A+ R A-
14 December 2017

ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Τάκη Μιχαήλ   Κλείνει μια θητεία, αρχίζει η ανασκόπηση του έργου του δημάρχου κ. Ανδρέα Χρίστου και ο οποίος εξήγγειλε και τις κατευθυντήριες γραμμές της νέας, τρίτης πενταετίας την οποία διεκδικεί. Ο κ. Χρίστου υπηρέτησε για 15 χρόνια βουλευτής, 5 χρόνια υπουργός και 10 χρόνια δήμαρχος. Μπορεί να του δοθεί εντολή να συνεχίσει ή είναι ώρα αλλαγής σκυτάλης; Κάτι λέγαμε για ''καρεκλοκένταυρους;'' Στο πρώτο μέρος της ανασκόπησης θα δούμε τον κύριο Χρίστου, στέλεχος της νεολαίας της Αριστεράς, Πρόεδρο ΕΔΟΝ Λεμεσού, μέλος Π.Γ του ΑΚΕΛ, γενικά σαν εκπρόσωπο των λαϊκών και μικρομεσαίων συμφερόντων. Στο δεύτερο μέρος θα τον δούμε σαν υπουργό και δήμαρχο, και για δεκαπέντε χρόνια, σαν τον εκπρόσωπο των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ακούσαμε τον κ. Χρίστου, την πρώτη μέρα της εξαγγελίας της υποψηφιότητας του, έχοντας ''πρώτο τραπέζι πίστα'' την κ. Σιζοπούλου, όποιο μήνυμα κι' αν ήθελε να στείλει με αυτό. Σύμφωνα με την εξαγγελία, το κύριο, ίσως και μοναδικό μέλημα του κ. Χρίστου, θα είναι η ανάπτυξη των…
Το μεγάλο παζάρι, του Γιώργου Αγαπίου*   Θέλει μεγάλη προσπάθεια, υπομονή και ατέλειωτη μελέτη της ανθρώπινης σκέψης για να κατανοήσει κανείς τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ λόγους που οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και (κυρίως) ΕΔΕΚ επέλεξαν Αντρέα Χρίστου ως τον εκλεκτό τους για τη δημαρχία της Λεμεσού. Σε αντίθεση με την ηγεσία του ΑΚΕΛ που έκανε το αυτονόητο. Χρίστου = ΑΚΕΛ και ως γνωστό «το αίμα νερό δεν γίνεται».   Μπορούν όμως οι ηγεσίες ΔΗΚΟ και (κυρίως) ΕΔΕΚ να μας εξηγήσουν γιατί Χρίστου και όχι Νικολαΐδη; Μήπως επειδή διάβασαν, ανέλυσαν και «εμβολίασαν» το πρόγραμμα του Αντρέα Χρίστου; Μήπως επειδή θεωρούν τόσο πετυχημένη τη δεκαετία του που πρέπει να γίνει (καλά να ‘ναι ο άνθρωπος) 15ετία, γιατί όχι και 20ετία;   Ή μήπως επειδή τα τελευταία δέκα χρόνια βελτιώθηκε τόσο πολύ η καθημερινότητα των πολιτών, το κυκλοφοριακό, οι υποβαθμισμένες συνοικίες ή κουμάνταρε τόσο καλά τα οικονομικά του (καταχρεωμένου) Δήμου; Ή απλά και μόνο υποστηρίζουν Χρίστου επειδή τους έταξε η ηγεσία του ΑΚΕΛ υποστήριξη σε άλλους…
Όλοι οι γονείς θα ήθελαν τα παιδιά τους να κάνουν κάποια πράγματα συχνότερα και κάποια άλλα λιγότερο συχνά.   Είναι αναμενόμενο, για παράδειγμα, ένας γονιός να θέλει το παιδί του να διαβάζει περισσότερο, να τρώει πιο υγιεινές τροφές, να γυρίζει σπίτι στην ώρα του. Από την άλλη, είναι αναμενόμενο, να θέλει το παιδί του να ασχολείται λιγότερο με πράγματα... όχι τόσο σημαντικά, όπως τα βιντεοπαιχνίδια ή το τηλέφωνο.   Προκειμένου, λοιπόν, ο γονιός να ελέγξει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού του, είναι σύνηθες να εφαρμόζει τιμωρίες και απειλές για να την αποτρέψει. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο γονιός βλέπει το παιδί του να μη διαβάζει και να κάνει κάτι άλλο αντί αυτού... αρχίζει τις απειλές:   "Δεν θα περάσεις στο Πανεπιστήμιο", "Δεν θα βρεις καλή θέση", "Εγώ τόσες θυσίες κάνω για εσένα κι΄εσύ με πληγώνεις με αυτό τον τρόπο" κλπ. Τέτοιου είδους απειλές συνοδεύονται αναπόφευκτα και από την τιμωρία. Βλέπει, για παράδειγμα, ο γονιός το παιδί του να παίζει ένα…
Της Μυρτώς Μαλλιώτου, Δικηγόρος/Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια   Οι διαμάχες αποτελούν κομμάτι της ανθρώπινης φύσης και η επίλυση των συγκρούσεων έχει υψηλό κόστος.   Η Διαμεσολάβηση είναι ένας εναλλακτικός τρόπος επίλυσης διαφορών μεταξύ δύο μερών, ο οποίος σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες έχει σχεδόν αντικαταστήσει πλήρως την ανάγκη τα μέρη να καταφεύγουν στα δικαστήρια για επίλυση των διαφορών τους. Μεταξύ των πλεονεκτημάτων της διαμεσολάβησης σε σχέση με το να επιλύεται μια διαφορά στο δικαστήριο είναι το πολύ χαμηλότερο κόστος της, και ο πολύ μικρότερος χρόνος που χρειάζεται για να επιλυθεί μια διαφορά.   Είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί ότι στη διαμεσολάβηση, τα μέρη με τη βοήθεια του διαμεσολαβητή, είναι που αποφασίζουν για τον τρόπο επίλυσης της διαφοράς τους με αποτέλεσμα συνήθως στο τέλος της διαδικασίας να μένουν και τα δύο μέρη ευχαριστημένα. Αυτό σε αντίθεση με το να επιλύεται μια διαφορά στο δικαστήριο που ίσως να έχει αρνητική έκβαση για ένα από τα δύο μέρη. Η διαδικασία της διαμεσολάβησης είναι εμπιστευτική, εθελοντική και…
Η μετάβαση σε μια πιο κυκλική οικονομία όπου η αξία των προϊόντων, των υλικών και των πόρων θα διατηρείται στην οικονομία δεν συνιστά πλέον μια πρόκληση για μελέτη, αλλά μια σημαντική αναγκαιότητα.   Σε μια εποχή που οι πρώτες ύλες καθίστανται σταδιακά σπανιότερες αλλά και η υπερ-χρήση που τους γίνεται από αναπτυγμένες χώρες δημιουργεί συνεχή προβλήματα σε αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες χώρες, επιβάλλεται άμεσα η μεταβολή στο σχεδιασμό, στην παραγωγή και στην κατανάλωση.   Σε πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε στην πόλη Τέρνη της Ιταλίας η Επιτροπή των Περιφερειών της Ε.Ε., ο ανώτερος σύμβουλος του «κέντρου στρατηγικής πολιτικής» της Κομισιόν Karl Falkenberg τόνισε την ανάγκη να υπάρξει αποφασιστικότητα από μέρους της Ευρώπης που οφείλει να καταστεί ο απόλυτος πρωταγωνιστής του καινοτόμου περάσματος από τη γραμμική οικονομία που χαρακτήριζε άλλες εποχές, στην κυκλική οικονομία και στον αειφόρο σχεδιασμό.   Ο όρος κυκλική οικονομία δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ή και να εξαντλείται μόνο στην ανακύκλωση ή στην επαναχρησιμοποίηση. Σίγουρα αυτά είναι μέρος της νέας…
του Αιμίλιου Βότση   Μελετώντας τα τελευταία ενεργειακά νέα σχετικά με την συμφωνία της χώρας μας για μεταφορά Φυσικού Αερίου στην Αίγυπτο, θα ήθελα να επισημάνω τα πιο κάτω.   Ξεκινώντας, θα πρέπει να γίνει μια πολύ προσεχτική μελέτη για να αποφασιστεί η διαδρομή που θα ακολουθήσει ο υποθαλάσσιος αγωγός. Η τοποθεσία του αγωγού αυτού θα πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μην εμποδίζει μελλοντικές κατασκευές αγωγών για μεταφορά ΦΑ σε άλλες χώρες π.χ. Ισραήλ και Ιορδανία. Επιπλέον, θα πρέπει να μελετηθεί το ενδεχόμενο ο αγωγός να μπορεί να εξυπηρετήσει και άλλες επιλογές στο μέλλον.   Στην παρούσα φάση, κρίνω πολύ σωστή την απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τις ανακαλύψεις του οικοπέδου 12 με αυτήν την συνεργασία. Αυτό θα αποτελέσει ένα δυνατό αντίδοτο για την τωρινή οικονομική κατάσταση του νησιού. Παρόλα αυτά, το αντίδοτο αυτό, θα έχει βραχυπρόθεσμη διάρκεια. Και εμείς δυστυχώς, στην κατάσταση που βρισκόμαστε, χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη. Και πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό.   Η χώρα…
