A+ R A-
27 March 2017

ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ

Tου Χρήστου Χαραλάμπους     Αναμφίβολα το λιμάνι της Λεμεσού, σαν ο κύριος δίαυλος θαλάσσιας επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, χρειαζόταν μια κτιριακή ανακαίνιση και ειδικότερα κάποιους ανανεωμένους χώρους που να εξυπηρετούν με ανέσεις όσους ταξιδεύουν και να βοηθούν στον έλεγχο της διακίνησης εμπορευμάτων. Μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια η Λεμεσός έχει καταστεί σημαντικό λιμάνι για τον λεγόμενο τουρισμό κρουαζιέρας, στον οποίο οι ασχολούμενοι με την τουριστική βιομηχανία αλλά και οι καταστηματάρχες της πόλης στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τον κύκλο εργασιών τους. Είναι ενδεικτικό της σημασίας του λιμανιού το γεγονός ότι από τον Απρίλιο μέχρι και τον Νοέμβριο δέχεται, έστω και σταδιακά, μεγάλα κρουαζιερόπλοια που μεταφέρουν αρκετές χιλιάδες τουριστών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τοπική οικονομία. Από την άλλη, δεν είναι λίγες οι φορές που διαπιστώθηκαν «τρύπες» στο σύστημα ελέγχου και αστυνόμευσης με αποτέλεσμα παράνομα εμπορεύματα και φορτία να περνούν την πύλη του λιμανιού με κάθε «νομιμότητα». Το νέο λοιπόν κτίριο ή, όπως το έχουν ονομάσει οι ιθύνοντες (στην προκειμένη περίπτωση η ιδιοκτήτρια…
Αρθογραφία στη «ΛΕΜΕΣΟΣ» από την Βαλεντίνα Λοϊζίδου*:   Τις τελευταίες βδομάδες γινόμαστε μάρτυρες μιας ισοπεδωτικής κριτικής από τον κ. Νίκο Νικολαΐδη και το επιτελείο του τόσο προς το πρόσωπο του Ανδρέα Χρίστου όσο και προς τα έργα που υλοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της θητείας του ως δημάρχου Λεμεσού. Η εν λόγω τακτική αποκαλύπτει όλο και περισσότερο τις αδυναμίες και την έλλειψη οράματος από πλευράς του υποψηφίου που στηρίζει ο ΔΗ.ΣΥ. Ο κ. Νικολαΐδης επιλέγει να ασκεί μηδενιστική κριτική και να λοιδορεί τον ανθυποψήφιο του μαζί και όλους τους διατελέσαντες δημοτικούς συμβούλους αντί να μας παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πλάνο ή/και πρόγραμμα για την πόλη μας. Όσο οι φήμες ήθελαν τον Ανδρέα Χρίστου να μην επαναδιεκδικεί τη δημαρχία, σύνθημα του κ. Νικολαΐδη ήταν το «Αλλαγή σκυτάλης για μια καλύτερη Λεμεσό» που εξέφραζε την παραδοχή και αποδοχή του τεράστιου έργου που έγινε. Μόλις ο Ανδρέας Χρίστου εξέφρασε την πρόθεση του να είναι υποψήφιος η επικοινωνιακή ομάδα του κ. Νικολαΐδη άλλαξε το σύνθημα σε…
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε πρόσφατα τη δωδέκατη έκθεση για την εφαρμογή του κανονισμού του Συμβουλίου για την πράσινη γραμμή, που ισχύει από την 1η Μαΐου 2004. Ο κανονισμός ορίζει τους όρους εφαρμογής των διατάξεων του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κυκλοφορία προσώπων, εμπορευμάτων και υπηρεσιών διαμέσου της πράσινης γραμμής. Η παρούσα έκθεση καλύπτει την περίοδο 1.1.2015 – 31.12.2015, στην οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τροποποιήσει το Παράρτημα Ι, του κανονισμού για την πράσινη γραμμή, περιλαμβάνοντας και το άνοιγμα δύο νέων σημείων διέλευσης στη Δερύνεια και στη Λεύκα-Απλίκι. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης το 2015 σημειώθηκε αύξηση του αριθμού των Τουρκοκυπρίων και μικρή μείωση των Ελληνοκυπρίων που διήλθαν από την πράσινη γραμμή σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Κατά την περίοδο αναφοράς 534.879 Ελληνοκύπριοι (έναντι 589.906 το 2014) και 189.027 Ελληνοκυπριακά οχήματα (έναντι 200.562 το 2014) πέρασαν από τις ελεύθερες στις κατεχόμενες περιοχές. Ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων που εισήλθαν στις ελεύθερες περιοχές αυξήθηκε από 927.141 το 2014 σε 1.055.130…
Είπαμε παιδεία, αλλά προς τι όλο αυτό το παίδεμα; Είναι μια ερώτηση που συχνά πυκνά περνά από το μυαλό μου, γιατί σαφέστατα εκ της θέσεως μου και παιδεύω και παιδεύομαι. Τι να πρωτοαγγίξω και τι να αφήσω ανέγγικτο σε αυτή την απόπειρα παρέμβασης; Οι προβληματισμοί σωρό με καταπνίγουν. Είμαι παλιά καραβάνα στον χώρο της εκπαίδευσης. Η ιστορία μου; Μια πονεμένη ιστορία, με πολλή παίδεμα. Μήπως σας θυμίζει κάτι;Ας ξεκινήσω από τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς και τα δύσκολα εκείνα για όλους μας χρόνια στο δημοτικό σχολείο. Με το συσσίτιο, τα παλιά δανεικά παπούτσια, τα πολυφορεμένα ρούχα και τα γδαρμένα γόνατα από τα παιχνίδια σε χωμάτινα γήπεδα χωρίς κανονισμούς ασφαλείας. Από ένα ορεινό χωριό σε ένα ακριτικό σχολείο της πόλης. Να τελειώνω το δημοτικό με όμορφες και πολυποίκιλες εμπειρίες. Χωρίς δείκτες επάρκειας και επιτυχίας. Χωρίς σχέδια επαγγελματικής μάθησης. Οι δάσκαλοι μας με ένα και μοναδικό βιβλίο στο χέρι- το οποίο δεν είχε φτιάξει καμιά σπουδαία ομάδα διδακτόρων- και την βέργα, ενίοτε,…
Του Χάρη Τρίκκη Η στρατηγική ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο που διανύουμε, γνωστή ως Ευρώπη2020, είναι το πολιτικό πλαίσιο μέσω του οποίου η Ευρώπη φιλοδοξεί να μετατραπεί σε μια έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς οικονομία, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότατα της στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον και συμβάλλοντας στην κοινωνική συνοχή των κρατών μελών της. Ένας από τους βασικούς πυλώνες της νέας στρατηγικής εστιάζει την προσοχή του στον εκσυγχρονισμό των Ευρωπαϊκών πόλεων. Μέσω διαφόρων χρηματοδοτικών πλαισίων και ανταγωνιστικών προγραμμάτων η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται, στα επόμενα χρόνια, να χρηματοδοτήσει έργα ευρωπαϊκών πόλεων που θα υλοποιήσουν έργα που θα ενσωματώνουν στις υποδομές και υπηρεσίες τους την βιώσιμη ενέργεια, τις βιώσιμες μεταφορές, την καινοτομία και τεχνολογίες πληροφορικής. Ο Δήμος Λεμεσού μέσα από στοχευμένες και συγκεκριμένες ενέργειες προσπαθεί να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία. Τον Ιούνιο του 2014, έχουμε υποβάλει 7 συνολικά προτάσεις/δεσμεύσεις για έξυπνες πόλεις, πολιτική πλαίσιο που βρίσκεται στην καρδία της στρατηγικής Ευρώπη2020. Παράλληλα με την υποβολή αριθμού προτάσεων έχουμε…
«Δρόμος Λεμεσού - Λευκωσία. Δυο κυνηγετικά σκυλιά και τέσσερεις γάτοι, δολοφονημένα πεταγμένα στην άκρη του δρόμου», του Τάκη Μιχαήλ. Θα τους ονόμαζα και πατροκτόνους, χωρίς κανένα ενδοιασμό. Παίρνεις ένα κατοικίδιο και το μεγαλώνεις όπως ένα σου παιδί. Το ταΐζεις, του δίνεις ιατρική φροντίδα, του έχεις τον χώρο του να κοιμηθεί, είναι σύντροφος σου σε ώρες μοναξιάς, είναι σαν παιδί σου. Έρχεται μια ώρα που το βαριέσαι ή που θέλεις να το απαλλαγείς λόγω γήρατος. Το πετάς στους δρόμους στο έλεος του. Και μετά κορδώνεσαι, για το «ευγενικό σπορ» με το οποίο ασχολείσαι, βάζεις και ένα ταμπελάκι στο αυτοκίνητο, «Είμαι κυνηγός αγαπώ την φύση». Και έτσι, εκείνη την πρώτη μέρα, δείχνεις την ευγένεια σου και την αγάπη σου. Και έτσι και το ευχαριστώ σου σε κείνο το ζωντανό που δεν σε πλήγωσε ποτέ, που σε ακολούθησε σε βουνά και λαγκάδια, που κούρνιασε στα γόνατα σου να ζεσταθεί και να σε ζεστάνει, πολλές φορές όχι όσο το παιδί σου. Δρόμος Λεμεσού -…
