A+ R A-
25 May 2017

Monday, 02 January 2017 19:02

Έτσι έγινε η μεγάλη ανατροπή στη Λεμεσό

Η μάχη της Λεμεσού, ως του μεγαλύτερου Δήμου της Κύπρου, έχει πάντα τη δική της ξεχωριστή σημασία στις δημοτικές εκλογές. Σ’ αυτές τις εκλογές η μάχη υπήρξε αμφίρροπη μέχρι τέλους, παρόλο που και πάλι η παράσταση νίκης δινόταν από πολλούς στον Χρίστου.

Από την αρχή το ΑΚΕΛ έστησε με μαεστρία την τακτική του έτσι ώστε να δώσει την παράσταση νίκης στον Ανδρέα Χρίστου αλλά και να δημιουργήσει προβλήματα στον ΔΗΣΥ και στην υποψηφιότητα Νικολαΐδη. Από τη μια το κόμμα έβγαζε προς τα έξω ότι έψαχνε τον αντικαταστάτη του Χρίστου (όταν τα πρώτα ονόματα που ακούστηκαν δεν έπειθαν, μπήκε το όνομα του Α. Καυκαλιά) και από την άλλη ο Χρίστου άφηνε το παράθυρο ανοικτό για ενδεχόμενη υποψηφιότητά του. Η τακτική είχε στόχο να δημιουργήσει αμφιβολίες στον ΔΗΣΥ ως προς την ορθότητα της επιλογής Νικολαΐδη. Αν ο Χρίστου ήταν υποψήφιος η στήριξη Νικολαΐδη ήταν η μόνη ενδεικνυόμενη επιλογή για τον ΔΗΣΥ, αφού για ένα γνώστη των πραγμάτων ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν ο μόνος που μπορούσε να κερδίσει τον Χρίστου. Αν όμως ο Χρίστου δεν ήταν υποψήφιος τότε ένα από τα πιο σημαντικά επιχειρήματα για να στηριχθεί ο Νικολαΐδης από τον ΔΗΣΥ, έπαυε να ισχύει. Παράλληλα θα έδινε επιχειρήματα σε όσους εντός ΔΗΣΥ ήθελαν να διεκδικήσουν τη Δημαρχία.

Φυσικά η ηγεσία του ΔΗΣΥ και ειδικά ο πρόεδρος του κόμματος δεν έπεσαν στην παγίδα. Λάθος έκαναν όμως κάποια στελέχη του ΔΗΣΥ στη Λεμεσό που ως «προφήτες» προανήγγειλαν συντριβή, πτώση του ΔΗΣΥ και εμμέσως αμφισβήτηση του Αβέρωφ. Οι αντιδράσεις από κάποια στελέχη έγιναν με υπερβολικό και άγαρμπο τρόπο και εξυπηρετούσαν το δεύτερο στόχο της τακτικής του ΑΚΕΛ να δημιουργήσει προβλήματα μέσα στον ΔΗΣΥ και κατ’ επέκταση στην υποψηφιότητα Νικολαΐδη. Παράλληλα έπεισαν το Χρίστου ότι και πάλι θα νικούσε με άνεση. Έτσι οι όποιες σκέψεις που έκανε να μην επαναδιεκδικήσει εξανεμίστηκαν. Την ώρα, λοιπόν, που στον ΔΗΣΥ δημιουργήθηκε κλίμα αντιπαράθεσης, ο Χρίστου έχοντας τον τίτλο του πετυχημένου και αήττητου Δημάρχου ανακοινώνει την υποψηφιότητά του με την στήριξη του ΑΚΕΛ, του επίσημου ΔΗΚΟ και της επίσημης ΕΔΕΚ και εκ των πραγμάτων χρίζεται φαβορί. (Το κατά πόσο το ΑΚΕΛ μπορούσε να κάνει άλλη επιλογή είναι συζητήσιμο αλλά όχι της παρούσης).

Όλα αυτά βέβαια αγνοούσαν δύο σημαντικούς παράγοντες. Την προσωπικότητα του Νίκου Νικολαΐδη από τη μια και των απλών Λεμεσιανών από την άλλη, που τελικά ανέτρεψαν όλα τα αρνητικά δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί.

Ο Νίκος Νικολαΐδης υπήρξε κατά γενική ομολογία ένας πετυχημένος Υπουργός και στη συνέχεια ένας πετυχημένος Βουλευτής αποδεικνύοντας έτσι τις ικανότητές του. Αυτό αναγνωρίζοταν από την κοινή γνώμη της Λεμεσού, ανεξαρτήτως απόψεων και πολιτικών πεποιθήσεων, ειδικά από εκείνους που τον γνώριζαν καλύτερα, τους ψηφοφόρους της ΕΔΕΚ αλλά και άλλων κομμάτων και της ευρύτερης κοινωνίας. Πολιτεύτηκε επίσης με ήθος και σοβαρότητα και όλα αυτά του έδιναν το κύρος να διεκδικήσει, ισάξια με τον Χρίστου, τη Δημαρχία της πόλης. Τις ικανότητες του Νικολαΐδη μπόρεσαν να εντοπίσουν τόσο η ηγεσία του ΔΗΣΥ, όσο και δύο κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, η Αλληλεγγύη και οι Οικολόγοι, όπως επίσης οι ψηφοφόροι και στελέχη του ΔΗΚΟ και της Συμμαχίας. Οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της ΕΔΕΚ ήταν εξαρχής θετικοί προς την υποψηφιότητα Νικολαΐδη όπως ακριβώς αυτοί του ΑΚΕΛ με την υποψηφιότητα Χρίστου.

