Έφορος εκδρομών και εκδηλώσεων του Εκδρομικού & Πολιτιστικού Σωματείου Αριστέα

 

1. Με ποια αφορμή δημιουργήσατε το «Αριστέα»;

Ήμασταν μια ομάδα γύρω στα 50 άτομα που λάτρευαν τις εκδρομές και έτσι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα σωματείο, ώστε να είμαστε πιο οργανωμένοι και να έρθουν καινούργια άτομα μαζί μας. Την 1η Ιανουαρίου 2019 που ξεκινήσαμε, έκαναν εγγραφή 75 μέλη, ενώ σήμερα απαριθμούμε πέραν των 190 μελών. Αρκεί να πω ότι όποιος έρχεται σε εκδρομή μαζί μας, ενθουσιάζεται και γίνεται ένα με την ομάδα.

 

2. Τι πρεσβεύετε ως σωματείο;

Λατρεύουμε τις εκδρομές και θεωρώ πως προσφέρουν αρκετά σε όσους τις κάνουν. Ερχόμαστε κοντά στις ομορφιές της Κύπρου, μαθαίνουμε την ιστορία του κάθε χωριού, ερχόμαστε κοντά στη φύση  και θαυμάζουμε τα αξιοθέατα. Είναι σημαντικό για όσους θέλουν να γνωρίσουν τον τόπο τους και δεν έχουν κάποιο τρόπο να το κάνουν, μπορούν να έρθουν σε επαφή μαζί μας, ώστε με χαμηλό κόστος και άψογη οργάνωση να ταξιδέψουν σε όλη την Κύπρο.

 

3. Ποιοι είναι οι στόχοι που θέσατε με τη νέα χρονιά;

Το σωματείο μας έχει μόνο ένα χρόνο ζωής και παρόλα τα εμπόδια που αντιμετωπίσαμε, ο κόσμος μας στήριξε, ώστε να σταθούμε στα πόδια μας. Με το νέο μας πρόγραμμα θα διαπιστώσετε ακόμη μια φορά ότι λαμβάνουμε υπόψη πολύ σοβαρά τη δουλειά που αναλάβαμε να επιτελέσουμε. Το μόνο που ζητούμε από τον κόσμο, είναι να μας εμπιστευθεί και να μας βοηθήσει να δυναμώσουμε το σωματείο μας. Και αυτό θα επιτύχει με το να συμμετέχει στις εκδρομές και τα πολιτιστικά δρώμενα που διοργανώνουμε.

 

4. Ποιες είναι οι επόμενες δράσεις που ετοιμάζετε;

Θέλοντας να τιμήσουμε την ημέρα της γυναίκας, θα πραγματοποιήσουμε απογευματινό τσάι την Τετάρτη 11 Μαρτίου, στο ξενοδοχείο Pefkos. Εκεί η γυναικολόγος Δρ. Άλκηστη Βίκτωρος θα κάνει μια διάλεξη με θέμα «Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας». Επιπρόσθετα, θα έχουμε μια μονοήμερη και μια διήμερη εκδρομή. Τέλος, θα κάνουμε την πρώτη μας γενική και εκλογική συνέλευση τον Απρίλιο.

 

5. Έρχονται μέρες γλεντιού στη Λεμεσό. Προγραμματίζετε κάποια εκδήλωση για να το διασκεδάσετε;

Σας προσκαλούμε στον αποκριάτικο μας χορό, που θα γίνει το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου, στην ταβέρνα «Νεφέλη». Η πενταμελής ορχήστρα θα μας διασκεδάσει με τους ξέφρενους ρυθμούς των ημερών, καθώς και με ζεϊμπεκές. Η τιμή ανέρχεται στα €32 με πλούσιο φαγητό και ποτό. Φυσικά, όλοι πρέπει να έρθουν μασκαρεμένοι, αφού οι καλύτερες αμφιέσεις θα βραβευθούν.

