A+ R A-
12 December 2017

Thursday, 16 November 2017 09:24

Αυτοί που δεν έφυγαν ποτέ - Γιώργος Θυρώτος

Ήταν Ιούλιος μήνας του 1954, όταν ο μετεωρολόγος κτύπησε την πόρτα της ΑΕΛ. Ανοίξτε, είναι καλοκαίρι, στο κατώφλι σας είναι ο ήλιος, ανοίξτε να μπει μέσα το φως. Ο Ρένος και η Ελέγκω Θυρώτου έκαναν ένα μεγάλο, μοναδικό, δώρο στην ομάδα της ΑΕΛ, στην Κύπρο, ένα λαμπερό ήλιο στον αθλητισμό.

 

Ήταν Γενάρης μήνας του 2002 όταν μέσα στο καταχείμωνο τον ήλιο τον σκέπασε μαύρο σύννεφο, η ζέση που σκέπαζε την ομάδα πέταξε μακριά, σκοτείνιασε το φως.

Μα, το δώρο έμεινε, και θα μένει εκεί, στις καρδιές που ζέστανε, εκεί για πάντα. Έτσι, μέσα σε ένα ανοιγόκλειμα των βλεφάρων. Τόσο χρειάστηκε η απόδειξη ότι δεν είναι η διάρκεια της ζωής, είναι η ποιότητα. Και ο Γιώργος Θυρώτος πέτυχε σε «ποιότητα ανθρώπου» τα τρία ΑΑΑ.

 

23548452_1966985983554280_1461545333_n.jpg

 

Κατάφερε ο Γιώργος, μέσα σε μόνο 48 χρόνια ζωής τόσα, όσα δεν θα κατάφερναν κάποιοι σε δέκα ζωές.

Κατάφερε μέσα σε τέσσερα χρόνια, από την εφηβική του ηλικία, σε αυτή την ηλικία που άλλοι το σκέφτονται αν θα τολμήσουν να μπουν στο γήπεδο, κατάφερε και φόρεσε την φανέλα της Εθνικής μας ομάδας μπάσκετ. Λες και το γνώριζε και βιαζόταν.

Πηδούσε τα σκαλιά της επιτυχίας με θαυμαστή ταχύτητα. Στα δεκατρία του χρόνια η εγγραφή στην ΑΕΛ, στα δεκατέσσερα άντρας πια αγωνίζεται στην πρώτη ομάδα, στα δεκαπέντε του βασικό στέλεχος και στα δεκαέξι του διεθνής.

Ο Γιώργος, συνέβαλε τα μέγιστα και ευτύχισε την χρυσή δεκαετία της ΑΕΛ από τη θέση του αρχηγού, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Εθνικής, αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής της χρονιάς, ψηφίστηκε τρεις φορές καλύτερος καλαθοσφαιριστής.

 

23548479_1966983986887813_604651548_n.jpg

 

Η βασίλισσα του κυπριακού μπάσκετ ήθελε δίπλα της και ένα βασιλιά, τον βρήκε, ήταν ο Θυρώτος.

Γιόμισε το καλάθι της μπασκέτας της ΑΕΛ με πρωταθλήματα ο Γιώργος, κύπελλα, ασπίδες, διακρίσεις. Μα, πάνω απ' όλα άπλωσε το φίλαθλο πνεύμα ανάμεσα στους φιλάθλους, γέμιζε την μπάλα με αγάπη και σεβασμό πριν την ρίξει στο καλάθι της μπασκέτας. Κέντησε το φωτοστέφανο του με κάθε τίτλο και μετάλλιο που ονειρεύεται ο κάθε αθλητής και το κάθε σωματείο. Και, ήρθε εκείνη η μέρα όταν άφησε τη ματιά από τον αγωνιστικό χώρο, την έριξε στην κερκίδα, τον θάμπωσε το πιο χρυσό ''καλάθι'' που είχε δει ποτέ.

 

Η Στέλλα Διονυσίου ήταν στην κερκίδα του ΓΣΟ και καμάρωνε το μετάλλιο στο στήθος που μόλις κέρδισε στο ύψος σε «Ολυμπιακή μέρα» όταν ο Γιώργος έριξε το τρίποντο της ζωής του: «Ξέρεις πως να καθαρίζεις το μετάλλιο;» Απ' εκείνη τη στιγμή η Στέλλα Διονυσίου έβαλε στη καρδιά της μέσα ένα αδαμάντινο μετάλλιο. Και ο Γιώργος, πληθωρικός αθλητής όπως ήταν, ύψος, εμπόδια, μπάσκετ, ήθελε να σιγουρέψει το ''τρίποντο'' του. «Θέλεις να μάθεις πινγκ-πονγκ;».