Ο Δημοτικός Σύμβουλος Λεμεσού κος Άριστος Αριστείδου με σχετική επιστολή απευθύνθηκε στον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων Μάριο Δημητριάδη διατυπώνοντας τις απόψεις του σχετικά με τις «ανθυγιεινές, επικίνδυνες και ανύπαρκτες στάσεις λεωφορείων της Λεμεσού».   «Έντιμε Υπουργέ ,   Μία περιπέτεια που βιώνουν εκατοντάδες πολίτες της Λεμεσού είναι το περιμένοντας καθημερινά το λεωφορείο στις στάσεις που είναι τοποθετημένες στους δρόμους εντός κι εκτός πόλης.Όλοι σχεδόν οι πολίτες αγανακτισμένοι, ταλαιπωρημένοι από την ορθοστασία αλλά και φοβισμένοι (ξένοι και ντόπιοι )περιμένουν τα λεωφορεία σε μια προσπάθεια να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης, όπως άλλωστε προτρέπει το Υπουργείο Συγκοινωνιών (!) προωθώντας τη μετακίνηση χωρίς αυτοκίνητο εντός του αστικού κέντρου, προσπάθεια που όμως δεν φαίνεται να «ενθαρρύνουν» οι τεχνικές προδιαγραφές στα εν λόγω σημεία.   Ωστόσο, πρακτικά και παρά το γεγονός ότι η καλή διάθεση υπάρχει δυστυχώς πολύ σύντομα μετατρέπεται σε «Οδύσσεια» κάθε φορά μάλιστα που οι πολίτες προσεγγίζουν τις στάσεις « φαντάσματα »!Ψάχνοντας λίγο πιο βαθιά με μια μικρή μελέτη το θέμα…
Με προϋποθέσεις... :D    G.S.    Οι περιπτώσεις εκπτώσεων στα τέλη σκυβάλων: (α) Στους κατόχους «Βιβλιαρίου Ατόμου με Αναπηρία» το οποίο εκδίδεται από την Υπηρεσία Μέριμνας Αναπήρων (Υ.Μ.Α.) του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων παρέχονται οι ακόλουθες εκπτώσεις:(i) Σύμφωνα με τον Έκτο Πίνακα του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (Ν. 41/80) αν έχουν αναπηρία βαθμού μέχρι 70 τοις εκατόν (70%) παρέχεται έκπτωση 25% ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος τους και αναπηρία βαθμού 70 τοις εκατόν (70%) και άνω παρέχεται έκπτωση 50% ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος τους. (β) (i) Τα νοικοκυριά Συνταξιούχων που το μόνο εισόδημα τους είναι οι συντάξεις που παίρνουν από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα πληρώνουν ποσό που είναι ίσο με ποσοστό 10% των μηνιαίων συντάξεων που παίρνουν, με ελάχιστο ποσό το 50% της αρχικής φορολογίας(ii) Σε υπερήλικες άνω των 75 ετών θα παρέχεται έκπτωση 75% νοούμενου ότι το ετήσιο εισόδημα τους δεν υπερβαίνει τις €14.000 και έκπτωση 65% νοούμενου ότι το ετήσιο εισόδημα τους δεν υπερβαίνει τις…
Η αξιοπρέπεια ως βασική έννοια και αξία τείνει να κυριαρχήσει στον δημόσιο λόγο των κοινωνικών κινημάτων από τη δεκαετία του 1990 και μετά, με διάφορους όρους.   Ως αξιοπρέπεια, λοιπόν, χαρακτηρίζουμε τη συναίσθηση της προσωπικής μας αξίας και την εξασφάλισή της με έντιμες πράξεις, συμπεριφορά που ταιριάζει στην αξία μας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει σχέση με την αξία του ανθρώπου ως ελεύθερου και λογικού όντος.   Αξίζει ν’ αναφέρουμε στο ότι ο όρος αξιοπρέπεια αναδεικνύεται με το έργο του Καντ, ο οποίος υποστήριξε ότι ο άνθρωπος δεν έχει τιμή αλλά αξία, την αξιοπρέπειά του. Πιο αναλυτικά, για τον Καντ, «η λογική συσχετίζει κάθε υποκειμενικό γνώμονα της θέλησης ως καθολικού νομοθέτη με κάθε άλλη θέληση καθώς και με κάθε πράξη ενός έλλογου όντος προς τον εαυτό του, και αυτό όχι από κάποια άλλη πρακτική αιτία ή για κάποια μελλοντική ωφέλεια αλλά μόνο χάρη στην ιδέα της αξιοπρέπειας του έλλογου όντος, το οποίο δεν υπακούει σε κανένα άλλο νόμο από εκείνο τον…
Να είμαστε πάντοτε καλοί, αξιοπρεπείς και μετρημένοι. Να είμαστε συνεπείς, συνετοί και με το βλέμμα χαμηλά.   Ευγενικοί, με τρόπους γαλαζοαίματους και χαμόγελο φτιαχτό και δοτικοί, πάντοτε ένα κλικ σκυφτοί κι έναν αέρα καλοστημένο, σε καλούπι, σοβαρό, γιατί... τι θα πει ο κόσμος; Ήδη από πολύ νωρίς με χίλιους δυο τρόπους, με χίλιες δυο λέξεις, φράσεις και εκφράσεις μας φυτεύτηκαν ιδέες για το πώς «πρέπει να είμαστε» για να είμαστε αρεστοί, να λειτουργούμε σε ομάδες, για να μην είμαστε διαφορετικοί, για να ΜΗΝ είμαστε εμείς. Λες και γεννηθήκαμε γι’ αυτό! Ας γελάσω...   Είναι σχεδόν τρομακτικό πως μας φυτεύτηκαν ιδέες ήδη από τα παιδικά μας χρόνια, τους γονείς, τους δασκάλους και καθηγητάδες πάσης φύσεως για το πώς είναι σωστό και «ηθικόν» να είμαστε, ενώ ποτέ κανείς δε γύρισε με μια λάμψη στα μάτια να μας πει «Απλά να είσαι εσύ! Απλά να είσαι ο εαυτός σου»! Λες και όλοι αυτό φοβόντουσαν τελικά. Λες και όλοι έτρεμαν στην ιδέα του ότι…
Τους πιο ξεχωριστούς ανθρώπους, εκείνους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά, τους αναγνωρίζεις συνήθως απ’το βλέμμα, «έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης.   Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη στην άκρη των χειλιών τους, έχουν το ύφος ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα. Το ονείρεμα είναι κουραστικό, δεν είναι για τον καθένα. Είναι για τους θαρραλέους όπως η θάλασσα και η αγάπη».   Οι άνθρωποι αυτοί είναι συχνά μελαγχολικοί και χαμένοι στις σκέψεις τους. Ψάχνονται συνεχώς, αποζητούν να μάθουν τον εαυτό τους, τους γύρω τους, τον κόσμο, τη ζωή. Δε φοβούνται να κοιτάξουν κατάματα τα συναισθήματά τους και να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους. Θέλουν να ζήσουν. Αληθινά, έντονα, αυθεντικά ,με πάθος, με μαγεία και αναζητούν συνταξιδιώτες στην ιδανική αυτή πορεία, που έχουν φανταστεί.   Είναι συνήθως αρκετά ονειροπόλοι, έχουν μια ιδεατή εικόνα της πραγματικότητας και της ζωής τους και προσπαθούν με κατωφερείς νοητικές διεργασίες να την εφαρμόσουν στα πράγματα. Γι’αυτό προσπαθούν να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερο το περιβάλλον τους,…
Ύπαρξη και ζωή. Δυο έννοιες απόλυτα συνυφασμένες αλλά συγχρόνως και εκ διαμέτρου αντίθετες.   Άλλο το «υπάρχειν» κι άλλο το «ζην». Κι άλλο το «ευ ζην».   Το «υπάρχειν» είναι το πλέον δεδομένο, το στατικό, το αδιαπραγμάτευτο. Τουλάχιστον για όσο οι μύες της κάθε καρδιάς ηχούν αυτό το αθόρυβο «τικ-τακ».   Το «ζην» από την άλλη, είναι μου φαίνεται μια εντελώς προσωπική υπόθεση, η οποία δε συσχετίζεται με κανένα μυ και κανένα δεδομένο. Μια υπόθεση άκρως διαχειρίσιμη. Πόσοι είν’ αυτοί που απλά υπάρχουν δίχως να ζουν; Που αφήνουν τις ώρες, τις μέρες, τα χρόνια, τη ζωή ολόκληρη, όλα, να πετάνε μακριά, να εξατμίζονται πριν καν γίνουν ατμός.   Ακόμη και χθες, συζητούσα για αυτή τη μη ζωή. Τη βολεμένη ύπαρξη, που καλοκάθισε στην πολυθρόνα και δε λέει να αλλάξει κανάλι ζωής. Κρίμα μεγάλο, όταν η δύναμη της βολής, κάνει το μυστηριώδες, το αναπάντεχο, το απρόσμενο, το άγνωστο της ζωής να χάνεται. Καταστροφή, εκ των χειροτέρων, όταν ξυπνήσει κανείς δεκάδες χρόνια…
Μερικούς ανθρώπους τους συμπαθούμε με την πρώτη ματιά, άλλους τους αντιπαθούμε και μας απωθουν, χωρίς να μας έχουν κάνει κάτι, χωρίς να τους γνωρίζουμε.   Κάποιους τους ερωτευόμαστε, τους ποθούμε, λιώνουμε για χάρη τους, ενώ για κάποιους άλλους αδιαφορούμε ή τους ξεχνάμε.   Υπάρχει όμως και μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων:   Αυτούς που όταν τους συναντήσουμε, νιώθουμε αμέσως ότι κάτι βαθύτερο μας συνδέει, ότι κάπου τους έχουμε ξαναδεί, ότι τους γνωρίζαμε μια ολόκληρη ζωή.   Είναι περίεργο συναίσθημα, δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς.   Κάποιες φορές νομίζουμε ότι είναι φιλία, κάποιες φορές ότι είναι έρωτας.   Η ψυχή μας έχει μνήμη   Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Πλάτωνας, που λέει πως η ψυχή μας πριν κατοικήσει στο σώμα μας έχει γνώση όλων αυτών των θεμάτων, που είναι αντικείμενα θεωρητικών ερευνών αλλά και τις αναμνήσεις της προηγούμενης ζωής.   Κατά την ενσωμάτωσή της όμως τα ξεχνάει...   Έχει πάντως τη δυνατότητα να τα ξαναθυμηθεί και συχνά το καταφέρνει!   Αν…