Άρθρο της υποψήφιας Δημοτικού Συμβούλου στη Λεμεσό, Τροοδίας Αντωνιάδου     Η δημ. Βιβλιοθήκη , ιδρύθηκε το 1943 από το δημ. Συμβούλιο εκείνης της περιόδου. Ένα χρόνο μετά αφού είχαν ήδη συγκεντρωθεί αρκετά βιβλία και είχε εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος εξοπλισμός το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Από τον Οκτώβριο του 1945, η δημοτική βιβλιοθήκη ανοίγει τις πύλες της στο κοινό της Λεμεσού.   Η επιτροπή της βιβλιοθήκης που απαρτίζεται από τους Κώστα Πηλαβακη. Αμφιτρύωνα Υδραίο, Πάνο Φασουλιωτη, Ηρακλή Αγγελίδη, Γιάγκο Ποταμίτη, Πυθαγόρα Δρουσιωτη κ.α. ανέπτυξε αξιόλογη δράση τόσο για τον εμπλουτισμό της όσο και για την ανάπτυξη πολιτισμού, καθιστώντας τη βιβλιοθήκη ζωντανό πνευματικό κέντρο της πολης μας.   Ο εμπλουτισμός της βιβλιοθήκης στηρίχτηκε στη συστηματική αγορά και στις μεγαλόψυχες δωρεές των δημοτών. Μεγάλες οικογένειες της εποχής, συγγραφείς, ποιητές, πνευματικές προσωπικότητες αλλά και απλοί άνθρωποι δώριζαν τα βιβλία τους ενισχύοντας έτσι τη βιβλιοθήκη της πολης μας.   Η δημ. Βιβλιοθήκη ανέπτυξε δραστηριότητα και στον εκδοτικό τομέα. Αξιόλογη υπήρξε η έκδοση των ποιημάτων του…
Δεν βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά, αν και δεν θα ήτανε άσχημη ιδέα να γινόμασταν και εμείς, έτσι για αλλαγή, ψαράδες, να ρίξουμε και εμείς καμιά φορά τα δίκτυα και να πιάσουμε μια ψαριά καλή. Για την ώρα άλλοι τα ρίχνουνε τα δίκτυα στα κατάδικά μας χωρικά ύδατα.   Βγαίνει λοιπόν η βαρκούλα η κακόμοιρη και προσπαθεί να φτάσει στην Ιθάκη της. Στο απάνεμο λιμάνι της απελευθέρωσης και της επανένωσης. Χρόνια κρατάει το ταξίδι της. Κάποιους τους αποκάλεσαν καλούς καραβοκύρηδες, κάποιοι τα κατάφεραν κουτσά-στραβά να επιβιώσουν και κάποιοι τα έκαναν μαντάρα.   Εννοείται πως όσους η βαρκούλα κουβαλά κοιτάζουν είτε μόνο δεξιά, είτε μόνο αριστερά και έτσι έχουν μια παντελώς διαστρεβλωμένη εικόνα για την διαδρομή. Άλλα βλέπουν οι μεν, άλλα οι δε. Αν και τελικά μάλλον κάπου το μπέρδεψαν το δεξιά με το αριστερά και βλέπουν τα ίδια και τα απαράλλακτα. Λιγάκι στο χρώμα διαφέρουν οι εικόνες, ίσως έχει να κάνει με τα pixel και την ευκρίνεια.   Κάποιοι που…
"Η καλύτερη στιγμή να διορθώσεις τη στέγη είναι όταν ο ήλιος λάμπει." Έχω μάθει να τοποθετούμαι ξεκάθαρα και επιχειρηματολογώντας να υποστηρίζω τις απόψεις μου. Έχω πλήρη επίγνωση της έννοιας του κομματικού πατριωτισμού. Την ίδια ώρα έχω συνειδητοποιήσει από νωρίς ότι αυτό δεν συνεπάγεται της τυφλής υπακοής ή πλήρης εναρμόνισης με όλες τις αποφάσεις του κομματικού μου φορέα αλλά -κυρίως- στις αρχές και στην ιδεολογία που πρεσβεύει. Άλλωστε η διατύπωση θέσεων και πεποιθήσεων δεν μπορούν να λείπουν από το δημόσιο λόγο που έχω επιλέξει να συμμετέχω. Δεν θα το κρύψω λοιπόν ότι δεν είμαι σύμφωνος με την αναβολή των Δημοτικών εκλογών. Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την Τετάρτη 25/10/2016 την αναβολή των Δημοτικών Εκλογών λόγω της μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Διαφωνώ λοιπόν με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ιδιαίτερα σε συνάρτηση με το χρονικό ορίζοντα που έχει επιλεγεί να ληφθεί η συγκεκριμένη απόφαση. Η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ένα μείζων ζήτημα το οποίο συζητείται εδώ και χρόνια, θα μπορούσε να λαμβανόταν…
Μπορεί οι αρμόδιες υπηρεσίες να μη βρήκαν μέχρι στιγμής λύση για μείωση του πληθυσμού των αγρινών, ωστόσο μεγάλος αριθμός θα επηρεαστεί στα πλαίσια ανακατασκευής του δρόμου Λευκωσίας- Καλοπαναγιώτη προς Πύργο Τυλληρίας, που θα χρησιμοποιείται ως πρόσβαση προς το προτεινόμενο οδόφραγμα Λεύκας-Απλικίου.   Συγκεκριμένα, επιτροπή εμπειρογνωμόνων προέβη σε εξειδικευμένης μορφής εκτίμηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι θα επηρεαστούν τα αγρινά από την επέμβαση που θα γίνει στον χώρο από τις εκσκαφές και την επιχωμάτωση.   Επίσης, θα επηρεαστούν τα αγρινά από τον κατακερματισμό του βιότοπου, αλλά και από την αυξημένη όχληση που θα υπάρξει. Η επιτροπή κάνει λόγο ακόμα και για ενδεχόμενες, –με βάση όμως άλλες εμπειρίες– σημειώνει, σχεδόν βέβαιες, προσκρούσεις που θα υπάρξουν στα αγρινά από τα οχήματα.   Α.Ν.   Πηγή: philenews  
Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο είναι το πιο βασικό συστατικό μιας Ιατρικής Σχολής. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει ιατρική εκπαίδευση. Τελεία. Ο William Osler, ένας διακεκριμένος Καναδός καθηγητής, γνωστός για τις πρωτοποριακές του απόψεις και πρακτικές στη διδασκαλία της Ιατρικής – ο πρώτος Καθηγητής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου John Hopkins στη Βαλτιμόρη και, στη συνέχεια, Καθηγητής Ιατρικής στην Οξφόρδη – εισήγαγε τη διδασκαλία παρά-των-κλινών-των-ασθενών.   Με την πρακτική αυτή, μετέτρεψε την ιατρική εκπαίδευση από θεωρητικό αντικείμενο σε πρακτικό, συνδυάζοντας έτσι την επιστημονική γνώση με την αλληλεπίδραση με τους ασθενείς. Πώς αλλιώς θα εκπαιδευθεί ένας φοιτητής αν δεν μυηθεί ζωντανά, στο νοσοκομείο, στη θεραπεία των ασθενών; Ποιος πολίτης θα είχε εμπιστοσύνη σε έναν γιατρό που δεν είδε ποτέ του ασθενείς; Δεν είναι τυχαίο που όλες οι Ιατρικές Σχολές στον ανεπτυγμένο κόσμο χρησιμοποιούν τη μέθοδο αυτή.   Οι κλινικοί ακαδημαϊκοί (δηλαδή οι καθηγητές Ιατρικής που ασχολούνται με την πρακτική εκπαίδευση των φοιτητών στο νοσοκομείο – την παρά-την-κλίνη-των- ασθενών εκπαίδευση) επιλέγονται από τις Ιατρικές…
Εισηγήσεις για τον καλλωπισμό της πόλης δίνει ο κος Δημήτρης Ηρακλέους, υποψήφιος για Δημοτικός Σύμβουλος Λεμεσού, αφού η οπτική ρύπανση που έχει δεχθεί το κέντρο της πόλης από τους πασσάλους φαίνεται να είναι έντονη.   Με στοχευμένες δράσεις και προγραμματισμό ο κος Ηρακλέους, Επαρχιακός Γραμματέας Νεολαίας ΔΗΣΥ Λεμεσού,μίλησε στην εφημερίδα «Λεμεσός» και πρότεινε να αυξηθεί το πράσινο εντός της πόλης αντικαθιστώντας τους πασσάλους με ανθώνες ή δένδρα.   Μια καινοτόμα ιδέα η οποία στοχεύει στην απομάκρυνση του «γκρίζου τοπίου», όπως ανέφερε σχετικά. Επίσης θα είναι, λέει, μια καλή κίνηση και μια διέξοδος προς άτομα με αναπηρίες, ηλικιωμένους και παιδιά.   «Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πιο ανθρώπινη πόλη, που να μην κουράζει το μάτι και να μην δυσκολεύει τους πολίτες της, μια πόλη που η καθημερινότητα μας να είναι το ίδιο όμορφη με τα Σαββατοκύριακα μας», είπε χαρακτηριστικά.    
