Μικρές Συμβουλές Συναισθηματικής Επιβίωσης

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΝΚΝΤΑΟΥΝ 
ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ DOWN
 

#5 Δημήτρης Αθανασέλος, ποιητής #larisa

 

Επιμελείται η Μαρία- Ιζαμπέλλα


Με τον Δημήτρη μας γνώρισε η ποίηση και έτσι γεννήθηκε μια διαδικτυακή φιλία.
Ζει στη Λάρισα που κι αυτή, όπως παντού, υποφέρει από την πανδημία. Μια πόλη που σε πολλά μου θυμίζει τη Λεμεσό μας.
Είναι δύσκολο να προλογίσεις κάποιον που ξέρεις μόνο από τις λέξεις του. Μα θυμάμαι, που ένα βράδυ, ένα ποίημά του με "έσωσε".
Αναζητεί και δημιουργεί την ποίηση σε ό,τι κάνει. Δεν κάνει κατάχρηση λέξεων. Είναι κυνηγός της ουσίας. 
Σε αυτή την παράνοια που ζούμε ένας στίχος του Δημήτρη περιπλανιέται -απειλητικά- στο μυαλό μου: 
"Ως πότε θα κρατήσει τούτη η εξόρυξη θανάτου;" 


Δημήτρη μου, το Lockdown συνεχίζεται... σκέψεις/θέσεις/ προβληματισμοί/συναισθήματα για όλα αυτά;
Η αλήθεια είναι πως έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που ξεκίνησε τελείως αναπάντεχα όλο αυτό. Οι σκέψεις μου είναι αμφίθυμες και πέφτουν συνεχώς σε αντιφάσεις καθώς το όλο θέμα με τον ιό είναι πρωτόγνωρο. Ακούγονται πολλές απόψεις για το συγκεκριμένο θέμα και χρειάζεται ωριμότητα και διάκριση για να μπορέσει κάποιος να το μεταβολίσει και να παραμείνει ψυχολογικά ακέραιος σε μια εποχή που όλα γύρω του «φωνάζουν» το αντίθετο. Η συνωμοσιολογία  καλπάζει, όλοι έχουν γίνει ειδικοί και επιστήμονες, η πόλωση μεταξύ των ανθρώπων μεγαλώνει. Προσωπικά πιστεύω πως χρειάζεται να επιστρατεύσουμε την δύναμη της προσαρμοστικότητας. Στην συγκεκριμένη συγκυρία υιοθετώ την βουδιστική προσέγγιση από την στιγμή δηλαδή που δεν δύναμαι να αλλάξω τις  υπάρχουσες συνθήκες, τις αποδέχομαι και προσπαθώ-όσο μπορώ και είναι εφικτό-να μην με επηρεάζουν. Θωρακίζομαι εσωτερικά κρατώ την ηρεμία μου, παίρνω βαθιά ανάσα και ευελπιστώ όλο αυτό σύντομα να έρθει σε ένα τέλος. Και όταν επιτέλους παρέλθει αυτή η κατάσταση να βγούμε δυνατότεροι και ωριμότεροι.

 

poiitis----1

 