Γιορτή κρασιού 2016     Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει την αναβάθμιση της Γιορτής του Κρασιού. Όλα είναι πιο οργανωμένα, υπάρχει μεγαλύτερη τάξη και σεβασμός σε όλους τους συμμετέχοντες. Συγχαρητήρια στην Οργανωτική Επιτροπή και ιδιαίτερα στη Σκεύη που «έβαλε την σφραγίδα της».     Για πρώτη φορά η πλειονότητα των οινοποιείων της Κύπρου βρίσκονται μαζεμένα σε ένα ενιαίο χώρο, μετά από τις κοινές προσπάθειες του Δήμου Λεμεσού, του Ομίλου Οινοφίλων Κύπρου και του ΣΟΚ. Οι επισκέπτες της Γιορτής του Κρασιού έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν ότι καλύτερο έχει να προσφέρει η κυπριακή οινοποιεία σήμερα. Συνολικά 16 οινοποιεία, κάτω από την ίδια ομπρέλα παρουσιάζουν κάθε βράδυ τα προϊόντα τους και συζητούν με τους καταναλωτές, ντόπιους και ξένους.     Ταυτόχρονα μια άλλη καινοτομία που ήταν επιθυμία πολλών ομάδων, εδώ και καιρό, όπως στα πλαίσια της Γιορτής του Κρασιού γίνονται και επιστημονικές παρουσιάσεις, είναι η διάλεξη από τον Δρα. Θουκή Γεωργίου, Οινολόγο στον Κλάδο Αμπελουργίας και Οινολογίας του Τμήματος Γεωργίας και Πρόεδρο…
«Δεν μπόρεσα να πάρω μέρος διότι το κάθε ποτήρι πωλούνταν για ΤΡΙΑ ΕΥΡΩ ΤΟ ΕΝΑ...ΈΛΕΟΣ!»   Φίλοι της Σύνταξης, με ικανοποίηση διαπιστώνω πως η εφημερίδα σας ήταν παρούσα στην διάλεξη του Δρ Θουκή Γεωργίου για τον Κύπριον Οίνον και τις ντόπιες ποικιλίες του.   Ο ομιλητής, άρτιος, ενημερωμένος, σφαιρικά οργανωμένος, και φιλικός στην έκφραση, άφησε θετικές εντυπώσεις, νομίζω στο ακροατήριο του εκεί στο Ιστορικό Αρχείο της Λεμεσού. Δυστυχώς κάποιοι από τους παριστάμενους επιδόθηκαν σε διαμαρτυρίες την ώρα της ομιλίας σε ψιθύρους, εμποδίζοντας την επικοινωνία με το υπόλοιπον του ακροατηρίου. Νομίζω όμως τα παράπονα σημειώθηκαν διότι ο Δρ Θουκής έδειξε τον "αυτοκράτορα" κατά τι "γυμνόν"..δηλαδή πως το Κύπριον Νάμα (κουμανταρία) αξίζει περισσότερη προσοχή και αγορά από τους ξένους οίνους. Ορθόν. Ο γράφων, με την έμπρακτη εκτίμηση του κοινού σημείωσε τα δυνατά συμποσιακά και μυθικά στοιχεία του κύπριου βάλσαμου. Ακολούθησε γευσιγνωστική παράθεση στην οποίαν δεν μπόρεσα να πάρω μέρος διότι το κάθε ποτήρι πωλούνταν για ΤΡΙΑ ΕΥΡΩ ΤΟ ΕΝΑ...ΈΛΕΟΣ! Λούης Κυλώνης  …
Είναι φυσικά χαρακτηριστικό της κλικοθηρικής εποχής, όμως έχετε προσέξει πόσο έχουν αυξηθεί τα άρθρα για «θαύματα που συγκλονίζουν»;   Του 'Αρη Δημοκίδη   Ποτέ άλλοτε δεν γίνονταν τόσα πολλά συγκλονιστικά θαύματα, όπως μας πληροφορούν σάιτ όπως είναι το Κωλοχανείο ή το Σβούρα. Όσο περισσότερα γίνονται όμως, τόσο πιο ασαφείς και επινοημένες οι πληροφορίες.   Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό. Η ψηφιακή εποχή, που κάθε ψέμα και κάθε επινοημένο θαύμα μπορεί να διασταυρωθεί, όχι μόνο δεν απομόνωσε τους τσαρλατάνους, όχι μόνο δεν ξεσκέπασε τα ψέματα, αλλά βοήθησε και στην ακόμα μαζικότερη διάδοσή τους!   Πριν χίλια ή έστω 200 χρόνια, θα ήταν λογικό να πιστέψουν όλοι ότι έγινε κάποιο θαύμα αρκεί να μεταδιδόταν από στόμα σε στόμα, αφού δε θα απαιτούνταν κάποια *απόδειξη* και δεν θα μπορούσε να υπάρξει κιόλας. Όμως το 2016, με τα έξυπνα κινητά που ηχογραφούν, βιντεοσκοπούν και βγάζουν φωτογραφίες, θα περίμενε κανείς πως αυτός που ισχυρίζεται πως έγινε θαύμα θα το κατέγραφε, και θα αποδείκνυε ότι έλεγε αλήθεια.  …
Βρώμα και σκουπιδαριό επικρατεί στο πάρκο - παιδική χαρά στην περιοχή Νεάπολης και συγκεκριμένα επί της οδού Οικονόμου Παναγίδη.   Αναγνώστρια της εφημερίδας «Λεμεσός» εξέφρασε τα παράπονά της σχετικά με την άσχημη εικόνα του πάρκου της γειτονιάς της.   Σύμφωνα με την κα Αναστασία κάτοικος της περιοχής, το σκηνικό περιλαμβάνει διάσπαρτα σκουπίδια στο έδαφος, σοροί φύλλων, κάδοι γεμάτοι μέχρι πάνω από απορρίμματα, κάθε λογής χαρτιά και υπολείμματα.     Αυτή η παιδική χαρά αποτελεί ίσως τον μοναδικό χώρο αναψυχής για πολλά παιδιά που μένουν με τις οικογένειές τους στην περιοχή και παρόλα αυτά συνεχίζει να βρίσκεται σε αυτό το μαύρο χάλι, άκρως επικίνδυνο για την υγεία όσων το επισκέπτονται, ανέφερε χαρακτηριστικά.     Η κα Αναστασία μας έστειλε φωτογραφίες από κάθε γωνιά του πάρκου στις οποίες φαίνεται ξεκάθαρα η περιβαλλοντική αλλά και οπτική ρύπανση.   Επίσης καταγγέλλει πως μία κάτοικος της περιοχής αδειάζει συστηματικά τους δημόσιους κάδους.  Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κ. Αναστασίας η γυναίκα αυτή πετάει έξω από…
Τον περασμένο Μάιο έκρηξη φιάλης υγραερίου κατέστρεψε το σπίτι 74χρονης γυναίκας στο χωριό Αναρίτα της Πάφου. Οι συγχωριανοί κινητοποιήθηκαν αμέσως να στεγάσουν τη γυναίκα, αρχικά προσωρινά κι έπειτα να βρουν τρόπο να της αντικαταστήσουν με κάποιο τρόπο το σπίτι. Και χθες διαβάσαμε πως εγκρίθηκε από τις επίσημες Αρχές ο έρανος που οργάνωσε η ομάδα πρωτοβουλίας με στόχο να συλλέξει 25.000 ευρώ για τη δημιουργία ενός μικρού υποστατικού. Ποσό το οποίο δεν είναι πολύ δύσκολο να μαζευτεί δεδομένων των φιλάνθρωπων αισθημάτων που χαρακτηρίζουν τον κόσμο της Κύπρου, γεγονός που έχει αποδειχτεί πάμπολλες φορές. Ακόμα και εταιρείες ίσως ανταποκριθούν με προσφορά υλικών.   Το ότι εξακολουθούμε να νοιαζόμαστε για ανθρώπους που έχουν ανάγκη και να δίνουμε πρόθυμα, για άτομα ή και χώρες που ενίοτε περνούν μια δυσκολία, είτε Ελλάδα ονομάζεται είτε Σρι Λάνκα, είναι ευτύχημα. Παρά την όση αλλοτρίωση έχουμε υποστεί, αυτό παραμένει χαραγμένο, ίσως, στα κύτταρά μας και ακόμα λειτουργεί. Ποιος είναι όμως ο ρόλος του κράτους σε τέτοιες περιπτώσεις; Ένας…
Πραγματικός εφιάλτης έχει καταντήσει το φαινόμενο των άτσαλα και απρόσεκτα σταθμευμένων αυτοκινήτων στο χώρο στάθμευσης του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού.    Πρόκειται για ένα χώρο από τον οποίο περνάνε δεκάδες χιλιάδες αυτοκίνητα καθημερινά, μεταφέροντας είτε εργαζόμενους, είτε ασθενείς, είτε συγγενείς και οικείου ασθενών. Κι ενώ σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται να διευκολύνεται και να επιταχύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η προσέλευση στο νοσηλευτήριο, κάποιοι ασυνείδητοι φροντίζουν για το αντίθετο. Όταν, για να βολευτεί κάποιος, δυσκολεύει τη ζωή άλλων δέκα είναι δύσκολο να δούμε σημάδια προόδου στις ζωές μας, όσα μέτρα κι αν λάβουν οι αρμόδιοι. Όταν ένα αυτοκίνητο καταλαμβάνει δύο ή ακόμα και τρεις θέσεις ενίοτε, στερεί την ευκολία που διακιούται ο συνάνθρωπός του, ιδίως σε έναν τόσο ειδικό και ευαίσθητο χώρο όπως το νοσοκομείο.   Σε αυτά τα ζητήματα μόνο η ευσυνειδησία και η ευαισθησία του καθενός από εμάς μπορεί να δώσει λύση.        
