A+ R A-
18 July 2018

Wednesday, 27 June 2018 10:21

Αναπολώντας τα παλιά: Πανίκος Ορφανίδης...

Δεν βάλαμε στον τίτλο «'Ορφανίδης-ΑΕΛ» γιατί πιστεύουμε ότι ο Πανίκος είναι ένας και αυτός που δεν ανήκει κάπου, με την έννοια του ''ανήκω'', είμαι ιδιοκτησία, περιουσιακό στοιχείο κάποιου. Ο Πανίκος, όπως και πολύ λίγοι στον κόσμο του ποδοσφαίρου-άθλημα είναι ο Πανίκος Ορφανίδης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Είναι ο ποδοσφαιριστής που δεν άφησε το άθλημα να γίνει αθλιότητα, το σεβάστηκε σε όλες τις βαθμίδες και από όποιο βήμα καλέστηκε να το υπηρετήσει.

 

Ο Γιώργος Ταβερνάρης, ο ανιχνευτής, ο ψαράς ταλέντων έριξε τα δίκτυα του προς Κολόσσι μεριά και έβγαλε λαβράκι που στα πτερύγια του απάνω είχε καβάλα ένα στρείδι με φυλαγμένο στο κοχύλι του μέσα ένα μαργαριτάρι.

 

35464001_2078506815735529_2658182618436075520_n.jpg

 

 

Έμελλε αυτή η ψαριά να θρέψει το άθλημα με ποιότητα, με σεμνότητα, με ευγένεια και αξεπέραστο ήθος. Έμελλε να χορτάσει τους ποδοσφαιρόφιλους της Κύπρου με τις αξίες του «ευ αγωνίζεσθαι», να είναι η τελευταία φουρνιά που ορκιζόταν, «για τη φανέλα», και τους χόρτασε τόσο για να θυμούνται για πολλά χρόνια το όνομα Πανίκος Ορφανίδης.

 

Ήταν μόλις δέκα πέντε χρονών όταν το χωριατόπαιδο, χωριό ήταν τότε το Κολόσσι, βρέθηκε στα μεγάλα σαλόνια.

 

35519475_2078507332402144_7308578206439702528_n.jpg

 

 

Το έμπειρο μάτι του Τόμωφ, ο πρώτος του προπονητής, δεν χρειάστηκε πολλά και του δίνει αμέσως μια θέση στην βασική ενδεκάδα της ομάδας για να δημιουργηθεί μια αμφίδρομη σχέση εμπιστοσύνης με την πειθαρχία που επεδείκνυε ο Πανίκος.

 

Έβγαλε ασπροπρόσωπο και τον ψαρά και τον προπονητή του. Εκτός από τον Τόμωφ προπονητές που είχαν τη τύχη να έχουν υπό τις οδηγίες τους τον Πανίκο ήταν και ο Μακ Πάρλαντ στον οποίο, όπως αναφέρει, οφείλει την ραγδαία άνοδο του και τη μεγάλη και συνεχή του φόρμα μέσα στα γήπεδα. Στον κάθε ένα ξεχωριστά, όπως στον Λοϊζο Παντελίδη και Πανίκο Κρυστάλλη, οφείλει και κάτι, και τους ευχαριστεί.

 

Τα έζησε όλα ο Πανίκος, επιτυχίες, εμπειρίες, ολονύχτιες αγωνίες για το αυριανό ματς, και από όλα τα σκαλοπάτια του ποδοσφαίρου.

 

35516144_2078507095735501_4864377223831879680_n.jpg

 

Το 1981 φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Ενόπλων, Εθνική Ολυμπιακή Ομάδα, τη φανέλα της Εθνικής Κύπρου με προπονητή τον αείμνηστο Πανίκο Ιακώβου και μετά με τον Ανδρέα Μιχαηλίδη, για να τιμήσει το κυπριακό ποδόσφαιρο κρατώντας στις θύμισες γλυκές χαρές από τα ταξίδια στην Σουηδία και στην Αυστρία. Με την ομάδα της ΑΕΛ ο Ορφανίδης στέφτηκε τρεις φορές κυπελλούχος.

 

Το 1985 στον τελικό στο ΓΣΠ, ΑΕΛ 1 - ΕΠΑ 0. Το 1987 στο Τσίρειο στον τελικό ΑΕΛ 1 - Απόλλων 0. Το 1989 στον τελικό ΑΕΛ 3 - ΑΡΗ 2.

