A+ R A-
25 July 2017

Tuesday, 14 February 2017 08:27

Η ιστορία ενός «ταπεινού και άσημου» που έγινε «άριστος των αρίστων»

H Οξάνα Λίσνα είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς την Κυριακή 20 Ιουνίου του 1993. Ήταν μόλις 21 ετών. Βρέθηκε τρεις μήνες μετά σ' ένα ξεροπήγαδο στα Λειβάδια.

Είχε βιαστεί και ξυλοκοπηθεί.

Λίγες μέρες προηγουμένως είχε εξαφανιστεί και η 28χρονη Κριστίν Κωνσταντινίδου.

Ήταν 7 Ιουνίου του 1993.

Βρέθηκε θαμμένη στον σκυβαλότοπο του Κοτσιάτη, στις 26 Οκτωβρίου του ιδίου χρόνου, ύστερα από δεκαεπτά συνεχόμενες μέρες ερευνών με τη βοήθεια δέκα εκσκαφέων.

 

Για τα δύο αυτά στυγερά εγκλήματα καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ο Αντώνης Προκοπίου Κίτας. Όταν τον Δεκέμβριο του 2008 ο ισοβίτης απέδρασε από το Απολλώνειο Νοσοκομείο, όπου παραθέριζε για μήνες, δικηγόρος του ήταν ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου. Δικηγόρος μεν, γνωστότατος πολιτικός δε, βουλευτής ήδη από το 1996. Για μένα το θέμα ήταν πάντοτε ηθικό. Αυτή η συνδιαλλαγή της πολιτικής με τον υπόκοσμο δεν μου ήταν ποτέ κατανοητή. Και δεν έχει να κάνει με το αναφαίρετο δικαίωμα στην υπεράσπιση που έχει κάθε πολίτης. Όταν, όμως, ένας πολιτικός (ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου δεν ήταν ο μόνος, η αλήθεια να λέγεται) καταδέχεται να πληρώνεται υπό την ιδιότητα του δικηγόρου από έναν άνθρωπο του υποκόσμου, επιτρέπει να γεννιούνται ερωτηματικά. Και καχυποψίες. Έστω ηθικής τάξης. Πόσο μάλλον όταν ο άνθρωπος του υποκόσμου είναι ένας δολοφόνος καταδικασθείς σε ισόβια και ο πολιτικός ένας εγνωσμένου κύρους βουλευτής και μέλος πληθώρας επιτροπών της Βουλής των Αντιπροσώπων, μεταξύ των οποίων και της Ειδικής Επιτροπής για την Εγκληματικότητα.

 

Σύμφωνα με τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου, η ανάγνωση της προσωπικής του ιστορίας θα μπορούσε να ήταν κάπως έτσι. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν «ένας ταπεινός, μικρός και άσημος επαρχιώτης δικηγόρος από τη Λεμεσό, που έτυχε να γίνει Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας...». Πριν απ' αυτό, ήταν «ένας, κάθε άλλο παρά αποτυχημένος δικηγόρος που διατηρούσε δικηγορικό γραφείο περισσότερο από 30 χρόνια, απασχολώντας πολυπληθές νομικό και παρανομικό προσωπικό...». Και παρόλο που «...μια απλή σύγκριση των οικονομικών αποδοχών του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα με τις αποδοχές από την ιδιωτική δικηγορία καταδεικνύει ότι η δεύτερη επιλογή είναι οικονομικά με ασύγκριτο τρόπο συμφερότερη...», δέχτηκε να αποστραφεί τον πλούτο, γιατί «είναι πατριωτικό καθήκον όταν μπορείς να προσφέρεις στην ανοικοδόμηση της χώρας, να το πράξεις, έστω κι αν αυτό είναι προς βλάβη των ατομικών και οικονομικών σου συμφερόντων».

 

Η συνέχεια του έργου γνωστή, κάτι σαν παλιά καλή ελληνική ταινία, όπου πλούσια Βουγιουκλάκη ερωτεύεται φτωχό Παπαμιχαήλ, αλλά αντιδρά ο πεθερός Παπαγιαννόπουλος. Χωρίς το ευτυχές τέλος. Ο «ταπεινός, μικρός και άσημος επαρχιώτης δικηγόρος από τη Λεμεσό που έτυχε να γίνει Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας» πέφτει θύμα «συγκλινουσών μοχθηριών» και το κατεστημένο (της Λευκωσίας κατά την άποψή του, ασχέτως αν η «μάνα» του κατεστημένου έλκει την καταγωγή της από τη Λεμεσό) δυσκολεύεται να το χωνέψει. Αυτός, όμως, «ο ταπεινός και άσημος δικηγόρος», ως άλλος Νίκος Κούρκουλος αντιμέτωπος με τον άτεγκτο Μάνο Κατράκη, δεν σκύβει το κεφάλι, δεν υποκύπτει. «Καταλαβαίνω τη μοχθηρία, καταλαβαίνω την εχθρότητα, αλλά θα τους αντιμετωπίσω. Όχι γιατί νιώθω ότι είμαι αήττητος, αλλά γιατί έχω τον Θεό μαζί μου», είχε δηλώσει τον Απρίλιο του 2015 σ’ ένα σπαρακτικό επεισόδιο που έκανε το «Τελευταίο ψέμα» του Μιχάλη Κακογιάννη να ωχριά μπροστά του. Όπως, όμως, γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας, ποτέ ο Θεός των «μικρών, ταπεινών και άσημων» δεν είναι πιο δυνατός από τον Θεό των μεγάλων και κραταιών, κι αυτό αποτυπώθηκε με τον πιο εύγλωττο τρόπο αρχικά σε 48 δικαστικές σελίδες, που σήμαναν την παύση του από τη θέση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, τον Οκτώβρη του 2015, και σε πέραν των 200 σελίδων μόλις προχθές που τον βρήκαν ένοχο για διαφθορά.