Μου έστειλε ένας φίλος τις προάλλες «Φίλε καλλύττερα να μείνουμε όπως είμαστε. Τζείνοι ποτζεί τζαι ‘μεις ποδά». Είναι αλήθεια ότι το ακούω συχνά κυρίως από ανθρώπους που έχουν ειλικρινείς, ανησυχίες για μια ενδεχόμενη λύση του κυπριακού. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι οποίοι ακούνε για πρόοδο στο κυπριακό και αντί να χαίρονται φοβούνται.   Πολλοί από αυτούς είναι συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, οι οποίοι λόγω των τραγικών γεγονότων της τουρκικής εισβολής, της έλλειψης εμπιστοσύνης προς την Τουρκία αλλά την έλλειψη ενημέρωσης θεωρούν εσφαλμένα πως η διατήρηση της παρούσας κατάστασης είναι η δεύτερη καλύτερη επιλογή. Αυτό όμως αποτελεί μια τεράστια ψευδαίσθηση για ένα πολύ σημαντικό λόγο.   Η παρούσα κατάσταση δεν είναι μια στατική κατάσταση χωρίς εξέλιξη. Αντίθετα είναι μια συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση που λειτουργεί εναντίον μας. Για να καταλάβουμε του λόγου το αληθές θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πως εξελίχθηκε η «παρούσα κατάσταση» τα τελευταία 41 χρόνια.   Η συνεχής μεταβολή της παρούσας κατάστασης επηρεάζει δύο πυλώνες του κυπριακού προβλήματος. Ο…
Σκουπίδια και κατεστραμμένα παιχνίδια «κοσμούν» εδώ και αρκετό καιρό το δημόσιο πάρκο Αντώνη Φιλίππου στην περιοχή Ομονοίας. Η εφημερίδα «Λεμεσός» δέχτηκε σήμερα παράπονα από τον κ. Γιώργο Φελλά κάτοικο της οδού Τσακάλωφ στην Ομόνοια αναφέροντας πως διάφορα άτομα, ίσως λόγω φτώχειας, έρχονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας λεηλατώντας τους κάδους και ψάχνοντας σκουπίδια. Ισχυρίζεται πως μαζεύουν τενεκεδάκια και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά με αποτέλεσμα να αφήνουν αυτά που δεν χρειάζονται σκόρπια στο έδαφος, πράγμα όπως λέει «απαράδεκτο», αφού δεν υπάρχει ο στοιχειώδης σεβασμός προς τους υπόλοιπους επισκέπτες του πάρκου.     Η εφημερίδα «Λεμεσός» μετέβη στο σημείο και κατέγραψε εικόνες που δεν τιμούν κανένα, αφού τα σκουπίδια έχουν κατακλύσει τον χώρο.   Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Φελλά άγνωστοι έχουν ξεκολλήσει την προειδοποιητική πινακίδα του Δήμου από τον στύλο ηλεκτρισμού, η οποία αφορά τα σκύβαλα που τοποθετούνται εκεί για να τα περιμαζέψει το σκουπιδιάρικο. Ενώ εισηγείται ο κάθε κάτοικος να χρεώνεται από τον Δήμο το δικό του κάδο για…
Κατεστραμμένες οι στάσεις των λεωφορείων που χρησιμοποιούν κάτοικοι της Λεμεσού και οι οποίες χρήζουν αντικατάστασης.   Η εφημερίδα «Λεμεσός» δέχτηκε σήμερα παράπονα από κάτοικο της Λεμεσού σχετικά με την απαράδεκτη εικόνα, όπως ανέφερε, των στάσεων λεωφορείων στην οδό Βασιλέως Παύλου στην Ομόνοια. Η εφημερίδα μετέβη στο σημείο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, τα όσα μας περιέγραψε.     Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες δύο στάσεις λεωφορείων στην περιοχή μαρτυρούν την έντονη φθορά τους, αφού τα σίδερα έχουν λυγίσει και η οροφή έχει ξεκολλήσει. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο το συγκεκριμένο ζήτημα καθιστά τα σημεία αυτά επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα των εκατοντάδων πολιτών που περιμένουν καθημερινά το λεωφορείο.     Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, η ποιότητα ζωής των ατόμων αυτών που χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς μετατρέπεται καθημερινά σε βασανιστήριο. Δεν παράλειψε να αναφέρει ότι την ίδια στιγμή οι ίδιες στάσεις μετατρέπονται σε εστίες μόλυνσης που απειλούν τη δημόσια υγεία καθώς σκουπίδια μαζεύονται γύρω γύρω.     Η εφημερίδα…
Όταν πέφτει η νύχτα, σκηνές σαν αυτές εκτυλίσσονται στους δρόμους της Λεμεσού..   Αυτόπτης μάρτυρας μοιράζεται στην εφημερίδα «Λεμεσός» ένα περιστατικό που έχει βιώσει το περασμένο βράδυ της Δευτέρας.   Ήτανε Δευτέρα 22 Αυγούστου και ώρα 2:30 τα ξημερώματα. Καθώς η νύχτα έχει καλύψει την πόλη η Σ.Σ. από τη Λεμεσό, σύμφωνα με τα όσα μας ανέφερε, πορευόταν καθ οδόν προς την οδό Ανεξαρτησίας με κατεύθυνση την οδό Σαριπόλου για νυχτερινή έξοδο. Ξαφνικά μια τραγική εικόνα εξελίσσεται μπροστά στα ανυποψίαστα μάτια της, όταν ένας ενήλικος άνδρας προσπαθούσε να αναζητήσει φαγητό μέσα από τους δημόσιους κάδους σκουπιδιών.   «Ένιωθα τύψεις που πήγαινα να διασκεδάσω. Από εκείνη τη στιγμή το σκέφτομαι συνέχεια. Δεν θέλω να σκέφτομαι πως υπάρχουν συνάνθρωποί μου που πεινούν»   Ένα συγκλονιστικό φαινόμενο, θα λέγαμε, που δυστυχώς συμβαίνει μπροστά στα μάτια των συμπολιτών μας και που αποτελεί κομμάτι μιας σκληρής πραγματικότητας. Μας λυπεί αφάνταστα όταν ξέρουμε πως αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη…
Με κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητας πολλοί ηλικιωμένοι είναι αναγκασμένοι καθημερινά να κάνουν χρήση του δρόμου αντί του πεζοδρομίου.   Τις φωτογραφίες έλαβε η εφημερίδα «Λεμεσός» πριν λίγες ώρες από αναγνώστη, κάτοικο της περιοχής Ομονοίας.       Πρόκειται για φωτογραφίες, οι οποίες αποικονίζουν έναν ηλικιωμένο άνδρα στην οδό Αφρικής να προσπαθεί με το μπαστούνι του να περπατήσει κάνοντας ελιγμούς ανάμεσα από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα, τα οποία καταλαμβάνουν το πεζοδρόμιο.   Από τις φωτογραφίες φαίνεται πως δεκάδες αυτοκίνητα σταθμεύουν πάνω σε αυτό, καθιστώντας δύσκολη τη διέλυση των πεζών, ενώ η κυκλοφορία δείχνει να πραγματοποιείται μετ΄ εμποδίων. Μάλιστα την ώρα που ο ηλικιωμένος πασχίζει να περπατήσει, λεωφορείο έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση προς το μέρος του σε ένα δρόμο που έχει στενέψει λόγω των αυτοκινήτων σε αντικριστά πεζοδρόμια.     Η σωματική αδυναμία και οι κινητικές δυσκολίες είναι γνωστό πρόβλημα, οπότε η ευαισθησία μας και ο σεβασμός προς αυτή την ομάδα ατόμων δε (θα έπρεπε να) είναι μόνο υποχρέωση μας αλλά…
Πρόσφατα στο γραφείο συζητούσαμε τι έκαναν οι παλιοί με τα σκουπίδια. Εύκολα διαπιστώσαμε ότι οι παππούδες και οι γονείς μας δεν είχαν σκουπίδια.   Μετά τη Γαλλία και η Ιταλία λαμβάνει μέτρα για τη δραστική μείωση της παραγωγής σκουπιδιών. Η Ιταλία από τον Ιούνιο βρίσκεται στη διαδικασία της ψήφισης νόμου που θα ενθαρρύνει υπεραγορές και εστιατόρια να σταματήσουν να πετούν τρόφιμα που δεν έχουν πουληθεί. Τα περισσεύματα θα μπορούν να διατίθενται σε κοινωφελή ιδρύματα ή στο κοινό. Όσο για τα εστιατόρια, προωθείται αυτό που και στον τόπο μας είναι γνωστό ως «σακούλα για τον σκύλο», που σημαίνει ότι, είτε υπάρχει είτε όχι κατοικίδιο, τα υπόλοιπα του τραπεζιού μας μπορούν να καταναλωθούν στο σπίτι.   Εμείς εδώ έχουμε κατά κάποιο τρόπο αποδεχθεί τη «σακούλα για τον σκύλο», ειδικά τα τελευταία χρόνια, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε πολύ ψηλά, αν δεν κρατούμε και τα σκήπτρα, στην παραγωγή σκουπιδιών αφού παράγουμε περίπου δύο κιλά απορρίμματα κατά κεφαλή ημερησίως. Το κατόρθωμά μας μας φέρνει εκατόν…
