A+ R A-
10 December 2018

Tuesday, 27 November 2018 09:54

# hashtag στην Έλενα Καλλινίκου

Η Μαρία ­Ιζαμπέλλα αναδεικνύει ξεχωριστούς Λεμεσιανούς και συνθέτει το παζλ της προσωπικότητάς τους

 

 

Αυτή την εβδομάδα φιλοξενεί την ηθοποιό/περφόρμερ και συνιδρύτρια της θεατρικής ομάδας Enacttheatre, Έλενα Καλλινίκου


 

 

 

 

Τη συνάντησα στον Κήπο Λεμεσού, λίγο πριν τη φωτογράφιση. Η μόνη μου παράκληση ήταν να φορέσει το κόκκινο κραγιόν της. Ήταν αρκετό. Έλαμπε. Με το που ανταλλάξαμε τις πρώτες μας λέξεις αντιλήφθηκα το προφανές. Η Έλενα είναι μια φυσική πηγή φωτός. Ενώ αντιλαμβάνεται την ένταση της παρουσίας της, παραμένει «καλό παιδί». Την παρατηρώ σαν χαμογελάει και εντοπίζω το αινιγματικό χαμόγελο της Τζοκόντα.

 

Δύσκολο να τη φανταστώ λογίστρια να παλεύει με αριθμούς και να μιλάει με όρους ορθολογιστικούς. Και όμως, πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση να τα παρατήσει όλα και να γίνει ηθοποιός, αυτό έκανε. Θαυμάζω τους ανθρώπους που μπορούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα, αν αντιληφθούν ότι η ζωή που διάλεξαν, τελικά δεν τους ταιριάζει. Θέλει θάρρος ν’ αναζητάς συνέχεια την αλήθεια σου. Και της Έλενας της περισσεύει.

Εύθραυστα δυναμική. Εκθαμβωτική, μα απλή. Συναισθηματική, μα λογική. H Έλενα είναι γεμάτη αντιφάσεις. Είναι μια γυναίκα παιδί.

 

 

Ποια είναι η δική σου ιδέα της τέλειας ευτυχίας;

Δεν έχω ιδέα πραγματικά.

 

 

 

Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείς περισσότερο;

«Eκατάλαβες;», «Έγινα μαρούλι», «Όλα είναι μάταια», «βραχονησίδα».

 

 

 

Ποια είναι η τελευταία φωτογραφία που έβγαλες με το κινητό σου;

Ο κήπος του παππού μου.

 

 

 

Αν η ζωή σου ήταν ρόλος σε μια ταινία ή ένα θεατρικό, σε ποια/ο θα ήθελες να ήταν και ποιο ρόλο να είχες;

Βάκχες του Ευριπίδη- Βάκχος, θεός Διόνυσος

 

 

 

Τι είναι παράδοξο στη σύγχρονη ζωή κι όμως η κοινωνία το δέχεται ως νορμάλ;

Το ότι κάποιος χρειάζεται βοήθεια μπροστά μας, αλλά εμείς νομίζουμε ακόμη ότι το βλέπουμε μέσα απ’ τις οθόνες μας. Κι έτσι απλά παρατηρούμε ή το πολύ πολύ βγάζουμε το κινητό και το τραβάμε για να το δείξουμε και σε άλλους, όσους πιο πολλούς μπορούμε... στους followers μας.

 

 

 

Τι σκέφτεσαι όταν είσαι μόνη στο αυτοκίνητό σου;

Άστο καλύτερα.

 

 

 

Είσαι μια προσθήκη σε ένα κουτί με χρώματα. Ποιο χρώμα είσαι και γιατί; Πράσινο. Γιατί έτσι μου είπε κάποτε κάποιος και τον πίστεψα.

 

 

IAN_6212.jpg

 

 

Ποιο είναι το τελευταίο δώρο που έδωσες σε κάποιον και ποιο το τελευταίο δώρο που πήρες;

Δώρο που πήρα: Κρίνα

Δώρο που έδωσα: Αποξηραμένη λεβάντα και σιδερίτη στους γείτονές μου.

 

 

 

Πιστεύεις στο κάρμα;

Ναι. Δράση – Αντίδραση (που έρχεται άμεσα ή εκπρόθεσμα) και στη ζωή και στο θέατρο.

 

 

 

Ποιον ζωντανό άνθρωπο απεχθάνεσαι περισσότερο;

Αυτόν που πληγώνει σκληρά ένα παιδί.

 

 

 

Ποια είναι η υπερδύναμή σου;

Η αποδοχή του ατελή εαυτού μου.

 

 

 

Αγαπημένη εμμονή/εθισμός;

Το φαγητό.

 

 

 

Η τελευταία φορά που έκλαψες;

Όταν μου θύμισε η αδερφή μου μια ιστορία που τέλειωνε με τη φράση «Ωχ εδροσίστικα».

