμε γήπεδο ποδοσφαίρου. Οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της παιδικής μου ηλικίας ήταν όταν δειλίνωνε και μαζευόμαστε στη «Χωράφα» όλοι οι μιτσιοί της γειτονιάς, να χωριστούμε σε δύο ομάδες και να αρχίσουμε το παιγνίδι.

 

Τι ποιεί η Λεμεσός;

Στις 16 Μαρτίου 2019, όλοι οι δρόμοι της Λεμεσού θα οδηγούν στο Παλιό Ξυδάδικο όπου θα παρουσιάσουμε την ποιητική παράσταση «4». Στην ποίηση, Πάμπης Αναγιωτός, Κυριάκος Αναγιωτός, Νένα Φιλούση και εγώ. Στη μουσική ο Τάσος Ζαχαρίου, στα φώτα ο Αλέξανδρος Γιότοβιτς και στη ρύθμιση του ήχου η Μαρίνα Νικολαΐδου.

 

 

 

Ο Μάριος είναι ένας ήρεμος επαναστάτης ποιητής, που επιλέγει τις μάχες του και ξέρει να τις κερδίζει ειρηνικά. Η παρατήρηση επί σειρά ετών καιρικών φαινομένων, τον έχει διδάξει υπομονή και αποδοχή της ευμεταβλητότητας της ζωής. Είναι ένας «αμετανόητος» εραστής των λέξεων, της στιγμής, της ανθρώπινης φύσης.

Σαν τον αποχαιρετώ και παίρνω σημειώσεις στο κινητό μου, μια αγαπημένη φράση του Ε. Π. Παπανούτσου, κάνει έντονη την παρουσία της στη σκέψη μου: «Οι μεγάλες "αλήθειες" διατυπώνονται με ολιγόλογες, κοφτές και ξεκάθαρες φράσεις».

Στην εποχή της επίδειξης, της υπερκατανάλωσης, της ταχύτατης ανάπτυξης, η πόλη μας χρειάζεται όσο ποτέ τους ποιητές της. Η Λεμεσός μας χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να αρθρώσουν την αλήθεια.

 

Μαρία-Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

«Οι κραυγές μου δεν κυκλοφορούν

στο αναβαθμισμένο κέντρο της πόλης

ούτε καν έξω

απ’ το σκοτεινό μου δωμάτιο.

Κάποτε όμως

όταν ο πόνος είναι αβάστακτος

μένουν ανάγλυφα σημάδια

στους τοίχους.

Το πρωί

τα βάφω λευκά αγαλματίδια

και ξεγελώ τους τουρίστες»

(Στίχοι του Μ. Αγαθοκλέους από το ποίημα  «Λευκά αγαλματίδια», «Θάνατος σε ανοικτή ζώνη», 2018)

 

8

 

9

 

 

Who is Who

Ο Μάριος Αγαθοκλέους γεννήθηκε το 1948, στη Λεμεσό. Εργάστηκε για σαράντα χρόνια ως παρατηρητής φυσικών φαινομένων. Τη δεκαετία του ογδόντα, μαζί με τους Κώστα Μακρίδη και Χρίστο Μελίδη εξέδιδαν το λογοτεχνικό περιοδικό Η ΑΜΑΞΑ και ίδρυσαν και λειτούργησαν το καφεθέατρο ΤΑ ΠΕΡΙΞ.

 

Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές:

1983, ΕΟΛΙΘΙΑ, εκδόσεις Θεμέλιο

1988, ΗΔΟΝΟΒΛΕΨΙΑΣ, εκδόσεις Θεμέλιο

2003, Λαϊκό ανάγνωσμα, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ, εκδόσεις Εκκρεμές.

2012, ΑΠΤΕΡΟΣ ΛΥΠΗ, εκδόσεις Γαβριηλίδη.

2018, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΗ ΖΩΝΗ, εκδόσεις Περί λύχνων αφάς.

 

10

 

11

 

12

 

 

Διαβάστηκε 1781 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top