Η συμβολή του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Μέσα Επικοινωνίας και Δημοσιογραφία στην Κοινωνία της Πληροφορίας» του Πανεπιστημίου Frederick   ΤΟΥ ΔΡΑ ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ*   Τον Ιούλιο του 2014 εγκρίθηκε από την Επιτροπή Αξιολόγησης Ιδιωτικών Πανεπιστημίων της Κυπριακής Δημοκρατίας το πρωτότυπο, όχι μόνο για τα κυπριακά δεδομένα, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών(ΜΑ) στις Επιστήμες της Επικοινωνίας: «Μέσα Επικοινωνίας και Δημοσιογραφία στην Κοινωνία της Πληροφορίας», του Τμήματος Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και ΜΜΕτου Πανεπιστημίου Frederickκαι αμέσως μετά, κατά το χειμερινό εξάμηνο του 2014, δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές του. Πέραν τούτου το εν λόγω ΜΠΣ έχει και τους πρώτους αποφοίτους του. Έτσι το Τμήμα Δημοσιογραφίας,Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Frederick, το πρώτο και μεγαλύτεροΠανεπιστημιακό Τμήμα Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και ΜΜΕ της Κύπρου, ανταποκρινόμενο στις βαθιές αλλαγές που συντελούνται στην εποχή μας, στη χώρα αλλά και διεθνώς, άνοιξε εδώ και δύο χρόνια ένα νέο κεφάλαιο στις μεταπτυχιακές σπουδές, προσφέροντας το συγκεκριμένο Μάστερ στους Κύπριους και όλους τους ελληνόφωνους πτυχιούχους.   Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δυο κατευθύνσεις:   1) ΜΜΕ, Δημοσιογραφία και Εκπαίδευση…
Άρθρο του Δημοτικού Συμβούλου Λεμεσού με το ΔΗΣΥ, Άριστου Αριστείδου   Για να μιλήσουμε αντικειμενικά για την διαφθορά στο Δημόσιο, οφείλουμε κατ’ αρχήν να κάνουμε μια βασική παραδοχή χωρίς φόβο και πάθος. Ότι η διαφθορά θέλει δύο. Αυτόν που δωροδοκείται και αυτόν που δωροδοκεί.   Προκειμένου να οδηγηθούμε σε σωστές διαπιστώσεις, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι οι συμμετέχοντες στο παιχνίδι της διαφθοράς δεν έχουν την ίδια ευθύνη. Γιατί η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως, αν όχι αποκλειστικά, αυτόν που αναγκάζει τον συμπολίτη του να «πληρώσει» για το αυτονόητο. Ο δεύτερος, μπορεί απλά να δηλώνει θύμα του συστήματος.   Συνήθως η διαφθορά πηγάζει από την κακή νομοθεσία και από την πολυνομία που αφήνει παραθυράκια σε διαφορετικές ερμηνείες και δίνει έτσι τη δυνατότητα στον δημόσιο υπάλληλο να προβαίνει σε εκτιμήσεις προς ίδιον όφελος. Επιπρόσθετα, εκλείπουν οι κυρωτικοί μηχανισμοί αλλά και ένας ενιαίος κώδικας ποινών. Γιατί αν τελικά κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι λειτουργούν ανεξέλεγκτα, μήπως αυτό απορρέει άμεσα ή έμμεσα από την ανοχή που επιδεικνύουν οι ανώτεροί…
Αγαπημένη μου εφημερίδα, παρακολουθώ τις εισηγήσεις σας και τις ειδήσεις όσον αφορά την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στη Λεμεσό. Παρακαλώ αναδημοσιεύστε το άρθρο που διάβασα για την αδελφοποιημένη πόλη της Πάτρας:    "Με πρωτοβουλία του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη, επανατοποθετήθηκαν σήμερα το μεσημέρι οι ξαπλώστρες στην παραλία της Πλαζ της Πάτρας, οι οποίες είχαν απομακρυνθεί μετά από καταγγελίες στην Κτηματική Υπηρεσία, με το αιτιολογικό της καταπάτησης αιγιαλού.   Ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι και οι συνεργάτες του Κ. Πελετίδη, επισκέφτηκαν στις 2.30 μ.μ. και γέμισαν την παραλία με ξαπλώστρες (τοποθετώντας μάλιστα 50 επιπλέον) για τη δωρεάν χρήση από τους λουόμενους.     Κατά την αποχώρηση του δημάρχου από την Πλαζ, λουόμενοι πλησίασαν τον Κ. Πελετίδη και τον ρώτησαν αν υπάρχει ο κίνδυνος οι ξαπλώστρες να αφαιρεθούν εκ νέου από την Κτηματική.   Η απάντηση του δημάρχου ήταν πως «ότι υπάρχει στην παραλία της Πλαζ ανήκει νόμιμα στο Δήμο και προσφέρεται δωρεάν στους λουόμενους. Στέλνουμε σήμερα και ένα μήνυμα σε κάποιους καλοθελητές,…
Η πρόσφατη απόφαση της ηγεσίας του Πανεπιστημίου Κύπρου για την υποχρεωτική καταβολή 30 ευρώ από κάθε φοιτητή για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι άκρως απαράδεκτη. Αναλογιζόμενη την οικονομική κατάσταση της χώρας και τις δυσκολίες όπου πολλοί φοιτητές μάχονται να ανταπεξέλθουν και να καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, η απόφαση αυτή φαίνεται να είναι καθαρή επίθεση προς τους φοιτητές με οικονομικές δυσκολίες.   Αρχικά οι φοιτητές που θεωρούνται άποροι και βοηθούνται από το Γραφείο Ευημερίας Φοιτητών που λειτουργεί το Πανεπιστήμιο, δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικό δείγμα όσων αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Εξάλλου, οφείλουμε να υπολογίσουμε και τους χιλιάδες φοιτητές που δε χρειάζονται τη συγκεκριμένη ασφάλιση είτε γιατί είναι ήδη ασφαλισμένοι όντας εξαρτώμενα τέκνα, είτε γιατί είναι οικογενειάρχες, αφού η απόφαση αφορά και μεταπτυχιακούς όσο και διδακτορικούς φοιτητές.   Αναρωτιέμαι ποιούς παράγοντες έλαβε υπόψη η ηγεσία του Πανεπιστημίου πριν να πάρει μια απόφαση όχι μόνο άδικη αλλά και επιβαρυντική για την πλειοψηφία των φοιτητών; Μετά από το σκάνδαλο του κουτσουρέματος της φοιτητικής χορηγίας ερχόμαστε…
Μια από τις πιο πονεμένες ιστορίες της κυπριακής κοινωνίας είναι αυτή με τη διαχείριση των σκύλων και η εγκληματική αδιαφορία του κράτους όλα αυτά τα χρόνια.   Όλοι γνωρίζουν το πρόβλημα. Οι φιλοζωικές οργανώσεις, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες και οι Τοπικές Αρχές έχουν τραγικές ιστορίες να πουν. Υπάρχουν τόποι που για να τους επισκεφθεί κανείς, χρειάζεται γερό στομάχι.   Στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος έχει ξεκινήσει η συζήτηση για βελτίωση του νόμου για τους σκύλους αλλά πολύ φοβάμαι ότι όποιες και να είναι οι πρόνοιες που θα ψηφιστούν δε θα αλλάξει τίποτα. Και πριν 14 χρόνια είχαμε τη νομοθεσία 184/2002 σε ισχύ με διάφορες πρόνοιες και ούτε με αυτή πετύχαμε την μείωση των αδέσποτων γιατί απλά δεν εφαρμοζόταν και δεν ξέρω πως τώρα έτσι ξαφνικά, θα γίνουμε όλοι νομοταγείς.   Από την άλλη, αν ψάξει κάποιος στο διαδίκτυο θα βρει πολλές πληροφορίες και επιτυχημένες πολιτικές άλλων χωρών οι οποίες κατατάσσουν την αποτελεσματική νομοθεσία σαν μόνο μια από τις πολλές δράσεις που πρέπει…
Σε ερώτηση στο group της Λεμεσού προέβει ο αναγνώστης της εφημερίδας μας Δημήτρης Αναστασίου δημοσιεύοντας τις πιο κάτω εικόνες με το εξής σχόλιο: "Δυσοσμία από λάκκο αποχέτευσης με κοπριά στον πίσω δρόμο Λανίτειου, οδός ΑΙΓΛΗΣ,  εδώ και αρκετές εβδομάδες και ο Δήμος Λεμεσού τι κάνει;" Τελευταίες πληροφορίες: Ειδοποιήθηκε ο ΣΑΛΑ και ο Δήμος Λεμεσού και προβαίνουν στις προβλεπόμενες ενέργειες.
