A+ R A-
15 July 2018

Monday, 08 January 2018 12:51

Συνέντευξη της Έλενας Χειλέτη: «Η συνέχιση του παραμυθιού, από το σανίδι στον θεατή»

ΕΛΕΝΑ ΧΕΙΛΕΤΗ: ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ, ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

 

Mια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που πήρε ο Πόλυς Κυριάκου ξεχωρίσαμε στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ:

 

Το θέατρο είναι το ίδιο ζωντανό. Είναι σάλτο χωρίς δίχτυ ασφαλείας! Συμβαίνει κάτι μαγικό στο θέατρο μεταξύ θεατή και σκηνής. Το κενό, εκείνος ο χώρος που τους χωρίζει, είναι γεμάτο με μία παλλόμενη ενέργεια, ένα αλισβερίσι μυστικό και αδιόρατο.

«ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΕΡΓΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ. ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ, ΣΕ ΡΟΛΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ. Ο ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝ ΣΤΑΝΙΣΛΑΦΣΚΙ ΕΙΠΕ "ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΥΝΗΘΕΣ, ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΕΥΚΟΛΟ, ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΟΜΟΡΦΟ", ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΣ!»

Ως ηθοποιός έλαβε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, έλαβε μέρος σε ταινίες μικρού μήκους, όπως επίσης και σε τηλεοπτικές παραγωγές. Ένα πολύπλευρο και πολυτάλαντο πρόσωπο του κυπριακού καλλιτεχνικού χώρου που, ανάμεσα σε άλλα, εδώ και πολλά χρόνια προσφέρει τη φωνή της στις εκπομπές του ραδιοφώνου «Κανάλι 6». Ποιήτρια, επίσης, με μια ιδιαίτερη αγάπη στον ελληνικό λόγο, αλλά και με ένα ιδιαίτερο βλέμμα στα κοινωνικά θέματα του τόπου μας. Σπούδασε Art & Design και συνέχισε τις σπουδές της στη δραματική σχολή του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη. Σήμερα, παρούσα και δυναμική ανάμεσα σε όλα αυτά που την κάνουν να αισθάνεται δημιουργική και ευτυχισμένη, συνομιλεί μαζί μας, χαρίζοντάς μας τις απόψεις της σε όσα πράγματα τη ρωτήσαμε. Αυτή είναι η Έλενα Χειλέτη!

Επέλεξες να ασχοληθείς με το θέατρο. Ποιος καλός άνεμος σε παρέσυρε να ασχοληθείς με αυτήν την Τέχνη;

Αγαπούσα το θέατρο από την παιδική μου ηλικία. Θυμάμαι να παρακολουθώ παραστάσεις όταν ακόμη δεν ήμουν σε ηλικία για να καταλάβω τα βαθύτερα νοήματα. Μεγαλώνοντας, ένιωσα να θέλω να περάσω από θεατής σε ηθοποιό, με την ουσιαστική έννοια της λέξης. Ενώ λοιπόν το πρώτο μου πτυχίο ανήκε στον χώρο της εικαστικής τέχνης, είχα το θάρρος και το θράσος, θα έλεγε κανείς, να κάνω την αλλαγή στην επαγγελματική μου καριέρα και να ακολουθήσω καριέρα στον χώρο του θεάτρου. Ο ηθοποιός καλείται, απαιτείται να βιώνει τη μεταμόρφωση. Παύει να είναι ο κριτής στη ζωή των άλλων, καθώς μέσα από την ενσάρκωση ενός ρόλου μπαίνει σε άλλες συνθήκες και παραμέτρους. Ο ηθοποιός κατανοεί, συμπάσχει με τον συνάνθρωπό του. Κατανοεί ακόμα και τον Οιδίποδα! Όλα είναι ανθρώπινα, πολύ ανθρώπινα.

Παρακολουθείς το θέατρο, τη μουσική, τις Τέχνες γενικότερα στην Κύπρο; Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τον Πολιτισμό στη μικρή μας πατρίδα;

Ναι, φυσικά. Το θέατρο. Τις εικαστικές εκθέσεις. Μουσικές συναυλίες. Κινηματογραφικές προβολές. Είμαι και σε ομάδα ανάγνωσης λογοτεχνίας και μου αρέσει και η συγγραφή... Νομίζω ότι, για το μέγεθος της χώρας μας, υπάρχει πλειάδα καλλιτεχνών, ίσως ο ήλιος και το κλίμα να βοηθούν τον δημιουργό να βλέπει τη ζωή με μια πιο εικαστική-καλλιτεχνική ματιά. Και η μικρή κοινωνία μας να ωθεί τον άνθρωπο στην αναζήτηση προσωπικής διεξόδου έκφρασης στην ομορφιά! Βέβαια, η αμοιβή των καλλιτεχνών είναι αρκετά χαμηλή. Καλώς ή κακώς, εμείς που βρισκόμαστε σε αυτόν τον χώρο πρέπει να είμαστε ή να γίνουμε «ολιγαρκείς».