 

Όσον αφορά την πολιτική του σταδιοδρομία του Ρίκκου Ερωτοκρίτου αυτή ήταν έντονη, όπως και η προσωπικότητά του. Ξεχωρίζει η ρήξη του με τον Νίκο Αναστασιάδη (εξαιτίας του Σχεδίου Ανάν) τον οποίο αποκαλούσε «Μακιαβέλι» που διαιρούσε και βασίλευε, η αποχώρηση από τον ΔΗΣΥ μαζί με τον Πρόδρομο Προδρόμου καταγγέλλοντας τον Αναστασιάδη ως «πολιτικό που αντιστρατεύεται την εθνική υπόθεση» και η μετέπειτα ίδρυση μαζί με άλλους του ΕΥΡΩΚΟ.

 

Η κόντρα και οι διαπληκτισμοί με τον Νίκο Αναστασιάδη συνεχίστηκαν και τα χρόνια της διακυβέρνησης Παπαδόπουλου -της πολιτικής του οποίου ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου υπήρξε ένθερμος θιασώτης και διαπρύσιος κήρυκας- με τον σημερινό Πρόεδρο να χαρακτηρίζει το 2007 τους Ερωτοκρίτου-Συλλούρη «Φιλιππινέζες του προεδρικού και μαθητευόμενους μάγους» και τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου να ανταπαντά αποκαλώντας τον «Βόλντεμορτ» - από τον κακό μάγο που μεταλλασσόταν σε φίδι, στο «Harry Potter». Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου ήταν, επίσης, ο δικηγόρος ο οποίος ανέλαβε τη νομική διαδικασία εγγραφής του ΕΛΑΜ σε πολιτικό κόμμα - ενώ παλαιότερα φέρεται να μίλησε και σε εκδήλωσή του για τον Γρίβα. Οι σχέσεις του με το ΕΛΑΜ διαταράχθηκαν το 2011, μετά τα πενιχρά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, όταν ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου αποφάσισε να καταθέσει πρόταση για μετατροπή του ΕΥΡΩΚΟ σε «μια νέα, δημοκρατική, πατριωτική δεξιά, το οποίο οφείλουμε να τοποθετήσουμε σε έναν χώρο δεξιότερα του ΔΗΣΥ, μετατρέποντάς το σε ανάχωμα για ψηφοφόρους προς δεξιότερες αποκλίσεις, δηλαδή προς νεοφανείς πολιτικούς σχηματισμούς». Εννοείται πως το ΕΛΑΜ μπροστά στην επιθυμία τού μέχρι πρότινος δικηγόρου του να σταθεί «ανάχωμα ενάντια στους πραγματικούς Εθνικιστές και Πατριώτες» και να εμφανιστεί... πιο ακροδεξιός από αυτούς, αντέδρασε.

 

Τα χρόνια πέρασαν και στις προεδρικές εκλογές του 2013 ο αντιδιζωνικός και ακροδεξιός Ρίκκος Ερωτοκρίτου βρέθηκε ένθερμος υποστηρικτής του «ναινέκου» Αναστασιάδη, συμμετέχοντας ενεργά σε κάθε προεκλογική συγκέντρωση ανά τας οδούς και τας ρύμας. Γι' αυτό και όταν ο Νίκος Αναστασιάδης τον Ιούλιο του 2013 τον διόρισε Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα -«Επενδύω στο όραμα, αλλά και τη συσσωρευμένη εμπειρία σας, την ωριμότητά σας, τη νομική σας κατάρτιση, την εργατικότητα και το πάθος σας να πετύχετε»- πολλοί κάγχασαν με την προδιαγεγραμμένη συνδιαλλαγή.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο αυτό δεν είναι καινούριο. Είναι συρραφή δύο παλαιότερων κειμένων, του 2015, που δημοσιεύτηκαν στη στήλη μου στο κυριακάτικο ένθετο «ΦΙΛgood» του Φιλελεύθερου και αναδημοσιεύτηκαν την Κυριακή στο Down Town.

 

πηγή: Θανάσης Φωτίου/ Φιλελεύθερος

 

Read 460 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Προς τον αγαπημένο μου παππούλη Ανδρέα Γεωργίου

Προς τον αγαπημένο μου παππούλη Ανδρέα Γεωργίου

Άγγελος επι γης, μόνο έτσι θα μπορούσε κανείς να σε χαρακτηρίσει. Ένας άγγελος που αφού έφερε τα πάντα εις πέρας...

Η αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας, η μεγαλύτερή μας ήττα

Η αποξένωση από την κατεχόμενη γη μας, η μεγαλύτερή μας ήττα

Ο ακρωτηριασμός της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η προσφυγοποίηση χιλιάδων ανθρώπων, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι, ο εποικισμός και η...

Με το ζόρι πράσινη ενέργεια - Κείμενο της Μαρίας Κολά

Με το ζόρι πράσινη ενέργεια - Κείμενο της Μαρίας Κολά

Μέχρι το 2020, η Κύπρος θα πρέπει να έχει συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να έχει αυξήσει...