Millennials: Ποια είναι αυτή η «τυχερή» γενιά; Πώς ζει, πώς σκέφτεται για το μέλλον; Και γιατί δεν ενηλικιώνεται ποτέ;   Χαϊδεµένοι από τους γονείς µας, διευθυντές από τα γεννοφάσκια µας, εµείς που θα γινόµασταν άρχοντες του κόσµου ενηλικιωθήκαµε και ύστερα ήρθαν οι µέλισσες της κρίσης και µας τσίµπησαν στα οπίσθια. Άουτς.   Πρόσφατη έρευνα της διαΝΕΟσις χαρακτηρίζει τη σηµερινή (ελληνική) νέα γενιά «ενήλικους παίδες». Τι σηµαίνει αυτό;   Στο παιδικό δωµάτιο ακόµα έχει φως το βράδυ. Μέσα κοιµάται ένας 25άρης που ζει µε το χαρτζιλίκι των γονιών και καθυστερεί όσο το δυνατόν περισσότερο να ανοίξει την πόρτα του πατρικού και να βρεθεί αντιµέτωπος µε το απειλητικό τέρας της οικονοµίας που τον περιµένει εκεί έξω.   Ανταλλάσσει την ελευθερία µε τα γεµιστά της µαµάς και, κυρίως, µε την πολυπόθητη έλλειψη ευθυνών: οι γονείς θα του κάνουν τη φορολογική δήλωση, αν του χαλάσει το δόντι θα τον πάνε στο γιατρό τον οποίο και θα πληρώσουν µαζί µε την κλήση παράνοµης στάθµευσης και…
Ατυχές μέχρι άκυρο μπορεί να χαρακτηριστεί το πρόσφατο σχόλιο του Υπουργού Παιδείας, πως τα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας τον προηγούμενο μήνα ηταν μεμονωμένα. Και για του λόγου το αληθές, το ακόμα πιο πρόσφατο βίντεο ξυλοδαρμού μαθήτριας, που κακώς προσέτρεξαν όλοι να προπηλακίσουν. Πρέπει να καταλάβουμε πως το μπούλιγκ δεν αντιμετωπίζεται σε καμμία περίπτωση με μπούλιγκ αλλά με παιδεία. Μόνο με την σωστή παιδεία θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε από αυτό το δύσκολο αδιέξοδο που έχουμε φτάσει.   Δυστυχώς, η κακή συνήθεια των σχολείων να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί και η απραξία της Κυβέρνησης που παρουσιάζεται ανύμπορη να αντιμετωπίσει την κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια σχολεία και παινεύει τον εαυτό της για δήθεν αναβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας χτίζοντας μια ψεύτικη βιτρίνα, μας έχουν φέρει σχεδόν στο σημείο μηδέν. Όταν δυστυχώς σφυρίζεις αδιάφορα και εφαρμόζεις την πρακτική του "κρύψε να περάσουμε" σε κάποια στιγμή δεν θα μπορεί κανείς να σιωπήσει και θα ξεκινήσει ένα ξέσπασμα που στο…
Νάτανε οι νύχτες του Οκτώβρη τριακόσιες εξήντα πέντε. Νάτανε κάθε μήνας και ένας Οκτώβρης. Νάτανε με αυτά τα ταξιδιωτικά έγγραφα, ένα Φλάουτο και μια Άρπα και με προορισμό την μουσική μυσταγωγία να μέναμε σε ετούτο το ταξίδι, μέσα, παντοτινά, στις, ''Νύχτες του Οκτώβρη''   Ήτανε ο χώρος. Εκκλησία των Καθολικών Αγία Ειρήνη, γνωστή στους Λεμεσιανούς σαν η ''Φραγκοκλησιά''. Ήτανε ο θόλος να καμαρώνει περήφανος σαν έφτανε εκεί ψηλά ο ήχος του φλάουτου. Ήτανε η διακόσμηση των λουλουδιών να αφήνουν την μυρωδιά τους να γεμίζει την αίθουσα κάθε που οι χορδές της άρπας περνούσαν σαν πεταλούδας χάδι από πάνω τους.   Ήτανε Νύκτες του Οκτώβρη, ''October Nights'', ήτανε εκείνου του Οκτώβρη η νύκτα, η μια η νύκτα που πάντα θα θυμάμαι.   Ένα ανάλαφρο αεράκι ήρθε και κάθισε στους ώμους. ''Κλείστε την πόρτα''. Όχι, δεν ήταν το άνοιγμα της πόρτας της εκκλησιάς που έφερνε τ' αεράκι απ' έξω. Ήταν από μέσα, από κάπου εκεί ψηλά από τον θόλο, από εκεί ανάμεσα…
Του Τάκη Μιχαήλ   Κλείνει μια θητεία, αρχίζει η ανασκόπηση του έργου του δημάρχου κ. Ανδρέα Χρίστου και ο οποίος εξήγγειλε και τις κατευθυντήριες γραμμές της νέας, τρίτης πενταετίας την οποία διεκδικεί. Ο κ. Χρίστου υπηρέτησε για 15 χρόνια βουλευτής, 5 χρόνια υπουργός και 10 χρόνια δήμαρχος. Μπορεί να του δοθεί εντολή να συνεχίσει ή είναι ώρα αλλαγής σκυτάλης; Κάτι λέγαμε για ''καρεκλοκένταυρους;'' Στο πρώτο μέρος της ανασκόπησης θα δούμε τον κύριο Χρίστου, στέλεχος της νεολαίας της Αριστεράς, Πρόεδρο ΕΔΟΝ Λεμεσού, μέλος Π.Γ του ΑΚΕΛ, γενικά σαν εκπρόσωπο των λαϊκών και μικρομεσαίων συμφερόντων. Στο δεύτερο μέρος θα τον δούμε σαν υπουργό και δήμαρχο, και για δεκαπέντε χρόνια, σαν τον εκπρόσωπο των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ακούσαμε τον κ. Χρίστου, την πρώτη μέρα της εξαγγελίας της υποψηφιότητας του, έχοντας ''πρώτο τραπέζι πίστα'' την κ. Σιζοπούλου, όποιο μήνυμα κι' αν ήθελε να στείλει με αυτό. Σύμφωνα με την εξαγγελία, το κύριο, ίσως και μοναδικό μέλημα του κ. Χρίστου, θα είναι η ανάπτυξη των…
Το μεγάλο παζάρι, του Γιώργου Αγαπίου*   Θέλει μεγάλη προσπάθεια, υπομονή και ατέλειωτη μελέτη της ανθρώπινης σκέψης για να κατανοήσει κανείς τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ λόγους που οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και (κυρίως) ΕΔΕΚ επέλεξαν Αντρέα Χρίστου ως τον εκλεκτό τους για τη δημαρχία της Λεμεσού. Σε αντίθεση με την ηγεσία του ΑΚΕΛ που έκανε το αυτονόητο. Χρίστου = ΑΚΕΛ και ως γνωστό «το αίμα νερό δεν γίνεται».   Μπορούν όμως οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και (κυρίως) ΕΔΕΚ να μας εξηγήσουν γιατί Χρίστου και όχι Νικολαΐδη; Μήπως επειδή διάβασαν, ανέλυσαν και «εμβολίασαν» το πρόγραμμα του Αντρέα Χρίστου; Μήπως επειδή θεωρούν τόσο πετυχημένη τη δεκαετία του που πρέπει να γίνει (καλά να ‘ναι ο άνθρωπος) 15ετία, γιατί όχι και 20ετία;   Ή μήπως επειδή τα τελευταία δέκα χρόνια βελτιώθηκε τόσο πολύ η καθημερινότητα των πολιτών, το κυκλοφοριακό, οι υποβαθμισμένες συνοικίες ή κουμάνταρε τόσο καλά τα οικονομικά του (καταχρεωμένου) Δήμου; Ή απλά και μόνο υποστηρίζουν Χρίστου επειδή τους έταξε η ηγεσία του ΑΚΕΛ υποστήριξη σε άλλους…
Όλοι οι γονείς θα ήθελαν τα παιδιά τους να κάνουν κάποια πράγματα συχνότερα και κάποια άλλα λιγότερο συχνά.   Είναι αναμενόμενο, για παράδειγμα, ένας γονιός να θέλει το παιδί του να διαβάζει περισσότερο, να τρώει πιο υγιεινές τροφές, να γυρίζει σπίτι στην ώρα του. Από την άλλη, είναι αναμενόμενο, να θέλει το παιδί του να ασχολείται λιγότερο με πράγματα... όχι τόσο σημαντικά, όπως τα βιντεοπαιχνίδια ή το τηλέφωνο.   Προκειμένου, λοιπόν, ο γονιός να ελέγξει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού του, είναι σύνηθες να εφαρμόζει τιμωρίες και απειλές για να την αποτρέψει. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο γονιός βλέπει το παιδί του να μη διαβάζει και να κάνει κάτι άλλο αντί αυτού... αρχίζει τις απειλές:   "Δεν θα περάσεις στο Πανεπιστήμιο", "Δεν θα βρεις καλή θέση", "Εγώ τόσες θυσίες κάνω για εσένα κι΄εσύ με πληγώνεις με αυτό τον τρόπο" κλπ. Τέτοιου είδους απειλές συνοδεύονται αναπόφευκτα και από την τιμωρία. Βλέπει, για παράδειγμα, ο γονιός το παιδί του να παίζει ένα…