Οι κάλτσες για πολλούς είναι απλά ένα ρούχο για το πόδι, από το πέλμα μέχρι τον αστράγαλο. Ο Πίτερ Χριστοφόρου όμως τις έχει εξελίξει σε πραγματική τέχνη. Θεωρεί πως αποτελούν ένα στιλιστικό αξεσουάρ, που μπορούν να απογειώσουν τις εμφανίσεις μας και να κλέψουν εντυπώσεις. Τον συναντήσαμε μέσα στο μπλε κοντέινερ, που στεγάζεται το κατάστημά του So Sockz, όπου εκεί αντικρίσαμε μια πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων, με κάλτσες που έχουν χαρακτήρα, άποψη και χιούμορ. Φεύγοντας, είναι ξεκάθαρο πως βλέπουμε τις κάλτσες με «άλλο μάτι».

 

Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τις κάλτσες;

Η σχέση αγάπης που ανέπτυξα με τις κάλτσες είναι σχετικά πρόσφατη. Όταν πρωτοξεκίνησα να φοράω ιδιαίτερες κάλτσες, ήταν μια προσπάθεια να εκφράσω ένα μέρος του εαυτού μου. Τότε παρατήρησα πως τραβούσαν αρκετά βλέμματα.

 

Τι θεωρείς ότι σου προσφέρει ένα ιδιαίτερο ζευγάρι κάλτσες;

Είναι ένα κομμάτι στην ένδυση που κανένας δεν έδωσε ποτέ τη σημασία που του άξιζε. Συνήθως φοράμε μαύρες, άσπρες ή γκρι «ττόρενες» κάλτσες που χαλούν το γενικότερο στυλ. Θεωρώ πως με το κατάλληλο σχέδιο μπορεί ο κάθε ένας από εμάς να απογειώσει την εμφάνισή του, ή να αναδείξει τον χαρακτήρα του. Για παράδειγμα, μου αρέσει όταν βλέπω επαγγελματίες με κουστούμια και σοβαρό γενικά ντύσιμο, να σπάζουν τη μονοτονία με μια «τσακπίνικη» κάλτσα, που φέρνει χαμόγελο σε όσους την παρατηρούν.

 

Από πού ψώνιζες τις κάλτσες σου;

Όταν πήγαινα ταξίδια στο εξωτερικό, το πρώτο πράγμα που αγόραζα ήταν κάλτσες, δημιουργώντας έτσι μια μεγάλη συλλογή.

so-sockz

 

Πώς αποφάσισες να ανοίξεις το δικό σου κατάστημα γεμάτο με τα δικά σου σχέδια;

Σπούδασα Πολιτικός Μηχανικός, δηλαδή καμία σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Εργάστηκα σε διάφορες εταιρείες, μέχρι που αποφάσισα πως θέλω να κάνω μια νέα αρχή, με κάτι που να με εκφράζει, οπότε κατάληξα στις κάλτσες.

 

Από πού αντλείς έμπνευση για τα σχέδια που δημιουργείς;

Για παράδειγμα, το σχέδιο με τις «κυνηγετικές» κάλτσες το εμπνεύστηκα από συζητήσεις φίλων μου. Συγκεκριμένα, άκουγα συνεχώς ότι δεν βρίσκουν θήραμα. Οπότε, δημιούργησα κάλτσες ώστε ποτέ να μην έρχονται πίσω με άδεια χέρια ή μάλλον πόδια.

so-sockz-3

 

Οι πελάτες σου ποιο σχέδιο προτιμούν περισσότερο;

Ειλικρινά δεν παρατήρησα ότι επιλέγουν κάτι συγκεκριμένο. Ανάλογα με τον χαρακτήρα και την τρέλα του, ο κάθε πελάτης επιλέγει την κάλτσα που τον εκφράζει. Το μόνο κοινό μεταξύ τους, είναι ότι όλοι φεύγουν με χαμόγελο. 

 

Ανάμεσα σε τόσα πολλά ζευγάρια κάλτσες, με ποιο κριτήριο επιλέγεις τι θα φορέσεις κάθε μέρα;

Ξυπνάω και επιλέγω με βάση το στομάχι μου. Δηλαδή, αν πεθύμησα σούσι, μπέργκερ ή πίτσα φοράω τις ανάλογες κάλτσες. Αν πάλι θέλω να πάω παραλία, ή να ακούσω μουσική υπάρχουν κάλτσες για κάθε περίσταση.

