A+ R A-
23 August 2017

Monday, 24 July 2017 08:20

Κράτα ψηλά την φωτογραφία του παιθκιού σου μάνα, μεν λυγίζεις

Λόγια που βγαίνουν από το μουρμουρητό της ιστορίας και είναι ανήσυχα. Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα'ναι. Κράτα ψηλά την φωτογραφία του παιθκιού σου μάνα, μην λυγίζεις. Δεν μας το επιτρέπει η ιστορία μας να το δεκτούμε.

 

Στουν τον τόπον πο'ν καμένος καρτερούμεν μέραν νύχταν να φέξει το φως τζιήνης της μέρας. Το φως της μέρας που θα φέρει δικαίωση, λύτρωση και ελευθεριά σε τούτον τον τόπον επιτέλους. Αν κάποιος αναφερόταν στην μαύρη επέτειο της Τουρκικής Εισβολής λίγο πριν την νέα χιλιετηρίδα, θα ήταν φυσιολογικό, θα ήταν αναμενόμενο, θα ήταν το καθήκον του. Δυστυχώς όμως με την πάροδο των χρόνων, και συγκεκριμένα εν έτη 2017, όποιος αναφέρεται με αυτά τα λόγια, τότε υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να τον πουν ονειροπόλο. Κράτα όμως μάνα γερά, δεν με νοιάζει ότι κι αν με πουν.

 

"Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής".

Μιας αρετής που μας δίδασκαν στα σχολεία πως έπρεπε να την είχαμε μαζί με την τόλμη για να έχουμε την λευτεριά μας. Χύθηκαν αμέτρητοι τόνοι Ελληνικού αίματος για να ζούμε και να αναπνέουμε κάτω από τον γαλάζιο ουρανό εμείς και τα παιδιά μας. Κράτα μάνα όμως είπε ένας άλλος μεγάλος Έλληνας, ο Πυθαγόρας, και θα γίνει το μεγάλο πήδημα. Λευτεριά και Ρωμιοσύνη είν' αδέρφια δίδυμα είπε. Λογαριάσαμε λάθος όμως και ακροβατούμε σε μέρη ουτοπικά για τα ιδανικά μας και τα Ελληνοχριστιανικά μας ιδεώδη. Συγχώρεσε μας Πενταδάκτυλε μου, που δεν σε βοηθήσαμε να τους αποσείσεις και να τους αποσχίσεις. Συγχώρεσε όμως κι εσύ την γαλάζια θάλασσα της Κερύνειας που μας τους έφερε, Είναι δύσκολο να το πιστέψω και είμαι βέβαιος πως ούτε και η ίδια συγχώρεσε ποτέ τον εαυτό της. Κράτα όμως μάνα, μην απελπίζεσαι.

 

Και μεις πουλιά που διώξαν μας τον Αύγουστο οι εχθροί σου, να ξέρεις θα γυρίσουμε πιστοί στην άνοιξή σου.

Είσαι το χώμα που περπάτησα, είσαι η γη που νοσταλγώ και δεν σε ξεχνώ. Δεν σε χαρίζω, δεν σε ξεπουλώ. Αρνούμαι να πιστέψω πως η χρυσή σου άμμος θα μείνει απάτητη από τα σπλάχνα σου, τα παιδιά σου. Αρνούμαι να υπακούσω στο τουρκικό ΑΛΤ. Μπορεί να σταματήσει το σώμα μου, μα την ψυχή μου ποτέ. Είμαι ήδη εκεί, μαζί σου, στην αμμουδιά με τα άλλα τα παιδιά σου και σε χαιρόμαστε. Λόγια που βγαίνουν από το μουρμουρητό της ιστορίας και είναι ανήσυχα. Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα'ναι.

 

Εννιά τζιαι δέκα τζι' εκατόν τζιαί σίλιοι πεντακόσιοι τ'άρματα εζωστήκασιν στον πόλεμον τζιαι πάσιν.

Εζώστημαν τζι εμείς χαρτί τζιαι καλαμάρι. Κάτσαμε επιτέλους απέναντι από τον βάρβαρο Τούρκο εισβολέα που μας απλώνει χέρι φιλίας. Άνοιξε διάπλατες τις αγκάλες του και μας περιμένει να βάλουμε την υπογραφή μας και να επικυρώσουμε αυτό που τόσα χρόνια προπαγανδιστικά διατυμπανίζει, πως η εισβολή ήταν ειρηνευτική επιχείρηση. Οι ξυλοδαρμοί, οι βιασμοί, οι ομαδικές εκτελέσεις, τα βασανηστήρια που υποτιμούν και προσβάλλουν το ανθρώπινο είδος ήταν όλα μέρος της πολυπόθητης τουρκικής ειρήνης στην μαρτυρική Κύπρο μας. Κράτα ψηλά την φωτογραφία του παιθκιού σου μάνα, μην λυγίζεις. Δεν μας το επιτρέπει η ιστορία μας να το δεκτούμε.