Καθώς προετοιμαζόμουν για τη συνέντευξη, συνειδητοποίησα πως, αν και ηλικιακά μας χωρίζουν μόλις τέσσερα χρόνια, είναι σαν να μη μεγαλώσαμε στην ίδια χώρα. Τον συνάντησα, λοιπόν, για να τον ακούσω. Γιατί ο κύριος καθηγητής έχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να πει, χωρίς να θέλει κατ’ ανάγκην να είναι αρεστός σε όλους.   Από τον Σταύρο Χριστοδούλου Φωτο: Δημήτρης Βαττής   Από το χωριό που γεννηθήκατε, την Ποταμιά, έχετε μνήμες;   Όχι, δεν είχα. Εκ των υστέρων ασχολήθηκα πολύ με το χωριό. Η Ποταμιά για μένα, ξέρεις, συμβολίζει την παραδοσιακή Κύπρο. Την ονομάζω «pre-εθνικιστική Κύπρο», γιατί οι άνθρωποι είχαν μια φυσική αλληλεγγύη μεταξύ τους.   Τα περί ειρηνικής συμβίωσης δεν είναι ένα σχήμα που επινοήσαμε για να νιώθουμε πιο καλά;   Υπάρχουν δύο επίσημες αφηγήσεις. Η ελληνοκυπριακή, που λέει ότι ζούσαμε μια χαρά, και η τουρκοκυπριακή, που ισχυρίζεται ότι ζούσαμε πάντα με εχθρότητα. Και οι δύο είναι λάθος. Οι διαμάχες για το μέλλον της Κύπρου έχουν τις ρίζες τους πάρα πολύ…
Άσπονδη και ασταθής, η Τουρκία του Ερντογάν βρίσκεται πλέον να ξεμένει από φίλους στη Δύση καθώς απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.   Το καταδιωκτικό μένος του 'σουλτάνου' στο εσωτερικό προκαλεί αναπόφευκτα επιπλοκές και στο εξωτερικό, δοκιμάζοντας τις σχέσεις της Τουρκίας με τους 'έξω' (αλλά και τις ήδη υπάρχουσες συμφωνίες σε Προσφυγικό, Συρία κ.ά.).   Ενδεικτικές της απόστασης που πλέον διευρύνεται στον άξονα Αγκυρας-Βρυξελλών-Ουάσιγκτον είναι οι φραστικές 'επιθέσεις' στις οποίες προέβη χθες ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου κατά των Αμερικανών αλλά και του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Ενδεικτική του χάσματος με τη Δύση είναι από την άλλη και η 'αναγκαστική' επίθεση φιλίας που έκανε εσχάτως ο Ερντογάν προς... άλλους μέχρι πρότινος 'εχθρούς' του, όπως είναι η Ρωσία και το Ισραήλ.   Μιλώντας χθες στο ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο 'Haberturk', ο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου απείλησε ότι οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις πρόκειται να πληγούν εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκδώσουν στην Τουρκία τον ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν όπως τους ζητάει…
«Να φύει ο Μούσκος κι ας έρθουν οι Τούρκοι». Έτσι διακήρυτταν. Δεν σημειώνω το μίσος, αλλά την αφέλεια. Αργότερα, κάποιοι εξ αυτών είχαν το θάρρος και την αξιοπρέπεια να ομολογήσουν ότι αποδείχτηκαν οι χρήσιμοι ηλίθιοι της ιστορίας. Πολλοί άλλοι, όμως, συνέχισαν χωρίς αιδώ να πουλούν πατριωτισμό με την οκά...   Στα γραφεία μιας εφημερίδας πανηγύριζαν τότε στο άκουσμα της είδησης - νόμιζαν ότι ήρθε, επιτέλους, η ώρα της πολυπόθητης Ένωσης. Τέτοια διορατικότητα. «Να φύει ο Μούσκος», λοιπόν, «κι ας έρθουν οι Τούρκοι». Άρα ούτε «χρήσιμοι ηλίθιοι», ούτε «παρασυρμένοι». Συνειδητή επιλογή. Κοντόφθαλμη, αφελέστατη, αλλά συνειδητή. Και θράσος απύθμενο. Αυτός ο ίδιος που το διακήρυττε -κορυφαίο ηγετικό στέλεχος της ΕΟΚΑ Β, τον οποίο κατονόμασε το 1996 σε μια συνέντευξή του στη «Χαραυγή», ο Τάσσος Παπαδόπουλος- αυτός ο ίδιος, λοιπόν, χρόνια μετά, έβλεπε παντού «πεμπτοφαλαγγίτες και Ελληνοκύπριους τουρκοπροσκυνημένους». Και μοίραζε πιστοποιητικά πατριωτισμού. Ούτε ίχνος ντροπής...   Ανοίγω παρένθεση και ανασύρω ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Ένα Αλπούμ ιστορίες», του Αντώνη Γεωργίου: «...εμένα, πάλι,…
Θυμός και απόγνωση ήταν τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν όταν ήρθα αντιμέτωπη με την είδηση πως τις προάλλες μπουλντόζες του Δήμου παραλιμνίου μπήκαν στο παραδεισένιο τοπίο του Serena Bay στο Παραλίμνι και διέλυσαν ένα από τα πιο μαγευτικά τοπία της χώρας αν όχι της Ευρώπης. Ένα τοπίο που μόλις έμπαινες σε γέμιζε χαρά , αγάπη, ηρεμία ένας χώρος γεμάτος δέντρα ο άνεμος να τα φυσά και οι καλαμιές του να δημιουργούν ένα τραγούδι που θύμιζε ελευθερία. Εκεί να κάθονται παρέες κάτω από τον ίσκιο και να συζητούν για ιδέες που μόνο ένα τέτοιο τοπίο μπορεί να εμπνεύσει διαλύθηκαν χωρίς δεύτερη σκέψη στο βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης . Λες και δεν ήταν αρκετή η Αμμόχωστος, λες και δεν ήταν αρκετός ο Ακάμας λες και δεν ήταν αρκετή η Πόλις, λες και δεν είναι αρκετά τα δυόμισι εκατοστά στάθμης νερού που υπολογίζεται πως ανεβαίνουν οι ωκεανοί ανά έτος. Είμαι εικοσιπέντε χρονών, είμαι ένας νομοταγής πολίτης που πληρώνει τους φόρους του και στηρίζει…
 Άρθρο του υποψήφιου βουλευτή Λεμεσού με το ΑΚΕΛ, Κώστα Κώστα. Τούτες τις δύσκολες ώρες για το τόπο και το λαό μας που εκατοντάδες οικογένειες στερούνται βασικά είδη πρώτης ανάγκης που χιλιάδες συμπατριώτες μας ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και χιλιάδες νέοι μας και όχι μόνο έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό που το κοινωνικό κράτος και η δημόσια υγεία καταρρέουν και η ανεργία έχει γονατίσει την κοινωνία μας τούτες τις ώρες, ο λαός μας δεν ζητά κούφιες ή ψεύτικες υποσχέσεις ζητά λύσεις στα προβλήματα του τα οποία βεβαίως και δεν έχουν χρώμα ζητά δουλειά για να ζήσει τα παιδιά του δε θέλει ούτε αντιπαραθέσεις ούτε φωνές στις προεκλογικές συζητήσεις θέλει επιχειρήματα και κυρίως θέλει την αλήθεια θέλει πολιτικές που θα τον βγάλουν από τα αδιέξοδα και θα του δώσουν ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον ο Κυπριακός Λαός απλά ζητά να πάρει πίσω την αξιοπρέπεια του. Ζητά παράλληλα και την τιμωρία όλων εκείνων που οδήγησαν τη πατρίδα μας στην οικονομική καταστροφή, ζητά…