 

Στο συρτάρι σου υπάρχουν μονόχρωμες κάλτσες;

Έχω μόνο ένα ζευγάρι μαύρες, επειδή είναι ειδικές κάλτσες για τα χιόνια. Σταμάτησα να φοράω μονόχρωμες κάλτσες εδώ και περίπου 3 χρόνια.

so-sockz-5

 

Published in Citizens of Lemesos

Αντιπρόεδρο Πολυδύναμου Κέντρου Νεολαίας Ύψωνα

 

1. Με ποια αφορμή δημιουργήθηκε το Πο.Κε.Ν.Υ.;

Η αφορμή δημιουργίας του Πολυδύναμου Κέντρου Νεολαίας Ύψωνα πριν από 15 χρόνια, ήταν μια έρευνα με βάση την οποία υπήρχε δραματική αύξηση των ατόμων που έκαναν χρήση ουσιών και άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών στις ηλικίες 12 και άνω, δηλαδή από την εφηβεία.  Αυτό ώθησε μια παρέα ανθρώπων να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να λάβουν αποφάσεις, με τη βοήθεια του Μητροπολίτη κ.κ. Αθανασίου, να τις υλοποιήσουν και να βοηθήσουν τη νεολαία να βρει το δρόμο της.

 

2. Ποιος ο ρόλος του στην τοπική κοινωνία;

Το Πο.Κε.Ν.Υ. είναι ένα εθελοντικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που στοχεύει στην υγιή απασχόληση των παιδιών και των νέων, δρώντας με αυτό τον τρόπο προληπτικά και καταλυτικά στα προβλήματα της σύγχρονης κυπριακής πραγματικότητας, τα οποία μαστίζουν τη νεολαία μας. Επιπλέον, στόχος μας παραμένει η διάπλαση μιας νέας γενιάς που να διακατέχεται από προσφορά και αγάπη προς τον συνάνθρωπο, που να αντιστέκεται στην παραβατικότητα και στην εξάρτηση και που να θεμελιώνεται σε στέρεες βάσεις για ένα καλύτερο και αισιόδοξο μέλλον. Σκοπός του όλου προγράμματος είναι η πρόληψη της παραβατικότητας, της σχολικής βίας και της σχολικής διαρροής, η απόκτηση υγιούς αυτοσυνειδησίας και προσωπικότητας μέσα από την υγιή ενασχόληση των νέων και των παιδιών κατά τον ελεύθερο τους χρόνο. Επιπλέον αποσκοπεί στην εξωτερίκευση των ταλέντων και των ενδιαφερόντων των παιδιών, στην κοινωνικοποίηση τους, στην ανάπτυξη πνεύματος συνεργασίας, δημοκρατικότητας, αλληλεγγύης, αλληλοσεβασμού και ομαδικότητας ανάμεσα τους.

 

3. Ποιες δραστηριότητες προσφέρει;

Το πλούσιο χειμερινό πρόγραμμα του πολυδύναμου κέντρου μας, προσφέρει στη νεολαία μας αρκετές επιλογές όπως θεατρικό εργαστήρι, μαθήματα ρομποτικής, τοξοβολίας, ελληνικών και κυπριακών χορών, χαρτοπλεκτικής, ποδόσφαιρο, επιτραπέζια αντισφαίριση, ποδηλατικό όμιλο, καλοκαιρινό κέντρο προστασίας και απασχόλησης παιδιών από 4-13 ετών και καλοκαιρινό σχολείο για άτομα με ειδικές ανάγκες, εκπαιδευτικές, πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, κ.α. απασχολώντας μεγάλο αριθμό παιδιών από την περιοχή του Ύψωνα και τα γύρω προάστια. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στον αείμνηστο δάσκαλο Ιωάννη Χριστοδούλου, ο οποίος ήταν και ο κύριος εμπνευστής των προγραμμάτων του Πολυδύναμου Κέντρου Νεολαίας Ύψωνα.

 

4. Πως βρίσκετε πόρους για να στηρίξετε τα προγράμματα και την λειτουργία του;

Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι ενός εθελοντικού μη κερδοσκοπικού σωματείου όπως το ΠΟ.ΚΕ.Ν.Υ και δόξα το Θεό, 15 χρόνια από τη λειτουργία του, συνεχίζει απρόσκοπτα μέσα από τη στήριξη του Δήμου Ύψωνα, αρκετών επώνυμων και ανώνυμων χορηγών και μέσα από τις εκδηλώσεις που κάνουμε κατά τη διάρκεια του έτους.

 

5. Πείτε μας δύο λόγια για την ετήσια συνεστίαση που ετοιμάζετε.