 

Η ηγετική μορφή του Πανίκου και το νούσιμο παίξιμο του τον καθιέρωσαν στη θέση του επιτελικού και στα πιο δύσκολα παιχνίδια ο προπονητής έχοντας εμπιστοσύνη στην εμπειρία του, του ανέθετε τη θέση του τρίτου μπακ-στόπερ.

 

 

Αφού ο Πανίκος Ορφανίδης γεύτηκε όλα όσα έχει να προσφέρει το ποδόσφαιρο σε ένα ποδοσφαιριστή, θέλησε να γνωρίσει και όσα μπορεί να προσφέρει σε ένα προπονητή. Ξεκίνησε τη προπονητική του καριέρα από το φυτώριο της ΑΕΛ αναλαμβάνοντας προπονητής στις ηλικίες 15 και 17 χρονών.

 

Το έργο του φάνηκε αμέσως και η ομάδα επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη που του είχε του αναθέτει το καθήκον σαν βοηθός προπονητής στη πρώτη ομάδα.

 

Μπήκε για τα καλά στη προπονητική και σαν τελειομανής που είναι και πειθαρχημένος στα καθήκοντα που αναλαμβάνει προχώρησε και πήρε το αναγκαίο γι' αυτό δίπλωμα προπονητικής της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας - ΕΠΟ. Υπηρέτησε σαν προπονητής την ΑΕΛ, κάθισε στο πάγκο της Νέας Σαλαμίνας σε δυο αγωνιστικές περιόδους, για άλλες δυο χρονιές στη ομάδα της Αχνας, όπως και για ένα χρόνο στη Πάφο, συμπληρώνοντας επτά χρόνια προπονητικής.

 

Ο Πανίκος Ορφανίδης με μια πλούσια και γεμάτη επιτυχίες ποδοσφαιρική πορεία σφύριξε λήξη και έδωσε τέλος το 1993. Έπρεπε να επιλέξει, την επαγγελματική του πορεία ή την ημιεπαγγελματική προπονητική.

 

Αν, κρίνοντας και συγκρίνοντας, σημερινούς «προπονητές ολκής» με τα συμβόλαια των δεκάδων χιλιάδων ευρώ, με την αξία του Πανίκου Ορφανίδη, θα έπρεπε ο Πανίκος να ήταν σήμερα προπονητής με συμβόλαιο που θα του εξασφάλιζε την υπόλοιπη ζωή του.

 

Για ποδοσφαιριστές που «εφάαν την μάππαν με το κουτάλι», όπως ο Πανίκος, δεν είναι εύκολο να δώσουν ένα τέλος, και πάντα βρίσκουν αφορμή να μην εγκαταλείψουν οριστικά τη μεγάλη αγαπημένη. Η συνέχεια δίδεται με τις ομάδες παλαίμαχων.

 

Το είπε με τόση συγκίνηση σαν και εκείνη την ώρα η μπάντα παιάνιζε τον Εθνικό Ύμνο.

 

«Μεγάλη υπερηφάνεια ένοιωθα κάθε φορά που φορούσα τη φανέλα της Εθνικής Κύπρου». Και τη φόρεσε πολλές φορές ο Πανίκος, και τη τίμησε πολλές φορές, και συγκινήθηκε πολλές φορές, όπως και συγκινούσε τους φιλάθλους σε κάθε του εμφάνιση.

 

Τάκης Μιχαήλ

 

 

Read 787 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ)

Ετήσια τακτική γενική συνέλευση του Λεμεσιανού γυμναστικού συλλόγου «Τα Ολύμπια»

Ετήσια τακτική γενική συνέλευση του Λεμεσιανού γυμναστικού συλλόγου «Τα Ολύμπια»

Η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του Γυμναστικού Συλλόγου «ΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑ» (Γ.Σ.Ο.) θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο του Γ.Σ.Ο. στο Τσίρειο...

Έφυγε στα 54 του γνωστός επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος Λεμεσιανής ομάδας

Έφυγε στα 54 του γνωστός επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος Λεμεσιανής ομάδας

Έχασε την μάχη για την ζωή το απόγευμα της Παρασκευής ο γνωστός επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος της ΑΕΛ, Πίτερ Θίο...

Αυλαία ευρωπαϊκών υποχρεώσεων για Ανόρθωση και Απόλλωνα

Αυλαία ευρωπαϊκών υποχρεώσεων για Ανόρθωση και Απόλλωνα

Ανόρθωση και Απόλλωνας ρίχνονται σήμερα στη μάχη των προκριματικών του Europa League με όνειρα και φιλοδοξίες για μια παρουσία στους...