Ποιος είπε πως οι μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού είναι ένα ανδρικό προνόμιο; Η Αλεξάνδρα Γεωργίου έρχεται για να διαψεύσει αυτή την πεποίθηση σπάζοντας όλα τα ταμπού και μας δηλώνει πως είναι μια παθιασμένη μοτοσικλετίστρια. Πήρε την πρώτη της μηχανή από την ηλικία των 17 και από τότε δεν λέει να κατεβεί. Δημιούργησε μάλιστα το σωματείο Cyprus Women Motorbikers, για να αποδείξει πως οι γυναίκες στην Κύπρο δεν φοβούνται να «δαμάσουν» τα ογκώδεις αυτά θηρία και να νιώσουν την απόλυτη ελευθερία, στους δρόμους.

 

Πότε πήρες την πρώτη σου μηχανή;

Μόλις είχα γίνει 17 χρονών και είχα περάσει το τεστ για μαθητική άδεια. Ήταν ένας από τους όρους των γονιών μου, για να με αφήσουν να αγοράσω το πρώτο μου σκούτερ 50cc.

 

Πώς το αντιμετώπισαν τότε οι γονείς σου;

Κάθε αρχή και δύσκολη που λέμε. Φυσικά χρειάστηκε να καταβάλω μεγάλη προσπάθεια μέχρι να τους πείσω, αλλά τους απέδειξα ότι δεν ήμουν επιπόλαιη ή ανώριμη. Μέχρι και σήμερα κυκλοφορώ πάντα με στολή και κράνος. Έτσι κέρδισα την εμπιστοσύνη τους. 

 

Τι είναι αυτό που σε ελκύει πάνω στις μηχανές;

Πιστεύω πως είναι η έλξη προς τη ταχύτητα, η αδρεναλίνη και η τεχνική στις στροφές. Με τη μηχανή δεν υπάρχει παθητική οδήγηση γιατί πρέπει να είσαι συνεχώς συγκεντρωμένος, πράγμα που σε κάνει να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα.

 

Ποια είναι τα σχόλια του κόσμου στον δρόμο; Αντιμετώπισες ποτέ κάποιο σεξιστικό σχόλιο;

Ο κόσμος τις περισσότερες φορές ξαφνιάζεται θετικά μπορώ να πω, διότι στην Κύπρο δεν συναντούν συχνά γυναίκες που οδηγούν μηχανές. Όσο για τα σεξιστικά σχόλια, ανά διαστήματα φτάνουν διάφορα στα αυτιά μου, αλλά δεν μου τα έχουν πει ποτέ αυτοπροσώπως και γι’ αυτό δεν τα λαμβάνω υπόψη.

 

Πόσο διαδεδομένος είναι ο γυναικείος μοτοσικλετισμός στην Κύπρο;

Πιστεύω σιγά σιγά όλο και περισσότερες γυναίκες σπάζουν τα «ταμπού» της κοινωνίας μας και αποφασίζουν να πάρουν μηχανή. Τουλάχιστον από το 2010 που έχω επιστρέψει στην Κύπρο μέχρι και σήμερα, βλέπω αρκετή διαφορά.

 

Τι σας ώθησε να δημιουργήσετε το Cyprus Women Motorbikers;

Πιστεύω ένας λόγος ήταν επειδή δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο στην Κύπρο. Επίσης, ένας άλλος λόγος που ήθελα να δημιουργήσω το συγκεκριμένο σωματείο ήταν και η ειδικότητα του μηχανοκινήτου αθλητισμού που είχα επιλέξει στο πανεπιστήμιο, με το σκεπτικό ότι θα μπορούσα να βοηθήσω γυναίκες που θα ήθελαν να ασχοληθούν με τις μηχανές. Μια γυναίκα θα «φιλτράρει» πολύ κάτι που φοβάται, λόγω της φύσης της και έτσι έχω την ευκαιρία να μιλήσω σε αυτές ώστε να νιώσουν άνετα.

Τι έχεις να πεις στις γυναίκες που «φοβούνται» τις μηχανές μεγάλου κυβισμού;

Δεν υπάρχει κάτι για να φοβούνται, το να οδηγείς μοτοσικλέτα χρειάζεται μετρημένη αυτοπεποίθηση και τεχνική. Όσο περισσότερο οδηγείς και εξασκείσαι, τόση περισσότερη αυτοπεποίθηση αποκτάς.

 

Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε με την μηνιαία πορεία που διοργανώνετε μαζί με τις Τουρκοκύπριες μοτοσικλετίστριες;

Καταρχάς να πω πως όλο αυτό το εγχείρημα ξεκίνησε μέσω facebook, όταν κανονίσαμε μια κοινή βόλτα. Είχαμε ενθουσιαστεί με το πόσα κοινά έχουμε ως άνθρωποι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, έτσι κρατήσαμε επαφή και φιλίες. Το μήνυμα, βγαίνει από μόνο του και είναι πως, όπως ζούσαν κάποτε ειρηνικά Ε/κ και Τ/κ έτσι θα μπορούσαμε και τώρα. Το μίσος δεν κάνει καλό σε κανένα, όπως έχει δείξει και η ιστορία, μόνο πληγές ανοίγει...

 

Με αφορμή τα πολλά θανατηφόρα δυστυχήματα με μοτοσικλετιστές  που σημειώνονται, ποια είναι τα προβλήματα που υπάρχουν στο οδικό δίκτυο αλλά και την οδική συνείδηση των συμπατριωτών μας;

Όλοι κεντρίζουν τη προσοχή τους στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ, τη στιγμή που η πλειοψηφία των οδηγών είναι εθισμένη στα κινητά. Ένα καλό που έχει η μηχανή είναι ότι μπορείς να δεις σε τι κατάσταση βρίσκεται ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος και αναλόγως να προσαρμόσεις την οδήγησή σου. Δεν είμαστε λαός με παιδεία στις μηχανές, αλλά πιστεύω με σωστή ενημέρωση μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Επίσης η συντήρηση της ασφάλτου θα έπρεπε να ήταν πιο τακτική και όχι μόνο στους αυτοκινητόδρομους.

 

Περίγραψε μας μια εμπειρία σου, την οποία έχεις συνδυάσει με την μοτοσικλέτα και σου έμεινε χαραγμένη στο μυαλό.

Η πιο πρόσφατη εμπειρία είναι όταν οδηγούσα βράδυ σε κύριο δρόμο της Λεμεσού και είχα δει ένα όχημα να προσπαθεί να φύγει από ένα περίπτερο. Εγώ, είχα ελαττώσει και νόμιζα ότι με είχε δει διότι έδειξε να  σταματάει. Όταν πλησίασα, αυτός βγήκε δεξιά κι εγώ είχα σταματήσει λίγα εκατοστά μακριά από τη πόρτα του. Μου έχει μείνει στο μυαλό, διότι ο άνθρωπος επειδή μιλούσε στο κινητό δεν είχε καταλάβει ότι μου είχε κόψει το δρόμο και απλά γύρισε πάνω μου, με είδε με ένα ύφος αποχαυνωμένο και προχώρησε.

Διαβάστηκε 4223 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top