Για την καλύτερη προσφορά των υπηρεσιών μας προς νέους και γονείς, τη διατήρηση των δραστηριοτήτων, την κάλυψη των πολλαπλών αναγκών και για την αποπεράτωση του οικήματος μας, διοργανώνουμε μεγάλη συνεστίαση στην αίθουσα εκδηλώσεων «Νέο Φιέστα» στον Ύψωνα, την Κυριακή 02 Φεβρουαρίου 2020, στις 12:30 μ.μ. Η συνεστίαση αυτή έχει καταστεί θεσμός για το σωματείο μας, καθώς έχει αγκαλιαστεί από όλο τον κόσμο στον Ύψωνα και της γύρω περιοχής, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να έχουμε πάνω από 900 άτομα. Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τις καλλιτεχνικές και πολιτιστικές ομάδες του ΠΟ.ΚΕ.Ν.Υ. Επίσης στην εκδήλωση θα παραστεί και θα χαιρετίσει ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος. Σας περιμένουμε όλους, για πληροφορίες και εισιτήρια μπορείτε να καλείτε στο 99595295.

 

 

Ο Λεμεσιανός Πάμπος Χαραλάμπους αφοσιωμένος εδώ και χρόνια στην τέχνη της φωτογραφίας, αποτελεί σήμερα έναν από τους καλύτερους του είδους του. Ως Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Επαγγελματιών Φωτογράφων κατάφερε να θέσει στη Βουλή την κατοχύρωση του επαγγέλματός τους με στόχο τη νομική του ρύθμιση. Μιλώντας στη ΛΕΜΕΣΟΣ αναφέρει πως έπειτα από απόφασή του αποχωρεί από την Προεδρία του Συνδέσμου συνεχίζοντας όμως τη μεγάλη του αγάπη, τη φωτογραφία.

 

Πώς ασχοληθήκατε με την φωτογραφική τέχνη;

Ήμουν μαθητής του δημοτικού και δούλευα σε φωτογράφο τα καλοκαίρια στον Αντρέα τον Ευαγγέλου στη Γλάδστωνος. Ήταν η εποχή που τα φωτογραφεία ήταν ανοιχτά την Κυριακή γιατί έρχονταν εκεί οικογένειες ή ζευγάρια για να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες. Ήταν το πρώτο «βάφτισμά μου» στον κόσμο της φωτογραφίας.  Όταν απολύθηκα από τον στρατό, συνεργάστηκα με τον φωτογράφο Αντρέα Βασιλείου στον οποίο δούλευα ως βοηθός φωτογράφου σε γάμους.  Το 1992 άνοιξα το δικό μου στούντιο και από τότε είμαι αυτοτελώς εργαζόμενος φωτογράφος.

 

Ζήσατε τη μετάβαση από το φιλμ στη ψηφιακή φωτογραφία. Ποιες οι διαφορές τους;

Ήμουν από τους πρώτους που χρησιμοποίησα τα ψηφιακά μέσα σε μια εποχή που οι πλείστοι συνάδελφοι ήταν επιφυλακτικοί. Όταν μάλιστα με ρώτησε κι ένας συνάδελφός μου «πώς σου φάνηκε η ψηφιακή φωτογραφία, η τεχνολογία η νέα;» Του απάντησα το εξής: «με το ψηφιακό γίναμε όλοι φωτογράφοι». Αυτό αληθεύει, καθώς οι ευκολίες που προσφέρει η τεχνολογία και τα ψηφιακά μέσα κάνουν τον οποιονδήποτε να είναι φωτογράφος.

Αν προσέξετε τα κινητά σήμερα βγάζουν τέλειες φωτογραφίες, παρόλο που δεν έχουν την ίδια ποιότητα γι’ αυτό κι εμείς ακολουθώντας την μόδα της εποχής, αντί να κρατούμε βάρος για τις 10 - 14 ώρες που δουλεύουμε π.χ. για ένα γάμο, κρατούμε μια ελαφρύτερη ψηφιακή, η οποία σου επιτρέπει να βγάλεις τέλειες φωτογραφίες.