Της Μυρτώς Μαλλιώτου, Δικηγόρος/Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια   Οι διαμάχες αποτελούν κομμάτι της ανθρώπινης φύσης και η επίλυση των συγκρούσεων έχει υψηλό κόστος.   Η Διαμεσολάβηση είναι ένας εναλλακτικός τρόπος επίλυσης διαφορών μεταξύ δύο μερών, ο οποίος σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες έχει σχεδόν αντικαταστήσει πλήρως την ανάγκη τα μέρη να καταφεύγουν στα δικαστήρια για επίλυση των διαφορών τους. Μεταξύ των πλεονεκτημάτων της διαμεσολάβησης σε σχέση με το να επιλύεται μια διαφορά στο δικαστήριο είναι το πολύ χαμηλότερο κόστος της, και ο πολύ μικρότερος χρόνος που χρειάζεται για να επιλυθεί μια διαφορά.   Είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί ότι στη διαμεσολάβηση, τα μέρη με τη βοήθεια του διαμεσολαβητή, είναι που αποφασίζουν για τον τρόπο επίλυσης της διαφοράς τους με αποτέλεσμα συνήθως στο τέλος της διαδικασίας να μένουν και τα δύο μέρη ευχαριστημένα. Αυτό σε αντίθεση με το να επιλύεται μια διαφορά στο δικαστήριο που ίσως να έχει αρνητική έκβαση για ένα από τα δύο μέρη. Η διαδικασία της διαμεσολάβησης είναι εμπιστευτική, εθελοντική και…
Η μετάβαση σε μια πιο κυκλική οικονομία όπου η αξία των προϊόντων, των υλικών και των πόρων θα διατηρείται στην οικονομία δεν συνιστά πλέον μια πρόκληση για μελέτη, αλλά μια σημαντική αναγκαιότητα.   Σε μια εποχή που οι πρώτες ύλες καθίστανται σταδιακά σπανιότερες αλλά και η υπερ-χρήση που τους γίνεται από αναπτυγμένες χώρες δημιουργεί συνεχή προβλήματα σε αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες χώρες, επιβάλλεται άμεσα η μεταβολή στο σχεδιασμό, στην παραγωγή και στην κατανάλωση.   Σε πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε στην πόλη Τέρνη της Ιταλίας η Επιτροπή των Περιφερειών της Ε.Ε., ο ανώτερος σύμβουλος του «κέντρου στρατηγικής πολιτικής» της Κομισιόν Karl Falkenberg τόνισε την ανάγκη να υπάρξει αποφασιστικότητα από μέρους της Ευρώπης που οφείλει να καταστεί ο απόλυτος πρωταγωνιστής του καινοτόμου περάσματος από τη γραμμική οικονομία που χαρακτήριζε άλλες εποχές, στην κυκλική οικονομία και στον αειφόρο σχεδιασμό.   Ο όρος κυκλική οικονομία δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ή και να εξαντλείται μόνο στην ανακύκλωση ή στην επαναχρησιμοποίηση. Σίγουρα αυτά είναι μέρος της νέας…
του Αιμίλιου Βότση   Μελετώντας τα τελευταία ενεργειακά νέα σχετικά με την συμφωνία της χώρας μας για μεταφορά Φυσικού Αερίου στην Αίγυπτο, θα ήθελα να επισημάνω τα πιο κάτω.   Ξεκινώντας, θα πρέπει να γίνει μια πολύ προσεχτική μελέτη για να αποφασιστεί η διαδρομή που θα ακολουθήσει ο υποθαλάσσιος αγωγός. Η τοποθεσία του αγωγού αυτού θα πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μην εμποδίζει μελλοντικές κατασκευές αγωγών για μεταφορά ΦΑ σε άλλες χώρες π.χ. Ισραήλ και Ιορδανία. Επιπλέον, θα πρέπει να μελετηθεί το ενδεχόμενο ο αγωγός να μπορεί να εξυπηρετήσει και άλλες επιλογές στο μέλλον.   Στην παρούσα φάση, κρίνω πολύ σωστή την απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τις ανακαλύψεις του οικοπέδου 12 με αυτήν την συνεργασία. Αυτό θα αποτελέσει ένα δυνατό αντίδοτο για την τωρινή οικονομική κατάσταση του νησιού. Παρόλα αυτά, το αντίδοτο αυτό, θα έχει βραχυπρόθεσμη διάρκεια. Και εμείς δυστυχώς, στην κατάσταση που βρισκόμαστε, χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη. Και πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό.   Η χώρα…
Ο Δημοτικός Σύμβουλος Λεμεσού κος Άριστος Αριστείδου με σχετική επιστολή απευθύνθηκε στον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων Μάριο Δημητριάδη διατυπώνοντας τις απόψεις του σχετικά με τις «ανθυγιεινές, επικίνδυνες και ανύπαρκτες στάσεις λεωφορείων της Λεμεσού».   «Έντιμε Υπουργέ ,   Μία περιπέτεια που βιώνουν εκατοντάδες πολίτες της Λεμεσού είναι το περιμένοντας καθημερινά το λεωφορείο στις στάσεις που είναι τοποθετημένες στους δρόμους εντός κι εκτός πόλης.Όλοι σχεδόν οι πολίτες αγανακτισμένοι, ταλαιπωρημένοι από την ορθοστασία αλλά και φοβισμένοι (ξένοι και ντόπιοι )περιμένουν τα λεωφορεία σε μια προσπάθεια να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης, όπως άλλωστε προτρέπει το Υπουργείο Συγκοινωνιών (!) προωθώντας τη μετακίνηση χωρίς αυτοκίνητο εντός του αστικού κέντρου, προσπάθεια που όμως δεν φαίνεται να «ενθαρρύνουν» οι τεχνικές προδιαγραφές στα εν λόγω σημεία.   Ωστόσο, πρακτικά και παρά το γεγονός ότι η καλή διάθεση υπάρχει δυστυχώς πολύ σύντομα μετατρέπεται σε «Οδύσσεια» κάθε φορά μάλιστα που οι πολίτες προσεγγίζουν τις στάσεις « φαντάσματα »!Ψάχνοντας λίγο πιο βαθιά με μια μικρή μελέτη το θέμα…
Με προϋποθέσεις... :D    G.S.    Οι περιπτώσεις εκπτώσεων στα τέλη σκυβάλων: (α) Στους κατόχους «Βιβλιαρίου Ατόμου με Αναπηρία» το οποίο εκδίδεται από την Υπηρεσία Μέριμνας Αναπήρων (Υ.Μ.Α.) του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων παρέχονται οι ακόλουθες εκπτώσεις:(i) Σύμφωνα με τον Έκτο Πίνακα του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (Ν. 41/80) αν έχουν αναπηρία βαθμού μέχρι 70 τοις εκατόν (70%) παρέχεται έκπτωση 25% ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος τους και αναπηρία βαθμού 70 τοις εκατόν (70%) και άνω παρέχεται έκπτωση 50% ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος τους. (β) (i) Τα νοικοκυριά Συνταξιούχων που το μόνο εισόδημα τους είναι οι συντάξεις που παίρνουν από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα πληρώνουν ποσό που είναι ίσο με ποσοστό 10% των μηνιαίων συντάξεων που παίρνουν, με ελάχιστο ποσό το 50% της αρχικής φορολογίας(ii) Σε υπερήλικες άνω των 75 ετών θα παρέχεται έκπτωση 75% νοούμενου ότι το ετήσιο εισόδημα τους δεν υπερβαίνει τις €14.000 και έκπτωση 65% νοούμενου ότι το ετήσιο εισόδημα τους δεν υπερβαίνει τις…
