A+ R A-
14 December 2017

Monday, 24 July 2017 16:27

Η αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας, η μεγαλύτερή μας ήττα

Ο ακρωτηριασμός της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η προσφυγοποίηση χιλιάδων ανθρώπων, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι, ο εποικισμός και η καθημερινή αλλαγή του χαρακτήρα των κατεχομένων με την τουρκοποίηση-ισλαμοποίησή τους συνιστούν τις άμεσα ορατές συνέπειες της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Υπάρχουν, όμως, και οι λιγότερο αισθητές, τις οποίες συνήθως ο πολύς κόσμος είτε αγνοεί είτε υποτιμά.

 

Αυτές είναι αποτέλεσμα δικών μας επιλογών, πράξεων και παραλείψεων στα χρόνια που ακολούθησαν την εισβολή αλλά και μετά τη μερική άρση των περιορισμών διακίνησης το 2003. Αναφέρομαι κυρίως στην αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας. Εκείνοι που πηγαίνουν σήμερα στα κατεχόμενα είναι όσοι έχουν σαφείς μνήμες από τον τόπο τους. Αυτοί είναι όσοι ήταν πάνω από δέκα χρόνων το 1974. Πάνω από τους μισούς από όσους μεγάλωσαν από εκεί έχουν φύγει από τη ζωή. Επομένως σήμερα όσοι γεννήθηκαν μετά το 1974 και όσοι ήταν τότε κάτω από δέκα χρόνων δεν έχουν κανένα δεσμό με τη γη των γονιών τους και φυσικά καμία επαφή με Τουρκοκυπρίους και συνεπώς καμία συναισθηματική ανάγκη να περάσουν το οδόφραγμα.

 

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές και να αντικρίζουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις θα πρέπει να διερωτηθούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Σημαίνει ότι δεσμοί χιλιάδων χρόνων με τον τόπο μας και την Ιστορία μας καταλύονται και χάνονται μέρα με τη μέρα. Αυτή η πορεία δεν ήταν βέβαια επιλογή μας μέχρι το 2003. Όμως μετά τη μερική άρση των απαγορεύσεων συνιστά συνειδητή μας επιλογή με αποτέλεσμα την αποκοπή του ομφάλιου λώρου με τη γη μας και με τον ψυχισμό μας που συνοδεύει την καταγωγή μας και το παρελθόν μας. Σημαίνει, ακόμη, ότι η διχοτόμηση δεν είναι απλά μια πολιτική έννοια αλλά ότι έχει μετατραπεί σε κάτι πιο επικίνδυνο, αφού έγινε συστατικό στοιχείο της σκέψης μας και του τρόπου που αντικρίζουμε το μέλλον. Συνειδητά πλέον αποδεχόμαστε ως κάτι το φυσιολογικό τη διαίρεση της πατρίδας μας, η οποία συνιστούσε κατάρα ήδη πριν την ανεξαρτησία. Επιπλέον σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε περισσότερο από τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους, μια διαδικασία που ξεκίνησε από το 1963 και που την επέβαλε διά της βίας η Τουρκία και ο Ντενκτάς το 1974. Αυτό σαφέστατα υπηρετεί τους στόχους τους και είναι παντελώς αφύσικο, αν όντως είμαστε ειλικρινείς και θέλουμε να κτίσουμε από κοινού το μέλλον της πατρίδας μας.

 

Τι προκαλεί, όμως, αυτή την αφύσικη, ανώμαλη και εκτρωματική κατάσταση;

 

Το κυριότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η απόλυτη πεποίθησή μας ότι στο Κυπριακό, όχι μόνο μετά το 1974 αλλά ανέκαθεν, εμείς οι Ελληνοκύπριοι είχαμε και εξακολουθούμε να έχουμε το απόλυτο δίκαιο με το μέρος μας. Συνεπώς κάθε απόπειρα επαναπροσέγγισης με τους Τουρκοκυπρίους και μετά το 2003 κάθε επίσκεψή μας στην κατεχόμενη γη μας δαιμονοποιήθηκε, συνιστούσε και συνιστά ακόμα για πολλούς πράξη αποδοχής της αδικίας και αναγνώρισης του ψευδοκράτους και των συνεπειών της εισβολής. Στο μεταξύ, όμως, η καταστροφή των προσφύγων σήμαινε τον πλουτισμό των μη προσφύγων αλλά και πολλών από αυτούς. Η πολιτική έκφραση όλων αυτών εντοπίζεται σε όλα τα κόμματα, κυρίως όμως στο λεγόμενο Κέντρο. Όλοι αυτοί αποτελούν σήμερα το κυπριακό βαθύ κράτος που θέλει διακαώς τη διατήρηση του status quo, δηλαδή της διχοτόμησης, γιατί έτσι προασπίζει τα οικονομικά και πολιτικά του συμφέροντα. Πρόκειται για αυτό που ονομάζω επαγγελματικό πατριωτισμό και ο οποίος μορφοποίησε την εκπαίδευσή μας κατά τρόπο που να αναπαράγει τις πολιτικές τους αντιλήψεις.

 

Καταλήγοντας θέλω να δω τους επαγγελματίες πατριώτες του λεγόμενου Κέντρου, αντί να κηρύσσουν απελευθερωτικούς αγώνες τη μαύρη επέτειο της εισβολής, να απελευθερώσουν πρώτα οι ίδιοι τα μυαλά τους από το δηλητήριο της διχοτόμησης και να δουλέψουν για την επανένωση της πατρίδας μας, την επανασύνδεση με την κατεχόμενη γη μας και με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους.

 

Γιώργος Διονυσίου

 

Πηγή: http://politis.com.cy

Read 305 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Αναστασιάδης και Παπαδόπουλος του κεφαλαίου ή Μαλάς του λαού;

Αναστασιάδης και Παπαδόπουλος του κεφαλαίου ή Μαλάς του λαού;

Με προεκλογικά συνθήματα «η κρίση θέλει ηγέτη» και «η Κύπρος δεν είναι μόνη», ο κ. Νίκος Αναστασιάδης δημιούργησε τις «νεοφιλελεύθερες»...

Κέντρο Νεότητος στη Λεμεσό παραμένει κλειστό εδώ και 7 χρόνια, λόγω γραφειοκρατίας

Κέντρο Νεότητος στη Λεμεσό παραμένει κλειστό εδώ και 7 χρόνια, λόγω γραφειοκρατίας

Ένα κορίτσι λιποθύμησε στη μέση του δρόμου απο χρήση ναρκωτικών - πως θα αποφύγουμε παρόμοια περιστατικά. Πολλές φορές γονείς δεν...

Οι ανάγκες του δημοσίου αυξάνονται, αυξάνεται και το κόστος

Οι ανάγκες του δημοσίου αυξάνονται, αυξάνεται και το κόστος

Μία μετά την άλλη, οι ανεξάρτητες υπηρεσίες του κράτους, αλλά και αρκετά υπουργεία και ημικρατικοί οργανισμοί, παρελαύνουν στην Επιτροπή Οικονομικών...