Παλαιότερα, για να έχουμε ωραίο αποτέλεσμα με το φιλμ, έπρεπε να έχουμε διάφορες ευαισθησίες φιλμ, για να φωτογραφίσουμε είτε νύχτα είτε ημέρα. Εκμεταλλευόμαστε και εμείς με την καλή την έννοια την τεχνολογία. Αν μείνεις πίσω πάς με την παλιά τεχνολογία, σίγουρα πρέπει να την ακολουθάς. Επίσης μια άλλη διαφορά είναι ότι με το φιλμ  «γεμίζαμε» με προβολείς για να βγάλουμε όμορφες φωτογραφίες, ιδιαίτερα το βράδυ. Η τεχνολογία πλέον σου επιτρέπει να έχεις μια σωστή φωτογραφική λήψη χωρίς όλα αυτά.

foto-2

 

Πόσο δύσκολο είναι το επάγγελμα σας;

Ειδικά στην σημερινή εποχή είναι πολύ δύσκολο. Ναι μεν, η τεχνολογία βοήθησε τον φωτογράφο αλλά εν μέρει του αφαίρεσε και πολλές δουλειές. Πλέον, ο οποιοσδήποτε μπορεί να βγάλει φωτογραφίες. Παλαιότερα έπρεπε να είσαι φωτογράφος, να κατέχεις την τέχνη, να εμφανίσεις το φιλμ. Σήμερα καλώς ή κακώς είναι όλα έτοιμα. Υπήρχε ένας κύκλος εργασίας δηλαδή να φωτογραφίσει, να εκτυπώσει, να πουλήσει φωτογραφικές, φιλμ, φωτογραφίες, άλμπουμ, κορνίζες. Σήμερα κάνουμε μόνο γάμους και βαφτίσεις. Επιπρόσθετα, δεχόμαστε «πειρατεία» από πάρα πολλούς που δεν είναι επαγγελματίες φωτογράφοι, που είτε φωτογραφίζουν αφιλοκερδώς είτε με λιγότερα λεφτά.

 

Άρα υπάρχει «πειρατεία» στον χώρο σας;

Υπάρχει και αρκετή μάλιστα από το εξωτερικό. Για παράδειγμα οι πολιτικοί γάμοι, όπου ως επί το πλείστον το ζευγάρι είναι από το εξωτερικό κλείνουν φωτογράφους μέσω διαδικτύου. Υπάρχουν φωτογράφοι που έρχονται από το εξωτερικό στην Κύπρο για 3 μήνες, κάνουν συνέχεια γάμους που στην πλειοψηφία τους παίρνουν «μαύρα» χρήματα. Γι’ αυτό μπήκε στην βουλή το θέμα της ρύθμισης και είμαστε σε πολύ καλό δρόμο.

 

Τι ακριβώς θα προνοεί η νέα νομοθεσία;

Θες να είσαι φωτογράφος; Θα πρέπει να βάζεις τις κοινωνικές ασφαλίσεις, να ανήκεις σε κάποιον σύνδεσμο γιατί ένας φωτογράφος χειρίζεται λεπτά θέματα, όπως τα προσωπικά δεδομένα, ώστε να μην επαναληφθούν τα τραγικά γεγονότα του παρελθόντος. Θα υπάρχει ένα συμβούλιο εγγραφής φωτογράφων όπου θα βάζει τα χαρτιά και τις κοινωνικές του ασφαλίσεις, θα παίρνει μια άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, ώστε να επαλειφθεί η αδήλωτη εργασία.

 

Πέστε μας λίγα λόγια για τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Επαγγελματιών Φωτογράφων

Ο σύνδεσμος μας υπήρχε από παλιά. Τη τελευταία δεκαπενταετία δυστυχώς ώσπου πάμε γινόμαστε πιο λίγοι. Το μόνο ενθαρρυντικό, είναι ότι τώρα είμαστε στη Βουλή για νομική ρύθμιση του επαγγέλματός μας και άρχισαν πλέον να έρχονται και νέα μέλη.

 

Ποιο θεωρείτε το πιο ωραίο «φωτογραφικά σημείο» της πόλης μας;

Κάθε σημείο της πόλης είναι άξιο για φωτογράφιση, έτσι δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Μου αρέσει να φωτογραφίζω αυθόρμητα και όχι στημένα. Αγαπημένη μου εποχή για να φωτογραφίζω είναι τα καρναβάλια. Ο κόσμος διασκεδάζει στους δρόμους όποτε βγαίνει το στοιχείο του αυθορμητισμού που επιζητώ.