Η αξιοπρέπεια ως βασική έννοια και αξία τείνει να κυριαρχήσει στον δημόσιο λόγο των κοινωνικών κινημάτων από τη δεκαετία του 1990 και μετά, με διάφορους όρους.   Ως αξιοπρέπεια, λοιπόν, χαρακτηρίζουμε τη συναίσθηση της προσωπικής μας αξίας και την εξασφάλισή της με έντιμες πράξεις, συμπεριφορά που ταιριάζει στην αξία μας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει σχέση με την αξία του ανθρώπου ως ελεύθερου και λογικού όντος.   Αξίζει ν’ αναφέρουμε στο ότι ο όρος αξιοπρέπεια αναδεικνύεται με το έργο του Καντ, ο οποίος υποστήριξε ότι ο άνθρωπος δεν έχει τιμή αλλά αξία, την αξιοπρέπειά του. Πιο αναλυτικά, για τον Καντ, «η λογική συσχετίζει κάθε υποκειμενικό γνώμονα της θέλησης ως καθολικού νομοθέτη με κάθε άλλη θέληση καθώς και με κάθε πράξη ενός έλλογου όντος προς τον εαυτό του, και αυτό όχι από κάποια άλλη πρακτική αιτία ή για κάποια μελλοντική ωφέλεια αλλά μόνο χάρη στην ιδέα της αξιοπρέπειας του έλλογου όντος, το οποίο δεν υπακούει σε κανένα άλλο νόμο από εκείνο τον…
Να είμαστε πάντοτε καλοί, αξιοπρεπείς και μετρημένοι. Να είμαστε συνεπείς, συνετοί και με το βλέμμα χαμηλά.   Ευγενικοί, με τρόπους γαλαζοαίματους και χαμόγελο φτιαχτό και δοτικοί, πάντοτε ένα κλικ σκυφτοί κι έναν αέρα καλοστημένο, σε καλούπι, σοβαρό, γιατί... τι θα πει ο κόσμος; Ήδη από πολύ νωρίς με χίλιους δυο τρόπους, με χίλιες δυο λέξεις, φράσεις και εκφράσεις μας φυτεύτηκαν ιδέες για το πώς «πρέπει να είμαστε» για να είμαστε αρεστοί, να λειτουργούμε σε ομάδες, για να μην είμαστε διαφορετικοί, για να ΜΗΝ είμαστε εμείς. Λες και γεννηθήκαμε γι’ αυτό! Ας γελάσω...   Είναι σχεδόν τρομακτικό πως μας φυτεύτηκαν ιδέες ήδη από τα παιδικά μας χρόνια, τους γονείς, τους δασκάλους και καθηγητάδες πάσης φύσεως για το πώς είναι σωστό και «ηθικόν» να είμαστε, ενώ ποτέ κανείς δε γύρισε με μια λάμψη στα μάτια να μας πει «Απλά να είσαι εσύ! Απλά να είσαι ο εαυτός σου»! Λες και όλοι αυτό φοβόντουσαν τελικά. Λες και όλοι έτρεμαν στην ιδέα του ότι…
Τους πιο ξεχωριστούς ανθρώπους, εκείνους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά, τους αναγνωρίζεις συνήθως απ’το βλέμμα, «έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης.   Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών τους, έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα. Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα. Είναι για τους θαρραλέους όπως η θάλασσα και η αγάπη».   Οι άνθρωποι αυτοί είναι συχνά μελαγχολικοί και χαμένοι στις σκέψεις τους. Ψάχνονται συνεχώς, αποζητούν να μάθουν τον εαυτό τους, τους γύρω τους, τον κόσμο, τη ζωή. Δε φοβούνται να κοιτάξουν κατάματα τα συναισθήματά τους και να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους. Θέλουν να ζήσουν. Αληθινά, έντονα, αυθεντικά ,με πάθος, με μαγεία και αναζητούν συνταξιδιώτες στην ιδανική αυτή πορεία, που έχουν φανταστεί.   Είναι συνήθως αρκετά ονειροπόλοι, έχουν μια ιδεατή εικόνα της πραγματικότητας και της ζωής τους και προσπαθούν με κατωφερείς νοητικές διεργασίες να την εφαρμόσουν στα πράγματα. Γι’αυτό προσπαθούν να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερο το περιβάλλον τους,…
Ύπαρξη και ζωή. Δυο έννοιες απόλυτα συνυφασμένες αλλά συγχρόνως και εκ διαμέτρου αντίθετες.   Άλλο το «υπάρχειν» κι άλλο το «ζην». Κι άλλο το «ευ ζην».   Το «υπάρχειν» είναι το πλέον δεδομένο, το στατικό, το αδιαπραγμάτευτο. Τουλάχιστον για όσο οι μύες της κάθε καρδιάς ηχούν αυτό το αθόρυβο «τικ-τακ».   Το «ζην» από την άλλη, είναι μου φαίνεται μια εντελώς προσωπική υπόθεση, η οποία δε συσχετίζεται με κανένα μυ και κανένα δεδομένο. Μια υπόθεση άκρως διαχειρίσιμη. Πόσοι είν’ αυτοί που απλά υπάρχουν δίχως να ζουν; Που αφήνουν τις ώρες, τις μέρες, τα χρόνια, τη ζωή ολόκληρη, όλα, να πετάνε μακριά, να εξατμίζονται πριν καν γίνουν ατμός.   Ακόμη και χθες, συζητούσα για αυτή τη μη ζωή. Τη βολεμένη ύπαρξη, που καλοκάθισε στην πολυθρόνα και δε λέει να αλλάξει κανάλι ζωής. Κρίμα μεγάλο, όταν η δύναμη της βολής, κάνει το μυστηριώδες, το αναπάντεχο, το απρόσμενο, το άγνωστο της ζωής να χάνεται. Καταστροφή, εκ των χειροτέρων, όταν ξυπνήσει κανείς δεκάδες χρόνια…
Μερικούς ανθρώπους τους συμπαθούμε με την πρώτη ματιά, άλλους τους αντιπαθούμε και μας απωθουν, χωρίς να μας έχουν κάνει κάτι, χωρίς να τους γνωρίζουμε.   Κάποιους τους ερωτευόμαστε, τους ποθούμε, λιώνουμε για χάρη τους, ενώ για κάποιους άλλους αδιαφορούμε ή τους ξεχνάμε.   Υπάρχει όμως και μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων:   Αυτούς που όταν τους συναντήσουμε, νιώθουμε αμέσως ότι κάτι βαθύτερο μας συνδέει, ότι κάπου τους έχουμε ξαναδεί, ότι τους γνωρίζαμε μια ολόκληρη ζωή.   Είναι περίεργο συναίσθημα, δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς.   Κάποιες φορές νομίζουμε ότι είναι φιλία, κάποιες φορές ότι είναι έρωτας.   Η ψυχή μας έχει μνήμη   Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Πλάτωνας, που λέει πως η ψυχή μας πριν κατοικήσει στο σώμα μας έχει γνώση όλων αυτών των θεμάτων, που είναι αντικείμενα θεωρητικών ερευνών αλλά και τις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής.   Κατά την ενσωμάτωσή της όμως τα ξεχνάει...   Έχει πάντως τη δυνατότητα να τα ξαναθυμηθεί και συχνά το καταφέρνει!   Αν…