Στο πλαίσιο της ομοσπονδιακής λύσης, η Λευκωσία θα παραμείνει πρωτεύουσα του κεντρικού κράτους. Εκεί θα εδρεύει η ισχυρή ομοσπονδιακή κυβέρνηση η οποία, μεταξύ άλλων, θα έχει αρμοδιότητες για την εξωτερική πολιτική και τη διεθνή εκπροσώπηση, τα θέματα ιθαγένειας, ασύλου, μετανάστευσης κλπ. Στη Λευκωσία θα βρίσκονται και οι υπόλοιποι κεντρικοί - ομοσπονδιακοί θεσμοί εξουσίας (ομοσπονδιακά νομοθετικά σώματα, ομοσπονδιακό Δικαστήριο, Κεντρική Τράπεζα κλπ). Η επανενωμένη Λευκωσία θα είναι ακόμα ο πολυπληθέστερος φυσικός χώρος συνύπαρξης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και σημαντικές επενδύσεις θα πραγματοποιηθούν για τη φυσική και λειτουργική επανένωση της πόλης. Η Αμμόχωστος θα ξαναγεννηθεί, με τους Ελληνοκύπριους κατοίκους της να επιστρέφουν μετατρέποντας την για πολλά χρόνια σε ένα απέραντο εργοτάξιο, με ξεκάθαρες θετικές προοπτικές οικιστικής, τουριστικής, επιχειρηματικής και γενικότερα οικονομικής ανάπτυξης. Η Λεμεσός διαθέτει το πληθυσμιακό και οικονομικό μέγεθος για να αποτελέσει τη διοικητική πρωτεύουσα της Ελληνοκυπριακής Πολιτείας. Η τοποθέτηση στη Λεμεσό της έδρας της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας της ΕΚ Πολιτείας, καθώς και άλλων πολιτειακών θεσμών θα δημιουργήσει νέα, ιστορικά και…
Άρθρο του υποψήφιου βουλευτή Λεμεσού με τη Συμμαχία Πολιτών, Απόστολου Νικολάου Όσο η κυβέρνηση αναπαράγει διθυράμβους για την έξοδο από το μνημόνιο και τον ορθολογιστικό χαρακτήρα της οικονομικής της πολιτικής, είναι εύκολο να ξεχνάει κανείς το μείζον θέμα της ανεργίας και πόσο μας έχει πλήξει τα τελευταία χρόνια. Αρκεί μια συζήτηση στον έξω κόσμο, ιδανικά με τους νέους ανθρώπους που προσπαθούν να εισέλθουν στην αγορά εργασίας για να προσγειωθούμε στην σκληρή πραγματικότητα. Η αλήθεια συνοψίζεται με απλά λόγια: όσο αισιόδοξες και αν είναι οι συζητήσεις, η ανεργία στην Κύπρο εξακολουθεί να θεριεύει. Με εκατομμύρια ανέργους ανα τον κόσμο και 26 εκατομμύρια μόνο στην Ευρώπη - ειδικότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία η Πορτογαλία και βέβαια η Κύπρος, η ανεργία αποτελεί μια αποτυχία πολιτικής που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Οι νέοι άνθρωποι επιστρέφουν από σπουδές επι σπουδών και βρίσκονται εγκλωβισμένοι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερα χρόνια. Έτσι, δυσκολεύονται να αποκτήσουν πείρα και να χτίσουν γρήγορα ένα βιογραφικό που…
Επιστολή: Διαβάσαμε ότι πριν από μερικούς μήνες επισκέφθηκε τη Λεμεσό ο διεθνούς φήμης Έλληνας καλλιτέχνης, Κώστας Βαρώτσος, κατόπιν πρόσκλησης που δέχθηκε από γνωστό επιχειρηματία της πόλης ο οποίος δραστηριοποιείται με εταιρεία ρωσικών συμφερόντων. Σκοπός της πρόσκλησης ήταν η επιθυμία του επιχειρηματία να χρηματοδοτήσει την κατασκευή έργου το οποίο θα τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση στην περιοχή του παραθαλάσσιου πάρκου του Μόλου Λεμεσού. «Πολύ σημαντικό για την πόλη να φιλοξενεί έργο του Κώστα Βαρώτσου» Στο πλαίσιο της φιλοξενίας του Κώστα Βαρώτσου στη Λεμεσό ο καλλιτέχνη συναντήθηκε και με το τέως Δήμαρχο Λεμεσού, Αντρέα Χρίστου. Μάλιστα ο κος Χρίστου σημείωσε ότι σκοπός της συνάντησης ήταν η αμοιβαία ενημέρωση για τις λεπτομέρειες που άπτονται της τοποθέτησης ενός έργου μεγάλης κλίμακας στο παραλιακό μέτωπο της Λεμεσού. Με τη συνοδεία του επιχειρηματία-δωρητή και του κου Χρίσου ο καλλιτέχνης επισκέφθηκε την περιοχή προκειμένου να έχει όλα τα δεδομένα ώστε να προχωρήσει με το σχεδιασμό και την προετοιμασία της πρότασης που θα υποβληθεί στο Δήμο Λεμεσού. «Η πρόταση…
Ο μουσουλμανικός κόσμος, βρίσκεται ξανά στα χαρακώματα. Η αιώνια σύγκρουση των δύο δογμάτων απειλεί και πάλι να αιματοκυλήσει αθώους, αφελής ανθρώπους. Ποιοι είναι όμως οι Σιίτες και οι Σουνίτες; Γιατί οι διαφορές τους είναι τόσο μεγάλες που φθάνουν στο σημείο της αιματηρής αντιπαράθεσης; Οπως είναι γνωστό, ιδρυτής του Ισλάμ, είναι ο Μωάμεθ που κατάφερε να ενώσει τις αραβικές ειδωλολατρικές φυλές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής και να ανακηρυχθεί σε Προφήτης. Ενωσε διαφορετικές φυλές και παραδόσεις όχι μόνο κάτω από μία συγκεκριμένη πίστη, αλλά και κάτω από συγκεκριμένους κανόνες διαβίωσης και τρόπου έκφρασης. Αλλωσε η λέξη Ισλάμ, προέρχεται από την αραβική λέξη Aslama που σημαίνει πίστη, υποταγή, παράδοση στο Θεό. Με το θάνατο του Μωάμεθ το 632 μ.Χ άρχισαν οι έριδες της διαδοχής του από δύο μεγάλες φατρίες, οι ηγέτες των οποίων ήταν συνεργάτες και φίλοι του. Από τη μια οι Ορθόδοξοι Μουσουλμάνοι ή Σουνίτες και από την άλλη οι Σιίτες. Στους αιώνες που πέρασαν, οι δύο αυτές φατρίες ενεπλάκησαν…
Του Νίκου Κέττηρου- Υποψήφιου Βουλευτή ΑΚΕΛ Αριστερά- Νέες Δυνάμεις, Επαρχία Αμμοχώστου Είναι άξιον απορίας, πως μία τόσο ένδοξη σελίδα στην ιστορία της Κύπρου έχει κρατηθεί για τόσους αιώνες στο σκοτάδι. Η Κύπρος, πέραν από τους αγρότες, τους δούλους, τους σκλάβους, τους καταπιεσμένους, έχει να επιδείξει στα χρόνια του Μεσαίωνα και κάποια παλληκάρια που αψήφισαν τη δύναμη των ισχυρών, που σήκωσαν το κεφάλι απέναντι στους κατακτητές και τους καταπιεστές και απέδειξαν πως το DNA αυτού του λαού έχει κάτι μοναδικό. Δεν έχει σημασία εάν ο αγώνα κερδίζεται. Σημασία έχει ο αγώνας, η πάλη, ο ξεσηκωμός, το ταξίδι προς την Ιθάκη. Πριν από 590 ακριβώς χρόνια, το 1426, ένας λαός ξεσηκώθηκε. Ενας λαός καταπιεσμένος. Κατατρόπωσε τους κατακτητές και επέβαλε για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία τη διοίκηση της πολιτείας από το λαό. Το Κίνημα του Ρε Αλέξη ήταν για την εποχή του κάτι μοναδικό, κάτι πρωτόγνωρο, κάτι φανταστικό. Ισως το ιδεώδες για τους απανταχού της γης καταπιεσμένους.Το επαναστατικό κίνημα του Ρε Αλέξη…
«Με την ενασχόλησή μου αυτή έμαθα να δίνω πάντοτε το 100% των δυνάμεών μου σε οτιδήποτε κάνω». Για τον υποψήφιο βουλευτή Λεμεσού με τη Συμμαχία Πολιτών, Μάριο Μιχαήλ, κομβική στιγμή στη μετέπειτα ζωή του – επαγγελματική και όχι μόνο – ήταν η 15ετής σχέση του πατέρα του με τους αγώνες ταχύτητας, που του έδωσαν τη δυνατότητα γνωρίσει από νωρίς το χώρο του αγωνιστικού αυτοκινήτου από πολύ νωρίς. «Έβλεπα τα βιβλία του, τα περιοδικά. Το 1995 ξεκινήσαμε με το φίλο Δημήτρη Γιόκκα ξεκινήσαμε τις μεταδόσεις, πήγαμε σε αγώνες, πήγαμε σε εργοστάσια. Είναι ό, τι πιο εξελιγμένο έχει να παρουσιάσει η τεχνολογία του αυτοκινήτου», εξηγεί ο Μάριος Μιχαήλ μιλώντας στην εφημερίδα «Λεμεσός». Από τότε το αυτοκίνητο αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητάς του. Η ενασχόληση με το χώρο πωλήσεων αυτοκινήτων στην Κύπρο, άρχισε παράλληλα με τις δραστηριότητές του ως εκφωνητής σε για αγώνες της Φόρμουλα 1. Από τότε συνεχίζει να εργάζεται στις πωλήσεις, είτε ως πωλητής είτε ως διευθυντής πωλήσεων σε διάφορες εταιρείες. Σήμερα…