Published in Citizens of Lemesos

Ποιος είπε πως οι μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού είναι ένα ανδρικό προνόμιο; Η Αλεξάνδρα Γεωργίου έρχεται για να διαψεύσει αυτή την πεποίθηση σπάζοντας όλα τα ταμπού και μας δηλώνει πως είναι μια παθιασμένη μοτοσικλετίστρια. Πήρε την πρώτη της μηχανή από την ηλικία των 17 και από τότε δεν λέει να κατεβεί. Δημιούργησε μάλιστα το σωματείο Cyprus Women Motorbikers, για να αποδείξει πως οι γυναίκες στην Κύπρο δεν φοβούνται να «δαμάσουν» τα ογκώδεις αυτά θηρία και να νιώσουν την απόλυτη ελευθερία, στους δρόμους.

 

Πότε πήρες την πρώτη σου μηχανή;

Μόλις είχα γίνει 17 χρονών και είχα περάσει το τεστ για μαθητική άδεια. Ήταν ένας από τους όρους των γονιών μου, για να με αφήσουν να αγοράσω το πρώτο μου σκούτερ 50cc.

 

Πώς το αντιμετώπισαν τότε οι γονείς σου;

Κάθε αρχή και δύσκολη που λέμε. Φυσικά χρειάστηκε να καταβάλω μεγάλη προσπάθεια μέχρι να τους πείσω, αλλά τους απέδειξα ότι δεν ήμουν επιπόλαιη ή ανώριμη. Μέχρι και σήμερα κυκλοφορώ πάντα με στολή και κράνος. Έτσι κέρδισα την εμπιστοσύνη τους. 

 

Τι είναι αυτό που σε ελκύει πάνω στις μηχανές;

Πιστεύω πως είναι η έλξη προς τη ταχύτητα, η αδρεναλίνη και η τεχνική στις στροφές. Με τη μηχανή δεν υπάρχει παθητική οδήγηση γιατί πρέπει να είσαι συνεχώς συγκεντρωμένος, πράγμα που σε κάνει να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα.

 

Ποια είναι τα σχόλια του κόσμου στον δρόμο; Αντιμετώπισες ποτέ κάποιο σεξιστικό σχόλιο;

Ο κόσμος τις περισσότερες φορές ξαφνιάζεται θετικά μπορώ να πω, διότι στην Κύπρο δεν συναντούν συχνά γυναίκες που οδηγούν μηχανές. Όσο για τα σεξιστικά σχόλια, ανά διαστήματα φτάνουν διάφορα στα αυτιά μου, αλλά δεν μου τα έχουν πει ποτέ αυτοπροσώπως και γι’ αυτό δεν τα λαμβάνω υπόψη.

 

Πόσο διαδεδομένος είναι ο γυναικείος μοτοσικλετισμός στην Κύπρο;

Πιστεύω σιγά σιγά όλο και περισσότερες γυναίκες σπάζουν τα «ταμπού» της κοινωνίας μας και αποφασίζουν να πάρουν μηχανή. Τουλάχιστον από το 2010 που έχω επιστρέψει στην Κύπρο μέχρι και σήμερα, βλέπω αρκετή διαφορά.

 

Τι σας ώθησε να δημιουργήσετε το Cyprus Women Motorbikers;

Πιστεύω ένας λόγος ήταν επειδή δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο στην Κύπρο. Επίσης, ένας άλλος λόγος που ήθελα να δημιουργήσω το συγκεκριμένο σωματείο ήταν και η ειδικότητα του μηχανοκινήτου αθλητισμού που είχα επιλέξει στο πανεπιστήμιο, με το σκεπτικό ότι θα μπορούσα να βοηθήσω γυναίκες που θα ήθελαν να ασχοληθούν με τις μηχανές. Μια γυναίκα θα «φιλτράρει» πολύ κάτι που φοβάται, λόγω της φύσης της και έτσι έχω την ευκαιρία να μιλήσω σε αυτές ώστε να νιώσουν άνετα.

Τι έχεις να πεις στις γυναίκες που «φοβούνται» τις μηχανές μεγάλου κυβισμού;

Δεν υπάρχει κάτι για να φοβούνται, το να οδηγείς μοτοσικλέτα χρειάζεται μετρημένη αυτοπεποίθηση και τεχνική. Όσο περισσότερο οδηγείς και εξασκείσαι, τόση περισσότερη αυτοπεποίθηση αποκτάς.