 

Το δάκρυ της μαρτυρικής μας ιστορίας έχει πιο βαθιές ρίζες όμως.

Σαν το είδε ο παππούς, επολοήθειν στα εκατόν του γρόνια, τζιαι άννοιξεν το στόμαν του τζιαι λέει τζιαι λαλεί του, "ώρα καλή σου Βαγορή που 'ρτες που την αγχόνην είμαστεν αγνοσύμενοι που πάππον ως αγγόνιν". Οι Εγγλέζοι βασάνισαν, κρέμμασαν τα σπλάχνα μας τζιαι εδιχάσασην έναν ολόκληρο λαό. Τζι εμείς που την ξεροτζιεφαλιά μας επάθαμεν ότι επάθαμεν. Δεν σε έζησα ιστορία μου, όμως έμαθα τί έγινε. Ουκ ολίγες φορές, κατέθεσα στεφάνι στο σπλάχνο σου που θυσιάστηκε για μένα. Ουκ ολίγες φορές, ανάγνωσα ποιήματα και σιγοτραγούδησα άσματα που βγήκαν μέσα από τον μαρτυρικό σου βίο. Σε καμμιά περίπτωση όμως δεν έσκυψα το κεφάλι, παρά μόνο την ώρα της κατάθεσης. Από σεβασμό αλλά παράλληλα από ντροπή. Έστω και έτσι όμως, εσύ μάνα κράτα, μην γονατάς, σήκω και κράτα πάνω μου.

 

Των αθανάτων το κρασί το ‘βρετε σεις και πίνετε ζωή για σας ο θάνατος κι αθάνατοι θα μείνετε.

Υποκλίνομαι στην παλλικαριά σας. Όπου σταθήκατε και πολεμήσατε τον βάρβαρο εισβολέα, δεν έκανε βήμα. Τον ξαφνιάσατε, τον ξεγελάσατε και τον νικήσατε. Ήταν άνιση η μάχη αφού αλλιώς τα περιμένανε. Σήμερα στις 5:30 το πρωί οι σειρήνες σήκωσαν την τρίχα κάγκελο. Την ώρα που είμαι στο κρεββάτι μου, την ώρα που τρώω το πρωινό μου, εσείς τότε τρέχατε στους δρόμους να σωθείτε, να πολεμήσετε και να θυσιαστείτε. Ενός λεπτού σιγή είναι λίγη για να χωρέσει ο ανθρώπινος νους τί έγινε τότε. "Εύχομαι γιε μου να μεν το ζήσεις" Μάνα, μην λυγίσεις, κράτα ακόμα λίγο. Δεν κειτόμαστε μακρά, είμαστε κοντά. Και ας μην ξεχνάμε ποτέ, πως κάθε απόφαση είναι και μια σελίδα στην κληρονομιά των παιδιών μας.

 

Κωνσταντίνος Καρεκλάς

BSc Business Administration conc. Management Information Systems

Υπεύθυνος Έρευνας και Καινοτομίας (Ιδ. Τομέας)

 

Read 626 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Η ανάπτυξη της περιοχής Λεμεσού προς την σωστή κατεύθυνση

Η ανάπτυξη της περιοχής Λεμεσού προς την σωστή κατεύθυνση

Όπως και για τη Λάρνακα, ο ΠτΔ εξήγγειλε πρόσφατα ένα πρόγραμμα με διάφορα αναπτυξιακά έργα, που προγραμματίζονται στο άμεσο μέλλον...

«Οι πλαστικές σακούλες είναι από τα πλέον θανατηφόρα απορρίμματα για τη θαλάσσια ζωή»

«Οι πλαστικές σακούλες είναι από τα πλέον θανατηφόρα απορρίμματα για τη θαλάσσια ζωή»

Μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Γ. Παπαθεοδώρου «Η πλαστική σακούλα είναι ένα στα τρία απορρίμματα που συναντώνται...

Η υπερθέρμανση της οικονομίας χρειάζεται διαχείριση

Η υπερθέρμανση της οικονομίας χρειάζεται διαχείριση

Η κυπριακή οικονομία διανύει περίοδο υπερθέρμανσης, η οποία συνοδεύεται με κινδύνους επειδή οι παράγοντες που την προκαλούν ενδεχομένως να είναι...