A+ R A-
10 December 2018

Monday, 19 November 2018 15:46

Κλινική AIMIS: Εφηβική Ιδιοπαθής Σκολίωση

308.jpg

Δρ. Ηλίας Χ. Παπαδόπουλος

Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης


 

Μέρος Α'

 

Ο όρος ιδιοπαθής σκολίωση περιγράφει το ανώμαλο κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ, για συντομία), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε κύρτωμα της ΣΣ είναι σκολίωση.

 

Σύμφωνα με τον ορισμό της Scoliosis Research Society (SRS – Εταιρεία Ερευνών για την Σκολίωση), σκολίωση ονομάζεται το κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης που είναι μεγαλύτερο των 11 μοιρών και παρουσιάζει, ταυτόχρονα, στροφή των σπονδύλων. Η σκολίωση μπορεί να οφείλεται σε συγγενή, αναπτυξιακά ή εκφυλιστικά αίτια, αλλά οι περισσότερες περιπτώσεις είναι άγνωστης αιτιολογίας και περιγράφονται ως ιδιοπαθής σκολίωση.

 

Εμφανίζεται, συνηθέστερα, στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης ή στη θωρακοσφυική (στο όριο μεταξύ της θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας), ή σπανιότερα αμιγώς στην οσφυϊκή. Συνήθως εμφανίζεται ένα κύρτωμα σε σχήμα C, ή δύο συνεχόμενα που δίνουν στη ΣΣ το σχήμα S.

 

 

Οι πιο συνηθισμένες μορφές της σκολίωσης είναι:

 

Συγγενής σκολίωση (congenital scoliosis)

Οφείλεται στην εκ γενετής διαταραχή του σχηματισμού των σπονδύλων. Οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν σκολίωση από την βρεφική ηλικία.

 

 

Νευρομυϊκή σκολίωση (neuromuscular scoliosis)

Η διαταραχή των μυών ή των νεύρων τους, οδηγεί στην αδυναμία των μυών και στην δυσκολία της διατήρησης της ΣΣ σε ευθυγράμμιση πάνω από την πύελο. Συνήθως συμβαίνει στην παιδική ηλικία, σε ασθενείς που αδυνατούν να βαδίσουν λόγω νόσου μυογενούς (όπως η μυϊκή δυστροφία) ή νευρογενούς (όπως η εγκεφαλική παράλυση) αιτιολογίας.

 

 

Εκφυλιστική ή σκολίωση των ενηλίκων (degenerative scoliosis)

Αναπτύσσεται αργότερα στη ζωή, είτε εξ αρχής (de novo), είτε ως εξέλιξη σκολίωσης που υπήρχε από την παιδική ηλικία, αλλά ήταν στάσιμη.

Οφείλεται στην εκφύλιση-αρθρίτιδα των αρθρώσεων μεταξύ των σπονδύλων και κυρίως του μεσοσπονδύλιου δίσκου.

 

 

Ιδιοπαθής ή εφηβική σκολίωση (idiopathic or adolescent scoliosis)

Η πιο συνηθισμένη μορφή της σκολίωσης, εμφανίζεται κυρίως στην εφηβική ηλικία, και εξελίσσεται κατά την φάση της ταχείας ανάπτυξης της εφηβείας (adolescent growth spurt).

 

 

ΙΔΙΟΠΑΘΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗ


Είναι η πιο συχνή μορφή σκολίωσης που εμφανίζεται κυρίως στην εφηβική ηλικία και οφείλει το όνομα της (ιδιοπαθής) στο ότι οφείλεται σε άγνωστη αιτία. Συχνά όμως εμφανίζεται σε μέλη της ίδιας οικογένειας, πράγμα που δείχνει κάποιας μορφής κληρονομικότητα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, στις ΗΠΑ όμως υπολογίζεται πως μισό εκατομμύριο έφηβοι έχουν σκολίωση.