Γιορτή κρασιού 2016     Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει την αναβάθμιση της Γιορτής του Κρασιού. Όλα είναι πιο οργανωμένα, υπάρχει μεγαλύτερη τάξη και σεβασμός σε όλους τους συμμετέχοντες. Συγχαρητήρια στην Οργανωτική Επιτροπή και ιδιαίτερα στη Σκεύη που «έβαλε την σφραγίδα της».     Για πρώτη φορά η πλειονότητα των οινοποιείων της Κύπρου βρίσκονται μαζεμένα σε ένα ενιαίο χώρο, μετά από τις κοινές προσπάθειες του Δήμου Λεμεσού, του Ομίλου Οινοφίλων Κύπρου και του ΣΟΚ. Οι επισκέπτες της Γιορτής του Κρασιού έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η κυπριακή οινοποιεία σήμερα. Συνολικά 16 οινοποιεία, κάτω από την ίδια ομπρέλα παρουσιάζουν κάθε βράδυ τα προϊόντα τους και συζητούν με τους καταναλωτές, ντόπιους και ξένους.     Ταυτόχρονα μια άλλη καινοτομία που ήταν επιθυμία πολλών ομάδων, εδώ και καιρό, όπως στα πλαίσια της Γιορτής του Κρασιού γίνονται και επιστημονικές παρουσιάσεις, είναι η διάλεξη από τον Δρα. Θουκή Γεωργίου, Οινολόγο στον Κλάδο Αμπελουργίας και Οινολογίας του Τμήματος Γεωργίας και Πρόεδρο…
«Δεν μπόρεσα να πάρω μέρος διότι το κάθε ποτήρι πωλούνταν για ΤΡΙΑ ΕΥΡΩ ΤΟ ΕΝΑ...ΈΛΕΟΣ!»   Φίλοι της Σύνταξης, με ικανοποίηση διαπιστώνω πως η εφημερίδα σας ήταν παρούσα στην διάλεξη του Δρ Θουκή Γεωργίου για τον Κύπριον Οίνον και τις ντόπιες ποικιλίες του.   Ο ομιλητής, άρτιος, ενημερωμένος, σφαιρικά οργανωμένος, και φιλικός στην έκφραση, άφησε θετικές εντυπώσεις, νομίζω στο ακροατήριο του εκεί στο Ιστορικό Αρχείο της Λεμεσού. Δυστυχώς κάποιοι από τους παριστάμενους επιδόθηκαν σε διαμαρτυρίες την ώρα της ομιλίας σε ψιθύρους, εμποδίζοντας την επικοινωνία με το υπόλοιπον του ακροατηρίου. Νομίζω όμως τα παράπονα σημειώθηκαν διότι ο Δρ Θουκής έδειξε τον "αυτοκράτορα" κατά τι "γυμνόν"..δηλαδή πως το Κύπριον Νάμα (κουμανταρία) αξίζει περισσότερη προσοχή και αγορά από τους ξένους οίνους. Ορθόν. Ο γράφων, με την έμπρακτη εκτίμηση του κοινού σημείωσε τα δυνατά συμποσιακά και μυθικά στοιχεία του κύπριου βάλσαμου. Ακολούθησε γευσιγνωστική παράθεση στην οποίαν δεν μπόρεσα να πάρω μέρος διότι το κάθε ποτήρι πωλούνταν για ΤΡΙΑ ΕΥΡΩ ΤΟ ΕΝΑ...ΈΛΕΟΣ! Λούης Κυλώνης  …
Είναι φυσικά χαρακτηριστικό της κλικοθηρικής εποχής, όμως έχετε προσέξει πόσο έχουν αυξηθεί τα άρθρα για «θαύματα που συγκλονίζουν»;   Του 'Αρη Δημοκίδη   Ποτέ άλλοτε δεν γίνονταν τόσα πολλά συγκλονιστικά θαύματα, όπως μας πληροφορούν σάιτ όπως είναι το Κωλοχανείο ή το Σβούρα. Όσο περισσότερα γίνονται όμως, τόσο πιο ασαφείς και επινοημένες οι πληροφορίες.   Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό. Η ψηφιακή εποχή, που κάθε ψέμα και κάθε επινοημένο θαύμα μπορεί να διασταυρωθεί, όχι μόνο δεν απομόνωσε τους τσαρλατάνους, όχι μόνο δεν ξεσκέπασε τα ψέματα, αλλά βοήθησε και στην ακόμα μαζικότερη διάδοσή τους!   Πριν χίλια ή έστω 200 χρόνια, θα ήταν λογικό να πιστέψουν όλοι ότι έγινε κάποιο θαύμα αρκεί να μεταδιδόταν από στόμα σε στόμα, αφού δε θα απαιτούνταν κάποια *απόδειξη* και δεν θα μπορούσε να υπάρξει κιόλας. Όμως το 2016, με τα έξυπνα κινητά που ηχογραφούν, βιντεοσκοπούν και βγάζουν φωτογραφίες, θα περίμενε κανείς πως αυτός που ισχυρίζεται πως έγινε θαύμα θα το κατέγραφε, και θα αποδείκνυε ότι έλεγε αλήθεια.  …
Βρώμα και σκουπιδαριό επικρατεί στο πάρκο - παιδική χαρά στην περιοχή Νεάπολης και συγκεκριμένα επί της οδού Οικονόμου Παναγίδη.   Αναγνώστρια της εφημερίδας «Λεμεσός» εξέφρασε τα παράπονά της σχετικά με την άσχημη εικόνα του πάρκου της γειτονιάς της.   Σύμφωνα με την κα Αναστασία κάτοικος της περιοχής, το σκηνικό περιλαμβάνει διάσπαρτα σκουπίδια στο έδαφος, σοροί φύλλων, κάδοι γεμάτοι μέχρι πάνω από απορρίμματα, κάθε λογής χαρτιά και υπολείμματα.     Αυτή η παιδική χαρά αποτελεί ίσως τον μοναδικό χώρο αναψυχής για πολλά παιδιά που μένουν με τις οικογένειές τους στην περιοχή και παρόλα αυτά συνεχίζει να βρίσκεται σε αυτό το μαύρο χάλι, άκρως επικίνδυνο για την υγεία όσων το επισκέπτονται, ανέφερε χαρακτηριστικά.     Η κα Αναστασία μας έστειλε φωτογραφίες από κάθε γωνιά του πάρκου στις οποίες φαίνεται ξεκάθαρα η περιβαλλοντική αλλά και οπτική ρύπανση.   Επίσης καταγγέλλει πως μία κάτοικος της περιοχής αδειάζει συστηματικά τους δημόσιους κάδους.  Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κ. Αναστασίας η γυναίκα αυτή πετάει έξω από…
Τον περασμένο Μάιο έκρηξη φιάλης υγραερίου κατέστρεψε το σπίτι 74χρονης γυναίκας στο χωριό Αναρίτα της Πάφου. Οι συγχωριανοί κινητοποιήθηκαν αμέσως να στεγάσουν τη γυναίκα, αρχικά προσωρινά κι έπειτα να βρουν τρόπο να της αντικαταστήσουν με κάποιο τρόπο το σπίτι. Και χθες διαβάσαμε πως εγκρίθηκε από τις επίσημες Αρχές ο έρανος που οργάνωσε η ομάδα πρωτοβουλίας με στόχο να συλλέξει 25.000 ευρώ για τη δημιουργία ενός μικρού υποστατικού. Ποσό το οποίο δεν είναι πολύ δύσκολο να μαζευτεί δεδομένων των φιλάνθρωπων αισθημάτων που χαρακτηρίζουν τον κόσμο της Κύπρου, γεγονός που έχει αποδειχτεί πάμπολλες φορές. Ακόμα και εταιρείες ίσως ανταποκριθούν με προσφορά υλικών.   Το ότι εξακολουθούμε να νοιαζόμαστε για ανθρώπους που έχουν ανάγκη και να δίνουμε πρόθυμα, για άτομα ή και χώρες που ενίοτε περνούν μια δυσκολία, είτε Ελλάδα ονομάζεται είτε Σρι Λάνκα, είναι ευτύχημα. Παρά την όση αλλοτρίωση έχουμε υποστεί, αυτό παραμένει χαραγμένο, ίσως, στα κύτταρά μας και ακόμα λειτουργεί. Ποιος είναι όμως ο ρόλος του κράτους σε τέτοιες περιπτώσεις; Ένας…
Πραγματικός εφιάλτης έχει καταντήσει το φαινόμενο των άτσαλα και απρόσεκτα σταθμευμένων αυτοκινήτων στο χώρο στάθμευσης του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού.    Πρόκειται για ένα χώρο από τον οποίο περνάνε δεκάδες χιλιάδες αυτοκίνητα καθημερινά, μεταφέροντας είτε εργαζόμενους, είτε ασθενείς, είτε συγγενείς και οικείου ασθενών. Κι ενώ σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται να διευκολύνεται και να επιταχύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η προσέλευση στο νοσηλευτήριο, κάποιοι ασυνείδητοι φροντίζουν για το αντίθετο. Όταν, για να βολευτεί κάποιος, δυσκολεύει τη ζωή άλλων δέκα είναι δύσκολο να δούμε σημάδια προόδου στις ζωές μας, όσα μέτρα κι αν λάβουν οι αρμόδιοι. Όταν ένα αυτοκίνητο καταλαμβάνει δύο ή ακόμα και τρεις θέσεις ενίοτε, στερεί την ευκολία που διακιούται ο συνάνθρωπός του, ιδίως σε έναν τόσο ειδικό και ευαίσθητο χώρο όπως το νοσοκομείο.   Σε αυτά τα ζητήματα μόνο η ευσυνειδησία και η ευαισθησία του καθενός από εμάς μπορεί να δώσει λύση.        