Το θέατρο μεταμορφώνει

Έχεις φανταστεί την Κύπρο σαν ένα τόπο όπου θα μπορούσε να καρποφορήσει ο Πολιτισμός σε διαστάσεις μεγαλύτερες από αυτές που ήδη γνωρίζουμε;

Έχουμε όλο το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζεται, αυτό που λείπει, κατ’ εμένα, είναι να λειτουργούμε με περισσότερο όραμα για την ίδια την τέχνη. Το θέατρο είναι μια πολύ δυνατή μορφή τέχνης. Συνεπαίρνει, ενθουσιάζει, μεταμορφώνει, και σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας. Η συνέχιση του παραμυθιού από το σανίδι στον θεατή. Το κοινό δεν είναι για να γεμίζει απλώς θέσεις, είναι οι ενεργοί πολίτες της χώρας μας και χρειαζόμαστε ανθρώπους ελεύθερους, με κριτική σκέψη.

Αυτήν την έγνοια πρέπει να έχει το θέατρο στην Κύπρο!

Ασχολείσαι με θέατρο, με τηλεοπτικές σειρές, με ραδιόφωνο. Ξέμπλεξέ μας, λίγο, τη σχέση του ενός με τα άλλα, όσον αφορά όλα αυτά με τα οποία καταπιάνεσαι.

Η τηλεόραση είναι ο «ξένος», που μπαίνει χωρίς πρόσκληση στα σαλόνια μας. Είναι γρήγορη, ανέξοδη και εύπεπτη για τον θεατή, που μπορεί να αλλάξει κανάλι ανά πάσα στιγμή. Ως ηθοποιό, σε κάνει αναγνωρίσιμο, σε βοηθά να συνεργαστείς με διάφορους και πολλούς συναδέλφους. Τα τελευταία χρόνια έρχονται στην Κύπρο και ηθοποιοί από την Ελλάδα κι έτσι ο κύκλος και οι συνεργασίες πληθαίνουν.

Ο κινηματογράφος, από την άλλη, ως η έβδομη τέχνη, είναι πιο ελιτιστικά και καλλιτεχνικά προσεγμένος. Με χαροποιεί ιδιαίτερα που η Κύπρος εξελίσσεται σε αυτόν τον χώρο. Τα βραβεία που πήραν φέτος ο Πέτρος Χαραλάμπους και ο Άδωνις Φλωρίδης σημαίνουν πολλά και υπόσχονται ακόμα περισσότερα.
Το θέατρο έχει κάτι που δεν έχουν τα άλλα δύο. Έχει ζωντανό κοινό. Είναι το ίδιο ζωντανό. Είναι σάλτο χωρίς δίχτυ ασφαλείας! Συμβαίνει κάτι μαγικό στο θέατρο μεταξύ θεατή και σκηνής. Το κενό, εκείνος ο χώρος που τους χωρίζει, είναι γεμάτος με μία παλλόμενη ενέργεια, ένα αλισβερίσι μυστικό και αδιόρατο.

Το ραδιόφωνο, δε, είναι ο... εφηβικός μου έρωτας! Εγώ τις εκπομπές τις λέω εκδρομές! Κάθε εκπομπή είναι ένας μεγάλος περίπατος στο τώρα, στο πριν, σ’ αυτό που θέλουμε. Ο ραδιοφωνικός παραγωγός είναι αυτός που ιντριγκάρει με ερεθίσματα τον ακροατή και αυτός φαντάζεται τις εικόνες και βιώνει τα συναισθήματα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει όταν διαβάζεις ένα βιβλίο. Ο μυς της φαντασίας είναι, τελικά, ο μυς που πρέπει να γυμνάζουμε συχνότερα!