Toυ Απόστολου Νικολάου* Μας λένε πως η λύση του Κυπριακού -έτσι όπως μαγειρεύεται αυτή την περίοδο πίσω από κλειστές πόρτες- είναι η μόνη διέξοδος προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Πως θα δημιουργήσει νέα δυναμική και θα θέσει καινούργιες ευκαιρίες για ανάπτυξη και ευημερία. Μας λένε ακόμα πως στα τελευταία χρόνια της απότομης γείωσης μας στην σκληρή πραγματικότητα, περάσαμε όλοι στην Κύπρο ένα είδος ενηλικίωσης που μας ενθαρρύνει να δούμε το Εθνικό μας θέμα με βλέμμα πιο «συγκαταβατικό». Το πολιτικό κατεστημένο συχνά επικαλείται ευγενή οράματα, ώστε να διαμορφώσει τις συνθήκες για ένα μέλλον που δυστυχώς, δεν φαίνεται να μας οδηγεί πουθενά αλλού παρά σ’ ένα μεγάλο αδιέξοδο. Ναι, χρειάζονται αναγκαία και τολμηρά βήματα για να επιτευχθεί η λύση του Κυπριακού. Οι κυβερνώντες καλούνται να ερμηνεύσουν τα σημεία των καιρών, να δράσουν στρατηγικά και εν τέλει, να πάρουν τη μοίρα του λαού μας στα χέρια τους, διαπραγματευόμενοι με πρωταρχικό στόχο την επανένωση του νησιού. Αυτές οι πραγματικότητες, δεν αξιώνουν σε καμία περίπτωση μια…
Έχουν ειπωθεί πολλά το τελευταίο διάστημα για το θέμα του Ακάμα και το άνοιγμα των κερκόπορτων για αδειοδοτήσεις τουριστικών αναπτύξεων και πολεοδομικών ζωνών εντός της Προστατευόμενης περιοχής του Natura 2000. Στη Λεμεσό, η Πρωτοβουλία για τον Ακάμα αναπτύσσεται γρήγορα σε πυρήνα μιας μεγάλης κοινωνικής κινητοποίησης που θέτει το κεφαλαιώδες ζήτημα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος στην καρδιά των προτεραιοτήτων μας – είναι θέμα που αφορά εμάς, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας. Ας μη γελιόμαστε. Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μέσω της οποίας εγκρίνεται η πρόταση της αρμόδιας Διυπουργικής Επιτροπής για την ‘ανάπτυξη’ της Χερσονήσου, δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από την κατ’ευφημισμό άλωση του πολυτιμότερου φυσικού μας τοπίου. Το έχουμε δει να συμβαίνει ξανά και ξανά, το βλέπουμε και σήμερα. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι η επέμβαση στον Ακάμα είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για να έχουμε περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερους πόλους έλξης για τουρισμό και αναπόφευκτα περισσότερη τσιμεντοποίηση. Πρόκειται για μια λανθασμένη εκτίμηση.…
Με αρθρογραφία τους σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, στελέχη της Κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ επιχειρούν να σπιλώσουν τα δίκαια αιτήματα των Νοσηλευτών και να διαμορφώσουν, εις βάρος τους, αρνητικό κλίμα ανάμεσα στην κοινή γνώμη. Στο σύνολο τους προβάλλουν ψευδείς ισχυρισμούς και λανθάνουσα επιχειρηματολογία ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα από τις λέξεις (ή έντεχνα πίσω από αυτές) προβάλλεται ο «φόβος» ότι η δικαίωση των αιτημάτων των Νοσηλευτών θα σημάνει την απαρχή παρόμοιων αιτημάτων από άλλες ομάδες εργαζομένων. Για αυτό το σημείο θα επανέλθω πιο κάτω συνέχεια.   Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ανάμεσα στα άλλα αιτήματα τους, οι Νοσηλευτικοί Λειτουργοί, ζητούν την αναβάθμιση της κλίμακας τους από την κλίμακα Α5 σε αυτή της Α8. Ανεξάρτητα από την φυσιολογικά, οικονομική διαφορά των δύο κλιμάκων, θα πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχει και η ποιοτική διαφορά. Η κλίμακα Α8 είναι η κατώτερη κλίμακα στην οποία απαραίτητο προσόν είναι η κατοχή Πτυχίου Πανεπιστημίου και τα καθήκοντα της θέσης προνοούν την ακαδημαϊκή επάρκεια σε…
"Πολλές φορές εμπιστεύτηκαν και προδόθηκαν..." Toυ Γιάννη Αρμεύτη* Σε μια εποχή και σε μια κοινωνία όπου οι θεσμοί περνούν κρίση, οι πολίτες δικαιολογημένα νιώθουν απαξίωση για την πολιτική ζωή. Πολλές φορές εμπιστεύτηκαν και προδόθηκαν. Πολλές φορές ταυτίστηκαν με ιδεολογίες, αγάπησαν ηγέτες και απογοητεύτηκαν. Η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τα απανωτά σκάνδαλα από όλους τους πολιτικούς χώρους του τόπου, προκαλούν την περιφρόνηση των πολιτών αλλά και την οργή. Η δικαιοσύνη να είναι γρήγορη και αυστηρή. Δεν χρειάζεται να βρει ελαφρυντικά ειδικά στους αιρετούς άρχοντες. Η περιφρόνηση στους δημοκρατικούς θεσμούς είναι πλήγμα για την ίδια την Δημοκρατία. Δίνει το άλλοθι σε αυτούς που θέλουν να την πλήξουν και να την συκοφαντήσουν. Η αποχή από τα κοινά δεν είναι λύση. Μπορεί να θεωρείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας ή ως αντίδραση, όμως τα συλλογικά όργανα είναι εκεί και θα λειτουργήσουν με ή χωρίς της ψήφο των υπολοίπων. Μόνο η μαχητικότητα μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Η επιμονή παρά τις αντιξοότητες, ο δημιουργικός διάλογος παρά τις…
Start1234 5 678910End
Page 5 of 13

ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (ΘΕΣΕΙΣ - ΑΠΟΨΕΙΣ)

Κύπρος 2017: Μια όμορφη ιστορία

Κύπρος 2017: Μια όμορφη ιστορία

«Να έρθεις να δουλέψεις και θα τα κανονίσουμε με το μισθό σου!» «Να είσαι τυχερός που βρήκες και δουλειά!» «Που να μπλέκουμε...

Αναστασιάδης και Παπαδόπουλος του κεφαλαίου ή Μαλάς του λαού;

Αναστασιάδης και Παπαδόπουλος του κεφαλαίου ή Μαλάς του λαού;

Με προεκλογικά συνθήματα «η κρίση θέλει ηγέτη» και «η Κύπρος δεν είναι μόνη», ο κ. Νίκος Αναστασιάδης δημιούργησε τις «νεοφιλελεύθερες»...

Κέντρο Νεότητος στη Λεμεσό παραμένει κλειστό εδώ και 7 χρόνια, λόγω γραφειοκρατίας

Κέντρο Νεότητος στη Λεμεσό παραμένει κλειστό εδώ και 7 χρόνια, λόγω γραφειοκρατίας

Ένα κορίτσι λιποθύμησε στη μέση του δρόμου απο χρήση ναρκωτικών - πως θα αποφύγουμε παρόμοια περιστατικά. Πολλές φορές γονείς δεν...