 

 

 

Αν η μαγεία ήταν αληθινή, ποιο μαγικό ξόρκι θα ήθελες να κάνεις;

Να ξυπνήσω όλους τους ανθρώπους που είναι εγκεφαλικά νεκροί.

 

 

IAN_6123.jpg

 

 

Το πιο όμορφο κομπλιμέντο που άκουσες...

Από ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι που μου είπε: « Ήσουν έμπνευση για μένα και αποφάσισα να κάνω αυτό που θέλω στη ζωή μου».

 

 

 

Κάτι που «καταστράφηκε» γιατί έγινε δημοφιλές...

Η συμπόνια.

 

 

 

Για ποιο θέμα θα μπορούσες να μιλάς για ώρες;

Να διαμαρτύρομαι για τον καιρό και για το τι μας προκαλεί, με φίλους μου που έχουν την ίδια άποψη μαζί μου.

 

 

 

Τι σημαίνει για σένα δημιουργικότητα;

Εσωτερική κατεπείγουσα ανάγκη μέσω της οποίας είμαι αληθινά ζωντανή.

 

 

 

Ηθοποιός σημαίνει...

Eνδιαφέρουσα προσωπικότητα που συγκινεί και συγκινείται από άλλους ανθρώπους.

 

 

IAN_6159-Edit-2.jpg

 

 

Η Λεμεσός στηρίζει το θέατρο;

Οι πολίτες της Λεμεσού και το Παλιό Ξυδάδικο (ΜΙΤΟΣ), ναι.

 

 

 

Αγαπημένο στέκι στην πόλη μας;

Ο κήπος Λεμεσού.

 

 

 

Μία ανάμνησή σου σε αυτόν...

Θυμάμαι ότι είχε μια εκδήλωση στον Κήπο με πολύ κόσμο. Οι γονείς μας κάθονταν στο καφέ και εμείς παίζαμε απέναντι στα παιχνίδια. Aποφασίσαμε να απομακρυνθούμε, με αποτέλεσμα να χαθούμε. Ήμουν πέντε χρονών και ο αδερφός μου ο Στέλιος εξίμισι. Εγώ έκλαιγα με αναφιλητά και ο Στέλιος με παρηγορούσε και συμπεριφερόταν σαν μεγάλος. Σε κάποια φάση, μας βρήκε τυχαία μια ξαδέρφη της μαμάς μου και μας αγόρασε παγωτό. Μέχρι να βρούμε τους έντρομους γονείς μας...έτρεχε το παγωτό...έτρεχαν και τα δάκρυά μου.

 

 

Την αποχαιρέτησα, αφήνοντας την να βολτάρει για ακόμη μια φορά, στον Κήπο, τον αγαπημένο της χώρο στην πόλη μας, καθώς αποτυπώναμε την «εξερεύνησή» της αυτή σε φωτογραφίες. Αν κάτι είναι βέβαιο, είναι αυτό:

Όσες φορές και αν η Έλενα χαθεί, σε κυριολεκτικές ή μεταφορικές διαδρομές, το παιδί που δεν έχασε ποτέ από μέσα της, θα της δείξει το δρόμο της επιστροφής.

 

 

IAN_6088.jpg

 

IAN_6244.jpg

@Μαρία Ιζαμπέλλα Αχιλλέως

 

 

 

 

WHO IS WHO

Η Έλενα Καλλινίκου είναι ηθοποιός και περφόρµερ από την Κύπρο και συνιδρύτρια της θεατρικής οµάδας Enacttheatre. Mεταξύ άλλων συνεργάστηκε µε τη Fresh Target Theatre Ensemble, Κέντρο Παραστατικών Τεχνών ΜΙΤΟΣ και Pelma.Lia.Haraki. Οι παραστάσεις ’’Fear Industry’’ και “Woyzeck” της Theatre Collective Srsly Yours του Achim Wieland, στις οποίες πρωταγωνιστούσε, περιόδευσαν σε διάφορες χώρες.

Η τελευταία παραγωγή της Enacttheatre group “Αισθητή η μείωση της σκόνης από αύριο” (devised theatre) εκπροσώπησε την Κύπρο στη 18η Μπιενάλε Νέων Δημιουργών. Συνεργάστηκε µε τον σκηνοθέτη Brian Michaels για τη διεθνή παραγωγή «Λυσιστράτη», στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Πάφος 2017. Συµµετείχε στην παράσταση "Δούλες" του Ζαν Ζενέ, σε σκηνοθεσία Στέλιου Ανδρονίκου, η οποία θα ταξιδέψει στην Αθήνα το Μάιο του 2018 και στην παράσταση «ωδά κι εκειά» που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κύπρια 2017 . Επί του παρόντος, περιοδεύει με τη καινούργια παραγωγή της Enacttheatre «Πέτα στον αέρα» (devised theatre).

 

 

 

-Η συνέντευξη θα κυκλοφορήσει στην έντυπη «ΛΕΜΕΣΟΣ» την Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου.

-Eυχαριστούμε τον Αντρέα Ιερείδη για τη φωτογράφιση

 

Read 608 times