Μου έστειλε ένας φίλος τις προάλλες «Φίλε καλλύττερα να μείνουμε όπως είμαστε. Τζείνοι ποτζεί τζαι ‘μεις ποδά». Είναι αλήθεια ότι το ακούω συχνά κυρίως από ανθρώπους που έχουν ειλικρινείς, ανησυχίες για μια ενδεχόμενη λύση του κυπριακού. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι οποίοι ακούνε για πρόοδο στο κυπριακό και αντί να χαίρονται φοβούνται.   Πολλοί από αυτούς είναι συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, οι οποίοι λόγω των τραγικών γεγονότων της τουρκικής εισβολής, της έλλειψης εμπιστοσύνης προς την Τουρκία αλλά την έλλειψη ενημέρωσης θεωρούν εσφαλμένα πως η διατήρηση της παρούσας κατάστασης είναι η δεύτερη καλύτερη επιλογή. Αυτό όμως αποτελεί μια τεράστια ψευδαίσθηση για ένα πολύ σημαντικό λόγο.   Η παρούσα κατάσταση δεν είναι μια στατική κατάσταση χωρίς εξέλιξη. Αντίθετα είναι μια συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση που λειτουργεί εναντίον μας. Για να καταλάβουμε του λόγου το αληθές θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πως εξελίχθηκε η «παρούσα κατάσταση» τα τελευταία 41 χρόνια.   Η συνεχής μεταβολή της παρούσας κατάστασης επηρεάζει δύο πυλώνες του κυπριακού προβλήματος. Ο…
Σκουπίδια και κατεστραμμένα παιχνίδια «κοσμούν» εδώ και αρκετό καιρό το δημόσιο πάρκο Αντώνη Φιλίππου στην περιοχή Ομονοίας. Η εφημερίδα «Λεμεσός» δέχτηκε σήμερα παράπονα από τον κ. Γιώργο Φελλά κάτοικο της οδού Τσακάλωφ στην Ομόνοια αναφέροντας πως διάφορα άτομα, ίσως λόγω φτώχειας, έρχονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας λεηλατώντας τους κάδους και ψάχνοντας σκουπίδια. Ισχυρίζεται πως μαζεύουν τενεκεδάκια και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά με αποτέλεσμα να αφήνουν αυτά που δεν χρειάζονται σκόρπια στο έδαφος, πράγμα όπως λέει «απαράδεκτο», αφού δεν υπάρχει ο στοιχειώδης σεβασμός προς τους υπόλοιπους επισκέπτες του πάρκου.     Η εφημερίδα «Λεμεσός» μετέβη στο σημείο και κατέγραψε εικόνες που δεν τιμούν κανένα, αφού τα σκουπίδια έχουν κατακλύσει τον χώρο.   Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Φελλά άγνωστοι έχουν ξεκολλήσει την προειδοποιητική πινακίδα του Δήμου από τον στύλο ηλεκτρισμού, η οποία αφορά τα σκύβαλα που τοποθετούνται εκεί για να τα περιμαζέψει το σκουπιδιάρικο. Ενώ εισηγείται ο κάθε κάτοικος να χρεώνεται από τον Δήμο το δικό του κάδο για…
Κατεστραμμένες οι στάσεις των λεωφορείων που χρησιμοποιούν κάτοικοι της Λεμεσού και οι οποίες χρήζουν αντικατάστασης.   Η εφημερίδα «Λεμεσός» δέχτηκε σήμερα παράπονα από κάτοικο της Λεμεσού σχετικά με την απαράδεκτη εικόνα, όπως ανέφερε, των στάσεων λεωφορείων στην οδό Βασιλέως Παύλου στην Ομόνοια. Η εφημερίδα μετέβη στο σημείο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, τα όσα μας περιέγραψε.     Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες δύο στάσεις λεωφορείων στην περιοχή μαρτυρούν την έντονη φθορά τους, αφού τα σίδερα έχουν λυγίσει και η οροφή έχει ξεκολλήσει. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο το συγκεκριμένο ζήτημα καθιστά τα σημεία αυτά επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα των εκατοντάδων πολιτών που περιμένουν καθημερινά το λεωφορείο.     Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, η ποιότητα ζωής των ατόμων αυτών που χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς μετατρέπεται καθημερινά σε βασανιστήριο. Δεν παράλειψε να αναφέρει ότι την ίδια στιγμή οι ίδιες στάσεις μετατρέπονται σε εστίες μόλυνσης που απειλούν τη δημόσια υγεία καθώς σκουπίδια μαζεύονται γύρω γύρω.     Η εφημερίδα…
Όταν πέφτει η νύχτα, σκηνές σαν αυτές εκτυλίσσονται στους δρόμους της Λεμεσού..   Αυτόπτης μάρτυρας μοιράζεται στην εφημερίδα «Λεμεσός» ένα περιστατικό που έχει βιώσει το περασμένο βράδυ της Δευτέρας.   Ήτανε Δευτέρα 22 Αυγούστου και ώρα 2:30 τα ξημερώματα. Καθώς η νύχτα έχει καλύψει την πόλη η Σ.Σ. από τη Λεμεσό, σύμφωνα με τα όσα μας ανέφερε, πορευόταν καθ οδόν προς την οδό Ανεξαρτησίας με κατεύθυνση την οδό Σαριπόλου για νυχτερινή έξοδο. Ξαφνικά μια τραγική εικόνα εξελίσσεται μπροστά στα ανυποψίαστα μάτια της, όταν ένας ενήλικος άνδρας προσπαθούσε να αναζητήσει φαγητό μέσα από τους δημόσιους κάδους σκουπιδιών.   «Ένιωθα τύψεις που πήγαινα να διασκεδάσω. Από εκείνη τη στιγμή το σκέφτομαι συνέχεια. Δεν θέλω να σκέφτομαι πως υπάρχουν συνάνθρωποί μου που πεινούν»   Ένα συγκλονιστικό φαινόμενο, θα λέγαμε, που δυστυχώς συμβαίνει μπροστά στα μάτια των συμπολιτών μας και που αποτελεί κομμάτι μιας σκληρής πραγματικότητας. Μας λυπεί αφάνταστα όταν ξέρουμε πως αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη…
Με κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητας πολλοί ηλικιωμένοι είναι αναγκασμένοι καθημερινά να κάνουν χρήση του δρόμου αντί του πεζοδρομίου.   Τις φωτογραφίες έλαβε η εφημερίδα «Λεμεσός» πριν λίγες ώρες από αναγνώστη, κάτοικο της περιοχής Ομονοίας.       Πρόκειται για φωτογραφίες, οι οποίες αποικονίζουν έναν ηλικιωμένο άνδρα στην οδό Αφρικής να προσπαθεί με το μπαστούνι του να περπατήσει κάνοντας ελιγμούς ανάμεσα από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα, τα οποία καταλαμβάνουν το πεζοδρόμιο.   Από τις φωτογραφίες φαίνεται πως δεκάδες αυτοκίνητα σταθμεύουν πάνω σε αυτό, καθιστώντας δύσκολη τη διέλυση των πεζών, ενώ η κυκλοφορία δείχνει να πραγματοποιείται μετ΄ εμποδίων. Μάλιστα την ώρα που ο ηλικιωμένος πασχίζει να περπατήσει, λεωφορείο έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση προς το μέρος του σε ένα δρόμο που έχει στενέψει λόγω των αυτοκινήτων σε αντικριστά πεζοδρόμια.     Η σωματική αδυναμία και οι κινητικές δυσκολίες είναι γνωστό πρόβλημα, οπότε η ευαισθησία μας και ο σεβασμός προς αυτή την ομάδα ατόμων δε (θα έπρεπε να) είναι μόνο υποχρέωση μας αλλά…
Πρόσφατα στο γραφείο συζητούσαμε τι έκαναν οι παλιοί με τα σκουπίδια. Εύκολα διαπιστώσαμε ότι οι παππούδες και οι γονείς μας δεν είχαν σκουπίδια.   Μετά τη Γαλλία και η Ιταλία λαμβάνει μέτρα για τη δραστική μείωση της παραγωγής σκουπιδιών. Η Ιταλία από τον Ιούνιο βρίσκεται στη διαδικασία της ψήφισης νόμου που θα ενθαρρύνει υπεραγορές και εστιατόρια να σταματήσουν να πετούν τρόφιμα που δεν έχουν πουληθεί. Τα περισσεύματα θα μπορούν να διατίθενται σε κοινωφελή ιδρύματα ή στο κοινό. Όσο για τα εστιατόρια, προωθείται αυτό που και στον τόπο μας είναι γνωστό ως «σακούλα για τον σκύλο», που σημαίνει ότι, είτε υπάρχει είτε όχι κατοικίδιο, τα υπόλοιπα του τραπεζιού μας μπορούν να καταναλωθούν στο σπίτι.   Εμείς εδώ έχουμε κατά κάποιο τρόπο αποδεχθεί τη «σακούλα για τον σκύλο», ειδικά τα τελευταία χρόνια, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε πολύ ψηλά, αν δεν κρατούμε και τα σκήπτρα, στην παραγωγή σκουπιδιών αφού παράγουμε περίπου δύο κιλά απορρίμματα κατά κεφαλή ημερησίως. Το κατόρθωμά μας μας φέρνει εκατόν…