Όσοι μπορούσαν να σκεφτούν με πολιτικούς όρους, να μελετήσουν και να αναλύσουν τα δεδομένα βαθύτερα καταλάβαιναν ότι ο Νικολαΐδης όχι μόνο ήταν ικανός να αναλάβει Δήμαρχος αλλά μπορούσε να κερδίσει και την στήριξη της πλειοψηφίας των Λεμεσιανών, όπως ακριβώς κέρδισε τις προηγούμενες δύο φορές ο Χρίστου.

Το μεγαλύτερο όμως επίτευγμα του Νικολαΐδη ήταν το γεγονός ότι αφουγκράστηκε τα θέλω και τις απαιτήσεις των Λεμεσιανών. Οι δημότες της Λεμεσού επιζητούσαν την ουσία, που δεν είναι άλλη από την ποιότητα ζωής των ανθρώπων μιας πόλης, στις γειτονιές τους, στους δρόμους που κυκλοφορούν καθημερινά και γενικά στη Λεμεσό πίσω από την όμορφη εικόνα του παραλιακού. Εξάλλου η Λεμεσός ως μια σύγχρονη μεγάλη πόλη που αναπτύχθηκε έχει όλα εκείνα τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει μια ανάλογη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Προβλήματα, τα οποία ο Χρίστου δεν έλυσε. Το σύνθημα με τη «βιτρίνα» και την ανάγκη «να δούμε την ουσία» που φάνηκε υπερβολικό, δεν ήταν απλά ένα σύνθημα αλλά η άποψη του μέσου Λεμεσιανού, ειδικά των φτωχότερων συνοικιών της πόλης. Ακόμα και ο Χρίστου είχε αρχίσει να κατανοεί αυτό το γεγονός και γι’ αυτό το λόγο προσπάθησε κι αυτός να πείσει ότι με τη νέα θητεία θα έβλεπε και τις δυτικές συνοικίες. Μετά από δέκα χρόνια όμως ήταν πλέον αργά και δεν έπειθε. Οι δύο θητείες του Χρίστου όσο πετυχημένες και να ήταν θεωρήθηκαν αρκετές από τους Λεμεσιανούς. (Και αυτό το δεδομένο είναι σημαντικό για τα όρια – όχι τα ψευτο-όρια - θητειών στο άμεσο μέλλον. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα).

Έτσι ο δεύτερος καθοριστικός παράγοντας της ανατροπής των δεδομένων ήταν οι ίδιοι οι Λεμεσιανοί που σε συνδυασμό με τον παράγοντα Νικολαΐδη άλλαξαν τα δεδομένα. Στην εξίσωση βέβαια μπορούν να προστεθούν πολλά άλλα με πιο σημαντική παράμετρο το γεγονός ότι το μόνο που έλειπε ήταν η συσπείρωση του ΔΗΣΥ, που κρατούσε το κλειδί της νίκης. Όταν και αυτό επιτεύχθηκε χάρη στην ηγεσία του κόμματος, σε στελέχη του ΔΗΣΥ στη Λεμεσό που πίστεψαν στο Νικολαΐδη αλλά χάρη και στον ίδιο τον υποψήφιό τους, η επιτυχία ήταν θέμα χρόνου. Σε όλα αυτά μπορούν να προστεθούν και λάθη του επιτελείου του Χρίστου, όπως η αλαζονεία που έβγαινε προς τα έξω (ακόμα και μετά τα τελικά αποτελέσματα) αλλά και η πεποίθηση ότι η νίκη Χρίστου ήταν πέρα για πέρα σίγουρη, κάτι που νόμιζαν πως τεκμηριωνόταν από αμφιβόλου ποιότητας δημοσκοπήσεις. Ήταν επίσης η αδυναμία να αφουγκραστούν τις ανάγκες των πολιτών της Λεμεσού.

Κάπως έτσι, λοιπόν, και όσο πιο σύντομα μπορεί να αναλύσει κάποιος την εκλογική αυτή μάχη, έγινε η μεγάλη ανατροπή.

Σταματίου Γιώργος
Πολιτικός Αναλυτής, Ιστορικός

Read 4250 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Το τελευταίο αντίο στον Παύλο Λεμέσιο «μπαζούκα»

Το τελευταίο αντίο στον Παύλο Λεμέσιο «μπαζούκα»

Το Σάββατο, 13 Μαΐου 2017, κηδεύσαμε με μεγάλη λύπη αλλά και με μεγάλη εκτίμηση και αγάπη το δάσκαλο μας Πόλυ...

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου  και η στρατηγική του Ποντιακού Ελληνισμού

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και η στρατηγική του Ποντιακού Ελληνισμού

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα, π. Γραμματέα της Πανελλήνιας Ένωσης Ποντίων Αξιωματικών «Αλέξανδρος Υψηλάντης», μέλους του ΙΗΑ (International Hellenic Assosiation) “Θα...

«Καληνύχτα Κεμάλ. Αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει»

«Καληνύχτα Κεμάλ. Αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει»

Της Έλενας Περικλέους Εκπαιδευτικός, Β΄ Αντιπρόεδρος ΕΔΕΚ Ζούμε σαφέστατα στην εποχή της απώλειας. Στην εποχή που οι λέξεις έχασαν την έννοιά...