 

Η ιδιοπαθής σκολίωση χωρίζεται σε τρεις τύπους, με βάση την ηλικία στην οποία εμφανίζεται:

 

• Από τη γέννηση έως 3 ετών: νηπιακή σκολίωση (infantile scoliosis)

• από 3 έως 9 ετών: παιδική (juvenile scoliosis)

• από 9 έως και 18 ετών: εφηβική (adolescent scoliosis).

Στον τελευταίο τύπο ανήκει το 80% του συνόλου των περιπτώσεων ιδιοπαθούς σκολίωσης.

 

 

Η παραπάνω ταξινόμηση κυρίως διαχωρίζει την νηπιακή από τους άλλους δύο τύπους σκολίωσης (παιδική και εφηβική), που έχουν ανάλογη μορφή και απάντηση στην θεραπεία.

 

Υπάρχει κι ένας δεύτερος τρόπος ταξινόμησης, βάσει της ανάπτυξης των πνευμόνων, με το σκεπτικό ότι οι πνεύμονες μέχρι την ηλικία των πέντε ετών έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξη τους και η διαταραχή του πνευμονικού κλωβού (τον κλωβό αποτελούν η σπονδυλική στήλη με τις πλευρές) δεν επηρεάζει τη χωρητικότητα τους. Με αυτήν την ταξινόμηση, η ιδιοπαθής σκολίωση χωρίζεται σε αυτήν πριν, και αυτήν μετά, την ηλικία των 5 ετών.

 

Ο κίνδυνος της προόδου της ιδιοπαθούς σκολίωσης είναι αυξημένος κατά την εφηβεία, κυρίως κατά την φάση της μέγιστης ανάπτυξης (juvenile growth spurt), που στα κορίτσια εμφανίζεται στην ηλικία των 11 ετών και στα αγόρια στην ηλικία των 13 ετών. Σκολίωση με σημαντικό κύρτωμα εμφανίζεται κυρίως στα κορίτσια χρειάζονται θεραπεία 8 φορές συχνότερα απ’ ό τι τα αγόρια, γιατί το κύρτωμα σε αυτά εμφανίζει τάση προόδου. Γενικά όμως η πλειοψηφία των ασθενών με σκολίωση δεν χρειάζεται καμία θεραπεία.

 

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ& ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ


 

Η ιδιοπαθής σκολίωση (στο εξής, για συντομία, ΙΣ) προκαλεί παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης, αλλά όχι πόνο.

 

Οι ασθενείς με ΙΣ μπορεί να εμφανίζουν πόνο στην ΣΣ (π.χ. οσφυαλγία), όπως και οι συνομήλικοί τους, χωρίς όμως να εμφανίζουν αυξημένη ευαισθησία και συχνότητα οσφυαλγίας. Σε παιδιά που εμφανίζουν και πόνο και σκολίωση, η αιτία του πόνου δεν είναι η σκολίωση, αλλά κάτι άλλο.

Δεδομένου ότι η σκολίωση προκαλεί αλλαγή του σχήματος του σώματος (παραμόρφωση – deformity, όσο άσχημο κι αν ακούγεται), εμφανή στοιχεία που μπορεί να οδηγήσουν στην διάγνωση της είναι:

 

• ο ένας ώμος είναι ψηλότερα από τον άλλο

• προπέτεια μίας ωμοπλάτης (η μία ωμοπλάτη προεξέχει περισσότερο από την άλλη)

• προπέτεια ή υψηλότερη θέση των πλευρών από την μια πλευρά

• ένας γοφός προεξέχει ή είναι υψηλότερα από τον άλλο

• ασυμμετρία μέσης

 

SCOLIOSIS.jpg

 

Συνήθως ο παιδίατρος ή η νοσοκόμα του σχολείου είναι οι πρώτοι που κάνουν τη διάγνωση της σκολίωσης. Το πιο συνηθισμένο τεστ για την διάγνωση μικρών, και χωρίς εμφανή παραμόρφωση, σκολιώσεων είναι το τεστ της επίκυψης(Adam’s test), κατά το οποίο ο μαθητής σκύβει, με τα χέρια μπροστά και τα γόνατα τεντωμένα, ενώ ο γιατρός ή ο νοσηλευτής παρακολουθεί την πλάτη του, κυρίως από πίσω (εικόνα 2). Αυτή η θέση δείχνει καθαρά την ασυμμετρία της ΣΣ και του κορμού γενικά. Το επόμενο βήμα για τη διάγνωση είναι η ακτινογραφία της ΣΣ.