Είσαι, ανάμεσα σε άλλες ιδιότητες, ποιητής. Πώς ποιείς ευτυχία σε αυτούς τους παράξενους καιρούς; Ποια είναι τα δικά σου μυστικά για να ορθοποδείς συναισθηματικα σε έναν κόσμο που γκρεμίζεται;
Κοιτώ να είμαι αφαιρετικός σε σχέση με τις ανάγκες μου και να καθοδηγώ –όσο αυτό είναι εφικτό- την επιθυμία μου σε πράγματα που αληθινά με ολοκληρώνουν και με εξελίσσουν. 
Προσπαθώ να διατηρώ την δημιουργικότητα μου, κάτι που με βοηθά να μην νιώθω πλήξη και ανία. Εμπνέομαι από τα μικρά, καθημερινά που ακόμη και σε αυτούς τους περίεργους καιρούς είναι εκεί και περιμένουν λίγη από την προσοχή μας. Αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και η συνείδηση μας να στέκει στο παρόν. 
Επιλέγω, εδώ και πολλά χρόνια να μην έχω τηλεόραση, οπότε αυτό με βοηθά να μην δηλητηριάζω τον νου μου με ειδήσεις και προγράμματα που δεν έχω επιλέξει. Αποφεύγω να είμαι δηλαδή παθητικός  δέκτης μιας πραγματικότητας που δεν έχω επιλέξει. Επιλέγω την ενημέρωσή μου. Το διαδίκτυο αν το χειριστείς σωστά βοηθά. Τα βιβλία και η μουσική με βοηθούν να ισορροπώ καθώς βρίσκω επικοινωνία με τον άνθρωπο χωρίς να αναλώνομαι στην αρνητικότητα αυτής της περιόδου. Περιστοιχίζομαι από λίγους και επιλεγμένους φίλους. Δουλεύω επίσης το επόμενο μου βιβλίο που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα κυκλοφορήσει μέσα στην άνοιξη. 
Η δουλειά- διατηρώ μια επιχείρηση στο κέντρο της πόλης – είναι σημαντικό και βοηθητικό κομμάτι για την ψυχολογία μου αυτή την περίοδο. Το ότι συνέχισα να εργάζομαι ήταν καθοριστικό γιατί με βοήθησε να κρατηθώ σε μια εγρήγορση. 
Οπότε, από την στιγμή που στοχευόμενα προσπάθησα να λειτουργήσω με αυτό τον τρόπο κατάφερα κάπως να ισορροπήσω μέσα μου σε μια εποχή που εξωτερικά όλα καταρρέουν.

 

poiitis3


Αν αυτό που ζούμε Δημήτρη ήταν ποίημα … ποιοι θα ήταν οι τελευταίοι του στίχοι;
Πιστεύω πως θα πρέπει να έχει ένα αισιόδοξο, εξιλεωτικό τέλος, οπότε θα χρησιμοποιήσω τον τελευταίο στίχο ενός ποιήματος από το «υπό κατασκευή» βιβλίο μου που ονομάζεται «ενσυναίσθηση».
{…}Πάντα θα επιστρέφουμε στο Φώς. 

 

 

 


Και έτσι, περιμένοντας την επιστροφή μας στο φως, θα βρίσκουμε τρόπους να γινόμαστε αυτόφωτοι, σκέφτομαι.

Κλείνω με στίχο του Δημήτρη -και πάλι- από το ποίημα Φιλονικία ανυπομονώντας για ελευθερία που ίσως υποτιμήσαμε μέχρι που τη στερηθήκαμε:
Ανεπαίσθητα υπονόμευα την ελευθερία
που από λήθη
της φόρτωσα αλυσίδες.
Όταν ανθίσει η συνείδηση
θα χωρέσει τον κόσμο όλο.
(Ανάβαση, Πνοή, 2019)

 

 

Υστερόγραφο από Μαρία-Ιζαμπέλλα:
Μετά από συζήτηση με ιατρικούς λειτουργούς ψυχικής υγείας μου επανέλαβαν πως μετά την πανδημία, αλλά και κατά τη διάρκειά της, αντιμετωπίζουμε ένα τεράστιο κύμα ψυχικών διαταραχών, κάτι για το οποίο δεν είμαστε προετοιμασμένοι. Σκοπός αυτής της στήλης είναι να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε, ανακαλύπτοντας μικρούς τρόπους απόδρασης, φυσικούς ή νοερούς, συμπολιτών μας και όχι μόνο. Πάνω από όλα... σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης χρειάζεται να εφευρίσκουμε τρόπους ώστε να ποιούμε ευτυχία.

 

selfie-poiitis

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Διαβάστηκε 281 φορές

Leave a comment

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα της Κύπρου! Η εφημερίδα «Λεμεσός» είναι η μεγαλύτερη τοπική εφημερίδα όχι μόνο της πόλης και επαρχίας Λεμεσού αλλά και παγκύπρια. Κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή σε χιλιάδες αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν... [περισσότερα]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: P & E Publishers & Advertising Ltd
Διεύθυνση: ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 67,
EVIS COURT, ΓΡ.1, 3052, ΛΕΜΕΣΟΣ
Email: elemesos@cytanet.com.cy
Τηλ: 25877464, 25877465, 99348555
Fax: 25565325

Top