Θέλω μια πατρίδα ολόκληρη

Παρακολουθείς τα πολιτικά και τα κοινωνικά θέματα της Κύπρου; Αν και νέα ηλικιακά, ποια είναι η άποψή σου για όλα όσα συμβαίνουν σ’ αυτό το νησί μετά την τουρκική εισβολή;

Δεν έχω άποψη, έχω επιθυμία. Θέλω μια πατρίδα ολόκληρη. Θέλω τα παιδιά μου να ζουν χωρίς σύνορα. Πώς χωράει τόσο πάθος σε μια σταλιά τόπο; Μεγάλωσα με το ματωμένο «Δεν Ξεχνώ» σε όλα τα σχολικά τετράδια, για να αντιληφθώ αργότερα την απάτη που έκρυβε.

Ακούς περισσότερο ξένη ή ελληνική μουσική;

Ο στίχος στη μητρική μας γλώσσα είναι ένεση κατευθείαν στην καρδιά. Κάποια τραγούδια, είναι σωστά ποιήματα. Γίνονται βάλσαμο και παρηγοριά στην ψυχή. Παρόλο που τα Αγγλικά και τα Ιταλικά μου είναι πάρα πολύ καλά, όταν ακούω ξένο στίχο δεν με κάνει να νιώθω το ίδιο. Ο ρυθμός, όμως, η ίδια η μουσική δεν έχει αυτόν τον περιορισμό. Αγαπώ την κλασική μουσική, την τζαζ και τα blues, την μπόσα νόβα, τα fados, τα swing, τα νανουρίσματα, τα τανγκό... Υποκλίνομαι και θεριεύω στο ζεϊμπέκικο!

Το ποίημα σού φανερώνεται...

Ποια η σχέση σου με την ποίηση της Ελλάδας και της Κύπρου;

Διαβάζω ποίηση. Η ποίηση θέλει υπομονή. Θέλει να διαβάσεις ξανά και ξανά το ίδιο ποίημα και, κάποια στιγμή, όποτε αυτό θέλει, θα σου φανερωθεί. Μου αρέσει ιδιαίτερα το φως του Ελύτη, αλλά και το βάθος του Καβάφη, τα ερωτήματα του Σεφέρη, η δύναμη του Μόντη, η φυσικότητα του Βασίλη Μιχαηλίδη... Μ’ αρέσουν και πιο σύγχρονοι ποιητές, οι ζωντανοί ανάμεσά μας, όπως η Έλενα Τουμαζή.

Ζεις στη Λεμεσό. Σε μια πόλη, η οποία, σιγά-σιγά, χάνει το χρώμα της, τον χαρακτήρα της. Μια πόλη που σύντομα θα θυμίζει μια μικρή Νέα Υόρκη, ένα μικρό Σικάγο, με τους ουρανοξύστες, που ήδη άρχισαν να κυριαρχούν εκεί όπου ζεις... Έχεις άποψη;

Αντιλαμβάνομαι ότι η κάθετη ανάπτυξη βοηθά την οικονομία μας. Είναι μία άμεση λύση, αλλά όταν ένα κράτος έχει ως κύριο έσοδο την πώληση γης, τότε δεν έχει ένα μακροπρόθεσμο υγιές σχέδιο. Δεν θέλω να είμαι ουτοπική, αλλά πρέπει να βρούμε λύσεις, ώστε οι Κύπριοι να συνεχίσουν να νιώθουν ως ντόπιοι στον τόπο τους. Φοβάμαι την ανεξέλεγκτη αυτή ανάπτυξη στη Λεμεσό. Μένω στο παραλιακό μέτωπο της πόλης και μυρίζω δίπλα μου τη σκοτεινιά των «πύργων». Οι πολίτες δεν θα έπρεπε να έχουν λόγο στο τι συμβαίνει στην πόλη τους; Δεν μιλάμε για ένα έργο, αλλά για πολλά. Καθημερινά, ακούω για ένα καινούργιο Project.

Σκέφτηκες ποτέ να εγκαταλείψεις το νησί για να πας στην Ελλάδα ή κάπου αλλού εκτός Κύπρου;

Παλαιότερα ονειρευόμουν ένα σπίτι στον ωκεανό. Διώροφο, με πλατιά ξύλινη βεράντα μπροστά από τα κύματα. Μεγαλώνοντας, έμαθα να αγαπώ την ηρεμία της Μεσογείου και τις μνήμες του νησιού μας. Ο τόπος μας είναι οι άνθρωποί μας. Δεν εγκαταλείπω, γιατί θα μου λείψει η Κύπρος! Αλλά, θα ήμουν πολύ τυχερή, εάν κάποια στιγμή είχα δουλειές και στο εξωτερικό.