 

Ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε με την μηνιαία πορεία που διοργανώνετε μαζί με τις Τουρκοκύπριες μοτοσικλετίστριες;

Καταρχάς να πω πως όλο αυτό το εγχείρημα ξεκίνησε μέσω facebook, όταν κανονίσαμε μια κοινή βόλτα. Είχαμε ενθουσιαστεί με το πόσα κοινά έχουμε ως άνθρωποι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, έτσι κρατήσαμε επαφή και φιλίες. Το μήνυμα, βγαίνει από μόνο του και είναι πως, όπως ζούσαν κάποτε ειρηνικά Ε/κ και Τ/κ έτσι θα μπορούσαμε και τώρα. Το μίσος δεν κάνει καλό σε κανένα, όπως έχει δείξει και η ιστορία, μόνο πληγές ανοίγει...

 

Με αφορμή τα πολλά θανατηφόρα δυστυχήματα με μοτοσικλετιστές  που σημειώνονται, ποια είναι τα προβλήματα που υπάρχουν στο οδικό δίκτυο αλλά και την οδική συνείδηση των συμπατριωτών μας;

Όλοι κεντρίζουν τη προσοχή τους στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ, τη στιγμή που η πλειοψηφία των οδηγών είναι εθισμένη στα κινητά. Ένα καλό που έχει η μηχανή είναι ότι μπορείς να δεις σε τι κατάσταση βρίσκεται ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος και αναλόγως να προσαρμόσεις την οδήγησή σου. Δεν είμαστε λαός με παιδεία στις μηχανές, αλλά πιστεύω με σωστή ενημέρωση μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Επίσης η συντήρηση της ασφάλτου θα έπρεπε να ήταν πιο τακτική και όχι μόνο στους αυτοκινητόδρομους.

 

Περίγραψε μας μια εμπειρία σου, την οποία έχεις συνδυάσει με την μοτοσικλέτα και σου έμεινε χαραγμένη στο μυαλό.

Η πιο πρόσφατη εμπειρία είναι όταν οδηγούσα βράδυ σε κύριο δρόμο της Λεμεσού και είχα δει ένα όχημα να προσπαθεί να φύγει από ένα περίπτερο. Εγώ, είχα ελαττώσει και νόμιζα ότι με είχε δει διότι έδειξε να  σταματάει. Όταν πλησίασα, αυτός βγήκε δεξιά κι εγώ είχα σταματήσει λίγα εκατοστά μακριά από τη πόρτα του. Μου έχει μείνει στο μυαλό, διότι ο άνθρωπος επειδή μιλούσε στο κινητό δεν είχε καταλάβει ότι μου είχε κόψει το δρόμο και απλά γύρισε πάνω μου, με είδε με ένα ύφος αποχαυνωμένο και προχώρησε.

Published in Citizens of Lemesos

Η«επιστροφή στα θρανία» δεν έχει μόνο ως πρωταγωνιστές του τους μαθητές, αλλά και τους δασκάλους. Εμείς λοιπόν μιλήσαμε με τον Σωκράτη Πουλλή, έναν άνθρωπο που όλοι θα θέλαμε να τον είχαμε δάσκαλό μας. Εύθυμος και χαμογελαστός, ο Σωκράτης μοιράζεται μαζί μας τα συναισθήματα και τις σκέψεις του, κατά την επιστροφή του πίσω από την έδρα.


Πόσα χρόνια είστε δάσκαλος;
Είμαι δάσκαλος εδώ και 14 χρόνια! Τα πρώτα 4 εργαζόμουν σε ολοήμερα σχολεία και ως αντικαταστάτης και ακολούθως διορίστηκα!


Πώς αποφασίσατε να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα;
Πάντα πίστευα ότι η σωστή επένδυση για μια καλύτερη αυριανή κοινωνία είναι τα παιδιά ενός τόπου. Εκεί όπου μπορείς να σπείρεις, να καλλιεργήσεις και να απολαύσεις τους καρπούς σου στο μέλλον! Όταν ήμουν ακόμη μαθητής λυκείου, επέλεξα στη βδομάδα εργασίας που είχαμε να πάω σε δημοτικό σχολείο!