 

23549508_1966983730221172_2139233692_n.jpg

 

Και στο τραπέζι του αθλήματος δεν πηγαινοερχόταν το μικρό λευκό μπαλάκι, τις θερμές ματιές του Γιώργου και της Στέλλας αντάλλασαν οι ρακέτες.

Και, να ο Ναυτικός Όμιλος, και, να ο ΓΣΟ και, να η Στέλλα Διονυσίου στις δέκα πέντε του Σεπτέμβρη του 1974 να ακούει στο όνομα, κυρία Θυρώτου. Αποτέλεσμα, δυο ανεπανάληπτα μετάλλια για τον Γιώργο και την Στέλλα, Ρένο το λένε το ένα, Μάριο το άλλο.

Ευτύχισε ο Γιώργος την φιλία, την αγάπη, τον έρωτα δίπλα από ένα υπέροχο άνθρωπο, την Στέλλα, η οποία και επιβεβαίωσε τη ρήση, «πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα...». Ανεξίτηλη η σφραγίδα του Γιώργου Θυρώτου στην ΑΕΛ και στο άθλημα.

 

Θα αποτολμήσω μια παρομοίωση. Κάτι από Κώστα Μαυρόκωλο θύμιζε ο Θυρώτος. Η σημαία και ο ιστός της ΑΕΛ ή ο ιστός και η σημαία. Κώστας και Γιώργος, ανίχνευαν, έφτιαχναν αθλητές ανθρώπους, καλλιεργούσαν την αθλητική ιδέα. Έδωσαν στην ομάδα τους κάθε ρανίδα του ιδρώτα τους, μέχρι τον αποχαιρετισμό. Άφησε τον καφέ στο τραπέζι, μη και του πέσει, σαν μιλούσε για τον μαθητή του ο καθηγητής του Βάσος Βενιζέλος.

 

23574190_1966983493554529_578957628_n.jpg

 

Μετρούσα την συγκίνηση μέσα από τους χαρακτηρισμούς του. Μελετηρός, ευγενικός, αγωνιστής, χαμογελαστός, με χιούμορ. Και όλο και μιλούσε ο καθηγητής και όλο θυμόταν τον αξέχαστο μαθητή του. "Πέρασαν εκατοντάδες μαθητές από τα χέρια μου, ο Γιώργος Θυρώτος ξεχώριζε, μου άφησε όμορφες αναμνήσεις, αξέχαστες'' Τον τίμησε η ομάδα της ΑΕΛ, και είναι εκεί η, «οδός Γιώργου Θυρώτου» να ζεσταίνεται στις καρδιές όλων των φιλάθλων. Ναι, ο Γιώργος Θυρώτος κατατάσσεται σε αυτή την ομάδα ανθρώπων, είναι, «Αυτοί που δεν έφυγαν ποτέ»

 

Γράφει ο Τάκης Μιχαήλ, Αθλητικογράφος

 

Read 6244 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ)

Πεδίο μάχης με διάσπαρτα φονικά όπλα θυμίζει σήμερα το Τσίρειο Στάδιο

Πεδίο μάχης με διάσπαρτα φονικά όπλα θυμίζει σήμερα το Τσίρειο Στάδιο

Τα σοβαρά επεισόδια και ο χουλιγκανισμός ήταν τελικά οι χθεσινοί νικητές του ντέρμπι μεταξύ των ομάδων ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ. Η εικόνα του...

Εξιτήριο πήρε ο 14χρονος που τραυματίστηκε στα επεισόδια στον αγώνα ΑΕΛ – ΑΠΟΕΛ

Εξιτήριο πήρε ο 14χρονος που τραυματίστηκε στα επεισόδια στον αγώνα ΑΕΛ – ΑΠΟΕΛ

Εξιτήριο από το νοσοκομείο πήρε ο 14χρονος Ball boy ο οποίος τραυματίστηκε χθες βράδυ κατά τη διάρκεια του αγώνα ΑΕΛ-...

Αναπολώντας τα παλιά - Ανδρέας Ραζής

Αναπολώντας τα παλιά - Ανδρέας Ραζής

Το πρώτο μας ραντεβού έκλεισε εκείνο το πρωινό για εκεί, απέναντι από το ΓΣΟ. Και γιατί εκεί; Γιατί ο Ανδρέας...