Ποια είναι το άμεσα καλλιτεχνικά σου όνειρα;

Θέλω να συνεχίσω να είμαι ενεργή στον χώρο της τέχνης. Να δοκιμάζομαι σε διαφορετικούς ρόλους, σε ρόλους διαφορετικούς από εμένα. Ο Κονσταντίν Στανισλάφσκι είπε «να κάνουμε το δύσκολο σύνηθες, το σύνηθες εύκολο, και το εύκολο όμορφο», αυτή είναι η δουλειά του ηθοποιού και η χαρά του επίσης!

Γράψε μας μια φράση ενός αγαπημένου σου διανοουμένου ή ποιητή και πες μας γιατί σε εκφράζει τόσο πολύ

Αν θα έπρεπε να διάλεγα κάτι, νομίζω θα ήταν κάποιο ποίημα του Κωσταντίνου Καβάφη. Ας πούμε, το Όσο Μπορείς.

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
Τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
Όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
Μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου
Μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την, στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία,
Ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική».

Νομίζω το ποίημα τα είπε όλα, αγαπητέ μου Πόλυ. Σε ευχαριστώ πολύ για τη φωνή που μου έδωσες!

 

Έλενα Χειλέτη, βιογραφικό

Η Έλενα Χειλέτη γεννήθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε Art & Design στο University Of Central England και Retail Design στο Central St Martins στο Λονδίνο.

Το 2014 ολοκληρώνει τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη.

Έχει μόνιμη συνεργασία με το Κανάλι 6 από το 2002, με τις μουσικές εκπομπές «Με φως και σκοτάδι», «Κόκκινο μήλο» και «Χρωματιστός άνεμος».

Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος 2012 στην τραγωδία «Ελένη» του Ευριπίδη ως κορυφαία του χορού σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους και το 2016 στην παραγωγή της ΕΘΑΛ «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Μηνά Τίγκιλη.

Επίσης, συμμετείχε «Στο βοτάνι της αγάπης» (Μανδραγόρας) του Νικολό Μακιαβέλι σε σκηνοθεσία Αχιλλέα Γραμματικόπουλου, παραγωγή της Εθάλ.

Ακόμα, ως Αγγελική Ματθαίου στον θεατρικό μονόλογο «Αναπολώντας τη Σμύρνη», σε σκηνοθεσία Τάκη Χριστοφάκη το 2016.

Συμμετείχε σε ταινίες μικρού μήκους, «The multiple layers of Maggie Papadopoulos» του David Izzat και Graig Wilson (Φεστιβάλ Εδιμβούργου 2014), «Three knocks on the door» της Βαλεντίνας Φαίδωνος και «Η σφαίρα υπάρχει μέσα μου» του Πέτρου Χαραλάμπους.

Το 2015 λαμβάνει μέρος με τον δικό της θεατρικό μονόλογο Mal Di Terra στο ετήσιο φεστιβάλ λογοτεχνίας «Σαρδάμ».

Συμμετείχε, επίσης, στις τηλεοπτικές παραγωγές «Εννέα Μήνες» Mega, «Όσα δεν ξέρεις» ΡΙΚ1, «Ο κόσμος να χαλάσει» ANT1, «Τατουάζ» Alpha.

Read 999 times

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ)

Ο Δήμος Λεμεσού και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Σόλων Μιχαηλίδης σας προσκαλούν σε συναυλία στη Λεμεσό

Ο Δήμος Λεμεσού και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Σόλων Μιχαηλίδης σας προσκαλούν σε συναυλία στη Λεμεσό

Ο Δήμος Λεμεσού και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Σόλων Μιχαηλίδης σας προσκαλούν το Σάββατο 14 Ιουλίου, 2018 η ώρα 7.00μ.μ. να...

Συνεχίζεται το 13ο Cyprus Rialto World Music Festival με τους Monsieur Dοumani

Συνεχίζεται το 13ο Cyprus Rialto World Music Festival με τους Monsieur Dοumani

Οι Monsieur Dοumani είναι το σχήμα που έφερε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο στο προσκήνιο την κυπριακή παραδοσιακή μουσική,...

Καταχειροκροτήθηκαν οι μαθητές της Κωνσταντίνας Νικολάου (Φωτογραφίες)

Καταχειροκροτήθηκαν οι μαθητές της Κωνσταντίνας Νικολάου (Φωτογραφίες)

Ταξίδεψαν νοητά τους θεατές στις πέντε ηπείρους με «το μαγικό δωμάτιο» Μια πρωτότυπη παράσταση παρουσίασε στον Τεχνοχώρο της ΕΘΑΛ...