«Μάθε τέχνη κι άστηνε», λέγαν οι παλιοί. Ένα ρητό που ανταποκρίνεται άμεσα στον Λεμεσιανό Νίκο Ονουφρίου, έναν από τους ελάχιστους «σκαρπάρηες» που έχουν απομείνει στην πόλη μας. Ο Νίκος Ονουφρίου μιλά στην εφημερίδα μας για την τέχνη που από ανάγκη διάλεξε, αλλά αγάπησε βαθιά. Ο ίδιος έχει μάθει την τέχνη από τον πατέρα του, ο οποίος την έμαθε από τον δικό του πατέρα, που όμως δυστυχώς τα δικά του παιδιά δεν επέλεξαν. Επίσης μας εξηγεί τους λόγους που το επάγγελμα του περνάει κρίση και γιατί οι γυναίκες δεν πρέπει να φοράνε ψηλά τακούνια.

 

 

Γιατί επιλέξατε να γίνετε σκαρπάρης;

Ο παππούς μου ήταν ο πρώτος σκαρπάρης της οικογένειας και έμαθε την τέχνη στον πατέρα μου, ο οποίος δεν την ακολούθησε και έγινε ταξιτζής. Μετά από αρκετά χρόνια στους δρόμους κουράστηκε και έτσι επέλεξε να ακολουθήσει αυτό που του είχε διδάξει ο παππούς μου. Παρόμοια μοίρα ακολούθησε και εμένα, αφού αρνήθηκα να δουλέψω ως σκαρπάρης και επέλεξα τις οικοδομές. Κατόπιν όμως ενός πολύ σοβαρού εργατικού ατυχήματος που είχα, οι γιατροί μου απαγόρευσαν να ανέβω ξανά σε σκαλωσιές, έτσι ακολούθησα το επάγγελμα της οικογένειας.

 

Ποιοι οι λόγοι που οδήγησαν το επάγγελμα σας είναι «υπό εξαφάνιση»;

Στη νεολαία δεν αρέσουν ιδιαίτερα οι χειρονακτικές εργασίες και κυνηγά το «εύκολο» χρήμα. Μάθε τέχνη και κρέμαστην στο παλλούτζι, έλεγαν οι παλιοί. Ακόμα και εγώ άλλες επιλογές έκανα, αλλά η ζωή με μια αναποδιά με οδήγησε εδώ και δεν έχω παράπονο γιατί λόγω αυτή της τέχνης δεν πείνασα. Ούτε τα παιδιά μου το ακολούθησαν δυστυχώς. Ένας λόγος που το επάγγελμα περνάει κρίση είναι η «μόδα» των πολύ φτηνών παπουτσιών, τα οποία έχουν κακή ποιότητα, αλλά έχουν τόσο χαμηλή τιμή που δεν αξίζει καν να τα επιδιορθώσεις.

Ως ο ειδικός στα υποδήματα, πείτε μας ποιας χώρας προέλευσης τα παπούτσια έχουν την καλύτερη ποιότητα και ποια την χειρότερη;

Η καλύτερη ποιότητα είναι φυσικά η ιταλική και δεύτερη η βραζιλιάνικη. Φυσικά η χειρότερη είναι η κινέζικη.

 

Ποια είναι η σχέση των γυναικών με τα παπούτσια;

Υπάρχουν γυναίκες που δεν έχουν ιδιαίτερη αγάπη στα παπούτσια και τα ταλαιπωρούν, ενώ άλλες έρχονται με το κουτί τους λες και κρατάνε χρυσάφι.

 

 

Πόσο κακό κάνουν τελικά τα ψηλά τακούνια στο πέλμα μας;

Είναι ό,τι χειρότερο για τα πόδια μια γυναίκας και αργότερα για την μέση της. Εγώ συστήνω να μην ξεπερνούν τους 7 πόντους, πράγμα αδιανόητο για γυναίκα και ειδικά νεαρή!

 

Ποιο είναι το πιο συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε στα παπούτσια;

Η αλλαγή τακουνιών και έπειτα το κόλλημα της σόλας, που τα τελευταία χρόνια όλο και αυξάνεται λόγω των φτηνών παπουτσιών.

 

Γνωρίζω ότι είστε γέννημα – θρέμμα Ζακακιώτης. Ποια είναι τα προβλήματα της περιοχής;

Έχω αυτό το μαγαζί πάνω στην Μίλτωνος από τον Ιούνιο του 1986 με τον πατέρα μου και το πατρικό μου βρίσκεται μόλις 300 μέτρα μακριά. Είμαστε μια φτωχογειτονιά σε σχέση με την υπόλοιπη Λεμεσό. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι η Μίλτωνος τα τελευταία 10 χρόνια έχει αλματώδη ανάπτυξη και ξεπέρασε λεωφόρους όπως η Ανεξαρτησίας και η Ομονοίας. Το όραμα μου είναι ο δρόμος να γίνει τετραπλής κατεύθυνσης γιατί είναι κεντρική αρτηρία μέσα στην πόλη. Επίσης το οδόστρωμα χρειάζεται καινούργια ασφαλτόστρωση και όχι να μπαλώνει απλά τις λακκούβες. Να τονίσω ακόμη ότι τα φρεάτια είναι κλειστά και όποτε βρέξει λίγο, κυριολεκτικά πνιγόμαστε.