 

 

 

Παρ’ ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η σκολίωση είναι ιδιοπαθής και δεν υπάρχει νευρομυϊκό υπόστρωμα, είναι τυπικά απαραίτητο και σωστό να γίνεται κλινική εξέταση, κυρίως το νευρολογικό σκέλος αυτής.

 

Η ακτινογραφία γίνεται στην όρθια θέση (προσθιοπίσθια), για την επιβεβαίωση της διάγνωσης και τη μέτρηση της σκολίωσης (σε μοίρες). Η μέθοδος που χρησιμοποιείται ονομάζεται Cobb και εμφανίζει ακρίβεια 3 -5 μοιρών. Στην ακτινογραφία πρέπει να περιέχεται και το άνω μέρος της πυέλου· από το βαθμό της οστεοποίησής της, μπορεί κανείς να υπολογίσει αδρά το υπολειπόμενο της ανάπτυξης του παιδιού (Risser Sign, κλίμακα 1 έως 5).

Σε συγκεκριμένες, σπάνιες περιπτώσεις:

 

• Όταν η διάγνωση συνοδεύεται και από νευρολογικά ευρήματα (αυξημένα αντανακλαστικά).

• Πριν από κάθε θεραπεία, στην παιδική σκολίωση.

• Αν η σκολίωση είναι αριστερή θωρακική (το κύρτωμα δηλαδή στρέφει το κυρτό προς την αριστερή πλευρά του σώματος, ενώ σχεδόν πάντα αναμένεται να είναι δεξιά) τότε, απαιτείται και η λήψη μαγνητικής τομογραφίας της ΣΣ.

 

 

Με βάση τα ευρήματα, η αντιμετώπιση της ΙΣ μπορεί να είναι είτε συντηρητική, δηλαδή παρακολούθηση ή τοποθέτηση κηδεμόνα (κορσέ),είτε χειρουργική.

 

Την επόμενη βδομάδα ο Δρ. Παπαδόπουλος αναλύει τις συντηρητικές θεραπείες της Εφηβικής Ιδιοπαθής Σκολίωσης.

 

 

xartis-aimisclinic.png

Κλινική AIMIS

Θεοδώρου Ποταμιάνου 50

Κάτω Πολεμιδια 4155 Λεμεσός

Τηλ. 25 864000 | 2587 3387

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. www.aimisclinics.com

 

 

Read 126 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΥΓΕΙΑ)

Κλινική AIMIS: Ανοσοθεραπεία, μια αποτελεσματική μορφή θεραπείας για τον καρκίνο

Κλινική AIMIS: Ανοσοθεραπεία, μια αποτελεσματική μορφή θεραπείας για τον καρκίνο

Δρ Γεώργιος Σ. Ορφανός, Παθολόγος-Ογκολόγος Η ανοσοθεραπεία αποτελεί μια μορφή συστηματικής θεραπείας ενάντια στον καρκίνο. Διαφέρει από τη χημειοθεραπεία...

Κλινική AIMIS: Εφηβική Ιδιοπαθής Σκολίωση – Μέρος Γ

Κλινική AIMIS: Εφηβική Ιδιοπαθής Σκολίωση – Μέρος Γ

Δρ. Ηλίας Χ. Παπαδόπουλος, Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Ο σκοπός του χειρουργείου στην Ιδιοπαθή Σκολίωση (ΙΣ) είναι η σπονδυλοδεσία,...

Κλινική AIMIS: Κρυολόγημα χωρίς αντιβίωση!

Κλινική AIMIS: Κρυολόγημα χωρίς αντιβίωση!

Άντρη Παντελή, Κλινική Διαιτολόγος Αυτή την χειμωνιάτικη περίδο τα κρυολογήματα είναι τόσο συχνά καθώς και η συχνή χρήση αντιβιοτικών. ...