Η συμβολή του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Μέσα Επικοινωνίας και Δημοσιογραφία στην Κοινωνία της Πληροφορίας» του Πανεπιστημίου Frederick   ΤΟΥ ΔΡΑ ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ*   Τον Ιούλιο του 2014 εγκρίθηκε από την Επιτροπή Αξιολόγησης Ιδιωτικών Πανεπιστημίων της Κυπριακής Δημοκρατίας το πρωτότυπο, όχι μόνο για τα κυπριακά δεδομένα, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών(ΜΑ) στις Επιστήμες της Επικοινωνίας: «Μέσα Επικοινωνίας και Δημοσιογραφία στην Κοινωνία της Πληροφορίας», του Τμήματος Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και ΜΜΕτου Πανεπιστημίου Frederickκαι αμέσως μετά, κατά το χειμερινό εξάμηνο του 2014, δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές του. Πέραν τούτου το εν λόγω ΜΠΣ έχει και τους πρώτους αποφοίτους του. Έτσι το Τμήμα Δημοσιογραφίας,Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Frederick, το πρώτο και μεγαλύτεροΠανεπιστημιακό Τμήμα Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και ΜΜΕ της Κύπρου, ανταποκρινόμενο στις βαθιές αλλαγές που συντελούνται στην εποχή μας, στη χώρα αλλά και διεθνώς, άνοιξε εδώ και δύο χρόνια ένα νέο κεφάλαιο στις μεταπτυχιακές σπουδές, προσφέροντας το συγκεκριμένο Μάστερ στους Κύπριους και όλους τους ελληνόφωνους πτυχιούχους.   Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δυο κατευθύνσεις:   1) ΜΜΕ, Δημοσιογραφία και Εκπαίδευση…
Άρθρο του Δημοτικού Συμβούλου Λεμεσού με το ΔΗΣΥ, Άριστου Αριστείδου   Για να μιλήσουμε αντικειμενικά για την διαφθορά στο Δημόσιο, οφείλουμε κατ’ αρχήν να κάνουμε μια βασική παραδοχή χωρίς φόβο και πάθος. Ότι η διαφθορά θέλει δύο. Αυτόν που δωροδοκείται και αυτόν που δωροδοκεί.   Προκειμένου να οδηγηθούμε σε σωστές διαπιστώσεις, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι οι συμμετέχοντες στο παιχνίδι της διαφθοράς δεν έχουν την ίδια ευθύνη. Γιατί η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως, αν όχι αποκλειστικά, αυτόν που αναγκάζει τον συμπολίτη του να «πληρώσει» για το αυτονόητο. Ο δεύτερος, μπορεί απλά να δηλώνει θύμα του συστήματος.   Συνήθως η διαφθορά πηγάζει από την κακή νομοθεσία και από την πολυνομία που αφήνει παραθυράκια σε διαφορετικές ερμηνείες και δίνει έτσι τη δυνατότητα στον δημόσιο υπάλληλο να προβαίνει σε εκτιμήσεις προς ίδιον όφελος. Επιπρόσθετα, εκλείπουν οι κυρωτικοί μηχανισμοί αλλά και ένας ενιαίος κώδικας ποινών. Γιατί αν τελικά κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι λειτουργούν ανεξέλεγκτα, μήπως αυτό απορρέει άμεσα ή έμμεσα από την ανοχή που επιδεικνύουν οι ανώτεροί…
Αγαπημένη μου εφημερίδα, παρακολουθώ τις εισηγήσεις σας και τις ειδήσεις όσον αφορά την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στη Λεμεσό. Παρακαλώ αναδημοσιεύστε το άρθρο που διάβασα για την αδελφοποιημένη πόλη της Πάτρας:    "Με πρωτοβουλία του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη, επανατοποθετήθηκαν σήμερα το μεσημέρι οι ξαπλώστρες στην παραλία της Πλαζ της Πάτρας, οι οποίες είχαν απομακρυνθεί μετά από καταγγελίες στην Κτηματική Υπηρεσία, με το αιτιολογικό της καταπάτησης αιγιαλού.   Ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι και οι συνεργάτες του Κ. Πελετίδη, επισκέφτηκαν στις 2.30 μ.μ. και γέμισαν την παραλία με ξαπλώστρες (τοποθετώντας μάλιστα 50 επιπλέον) για τη δωρεάν χρήση από τους λουόμενους.     Κατά την αποχώρηση του δημάρχου από την Πλαζ, λουόμενοι πλησίασαν τον Κ. Πελετίδη και τον ρώτησαν αν υπάρχει ο κίνδυνος οι ξαπλώστρες να αφαιρεθούν εκ νέου από την Κτηματική.   Η απάντηση του δημάρχου ήταν πως «ότι υπάρχει στην παραλία της Πλαζ ανήκει νόμιμα στο Δήμο και προσφέρεται δωρεάν στους λουόμενους. Στέλνουμε σήμερα και ένα μήνυμα σε κάποιους καλοθελητές,…
Η πρόσφατη απόφαση της ηγεσίας του Πανεπιστημίου Κύπρου για την υποχρεωτική καταβολή 30 ευρώ από κάθε φοιτητή για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι άκρως απαράδεκτη. Αναλογιζόμενη την οικονομική κατάσταση της χώρας και τις δυσκολίες όπου πολλοί φοιτητές μάχονται να ανταπεξέλθουν και να καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, η απόφαση αυτή φαίνεται να είναι καθαρή επίθεση προς τους φοιτητές με οικονομικές δυσκολίες.   Αρχικά οι φοιτητές που θεωρούνται άποροι και βοηθούνται από το Γραφείο Ευημερίας Φοιτητών που λειτουργεί το Πανεπιστήμιο, δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικό δείγμα όσων αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Εξάλλου, οφείλουμε να υπολογίσουμε και τους χιλιάδες φοιτητές που δε χρειάζονται τη συγκεκριμένη ασφάλιση είτε γιατί είναι ήδη ασφαλισμένοι όντας εξαρτώμενα τέκνα, είτε γιατί είναι οικογενειάρχες, αφού η απόφαση αφορά και μεταπτυχιακούς όσο και διδακτορικούς φοιτητές.   Αναρωτιέμαι ποιούς παράγοντες έλαβε υπόψη η ηγεσία του Πανεπιστημίου πριν να πάρει μια απόφαση όχι μόνο άδικη αλλά και επιβαρυντική για την πλειοψηφία των φοιτητών; Μετά από το σκάνδαλο του κουτσουρέματος της φοιτητικής χορηγίας ερχόμαστε…
Μια από τις πιο πονεμένες ιστορίες της κυπριακής κοινωνίας είναι αυτή με τη διαχείριση των σκύλων και η εγκληματική αδιαφορία του κράτους όλα αυτά τα χρόνια.   Όλοι γνωρίζουν το πρόβλημα. Οι φιλοζωικές οργανώσεις, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες και οι Τοπικές Αρχές έχουν τραγικές ιστορίες να πουν. Υπάρχουν τόποι που για να τους επισκεφθεί κανείς, χρειάζεται γερό στομάχι.   Στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος έχει ξεκινήσει η συζήτηση για βελτίωση του νόμου για τους σκύλους αλλά πολύ φοβάμαι ότι όποιες και να είναι οι πρόνοιες που θα ψηφιστούν δε θα αλλάξει τίποτα. Και πριν 14 χρόνια είχαμε τη νομοθεσία 184/2002 σε ισχύ με διάφορες πρόνοιες και ούτε με αυτή πετύχαμε την μείωση των αδέσποτων γιατί απλά δεν εφαρμοζόταν και δεν ξέρω πως τώρα έτσι ξαφνικά, θα γίνουμε όλοι νομοταγείς.   Από την άλλη, αν ψάξει κάποιος στο διαδίκτυο θα βρει πολλές πληροφορίες και επιτυχημένες πολιτικές άλλων χωρών οι οποίες κατατάσσουν την αποτελεσματική νομοθεσία σαν μόνο μια από τις πολλές δράσεις που πρέπει…
Σε ερώτηση στο group της Λεμεσού προέβει ο αναγνώστης της εφημερίδας μας Δημήτρης Αναστασίου δημοσιεύοντας τις πιο κάτω εικόνες με το εξής σχόλιο: "Δυσοσμία από λάκκο αποχέτευσης με κοπριά στον πίσω δρόμο Λανίτειου, οδός ΑΙΓΛΗΣ,  εδώ και αρκετές εβδομάδες και ο Δήμος Λεμεσού τι κάνει;" Τελευταίες πληροφορίες: Ειδοποιήθηκε ο ΣΑΛΑ και ο Δήμος Λεμεσού και προβαίνουν στις προβλεπόμενες ενέργειες.
Start12 3 45678910End
Page 3 of 11

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει και μια άλλη -κυπριακή- επέτειος της 25ης Μαρτίου

Λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει και μια άλλη -κυπριακή- επέτειος της 25ης Μαρτίου

Του Γιώργου Κουκουμά: Λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει και μια άλλη -κυπριακή- επέτειος της 25ης Μαρτίου. Η αιματοκυλισμένη «25η Μαρτίου του Λευκονοίκου»...

Κίνημα Οικολόγων: «Οι συνθήκες που επικρατούν στις Κεντρικές Φυλακές δεν τιμούν τη Δημοκρατία μας»

Κίνημα Οικολόγων: «Οι συνθήκες που επικρατούν στις Κεντρικές Φυλακές δεν τιμούν τη Δημοκρατία μας»

Το χθεσινό περιστατικό απόδρασης από τις Κεντρικές Φυλακές φέρνει ξανά στην επιφάνεια τα προβλήματα ασφάλειας και άλλα στο σωφρονιστικό σύστημα...

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Εδώ μιλούν τα έργα - Ευχαριστούμε τον Δήμαρχο Γερμασόγειας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Εδώ μιλούν τα έργα - Ευχαριστούμε τον Δήμαρχο Γερμασόγειας

Εδώ μιλούν τα έργα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Δήμαρχο Γερμασόγειας, κ. Κυριάκο Ξυδιά, για την άμεση ανταπόκριση κατόπιν αιτήματος των...